< terug

Oogstbespreking door René van Heusden

19 oktober 1999

Beste lezer,

Vanaf heden zal René van Heusden wijnpublicist en columnist van diverse wijntijdschriften maandelijks de oogstberichten op de Internetsite van het Wijninformatiecentrum verzorgen.

Hierbij alvast een voorproefje.

Veel leesplezier!

Argentinië
In de streek rond Mendoza, het belangrijkste wijngebied van Argentinië, had men evenals in Chili te maken met moeilijke weersomstandigheden tijdens de vegetatie. Hagel tijdens de bloei zorgde al bij voorbaat voor een lagere opbrengst. De zomer was bovendien zeer warm en zorgde voor dusdanig hoge suikerwaarden dat die soms problemen veroorzaakten bij de vinificatie.

Australië
Australië kende in 1999 een lagere opbrengst per hectare dan normaal. Maar met meer hectaren in productie dan ooit realiseerde het toch een recordoogst met een volume dat 10% hoger lag dan in het vorige recordjaar 1998. Zoals elders op het zuidelijk halfrond was het weer ook hier wisselvallig. Niettemin is de kwaliteit goed tot zeer goed. In South Australia goed voor de helft van de totale Australische wijnproductie zorgde regen vlak voor de pluk voor enige complicatie. Men moest ofwel vroeg plukken, ofwel wachten. Een groot deel van de druiven is daarom later geoogst dan normaal. De beste wijnen komen uit gebieden die enerzijds profiteerden van de warme zomer en anderzijds niet teveel last hadden van de regen. Men oogstte daar kleine druiven met veel concentratie en een goede zuurgraad.

Californië
Geen El Niño dit jaar, wel weer een moeilijke, late oogst. En betrekkelijk klein in volume. Wat betreft de weersomstandigheden tijdens het groeiseizoen was het grilligheid troef. De maand mei was zeer koel, met temperaturen die niet boven 10 graden uitkwamen. Juni en het begin van juli waren zeer warm met temperaturen tot boven de 40 graden, maar de rest van juli was het koeler dan ooit, met als gevolg dat de véraison (de verkleuring van de druif) bijzonder langzaam verliep. Vooral in het koele Monterey was er half augustus sprake van een opmerkelijk grote achterstand. In Sonoma en Napa was de situatie wat minder ernstig. De lage opbrengst zal evenals in Australië enigszins gecompenseerd worden door de toegenomen omvang van de aanplant. Met een oppervlakte van 360.000 hectare is die groter dan ooit.

Chili
De oogst 1999 gaf in Chili een variabele kwaliteit en een kleiner volume dan normaal. Gemiddeld was de opbrengst 15% minder dan normaal, maar in bepaalde gebieden haalde men slechts de helft van de normale opbrengst. De belangrijkste verklaring hiervoor was de grote droogte tijdens de zomer, waardoor het irrigatiewater gerantsoeneerd moest worden. De rode wijnen lijken het best geslaagd. De warme zomer zorgde namelijk voor druiven met een dikke schil en veel concentratie. Enige afkoeling voor de pluk droeg bij tot een goede (zuur)balans.


Frankrijk
ordeaux heeft weer eens te maken gehad met de grillen van het weer. Of een zelfde resultaat als in 1899 (goed jaar) gehaald wordt, valt daarom te bezien. Een zeer fraaie maand augustus zorgde na een wisselvallig voorjaar voor een voorspoedige rijping, maar juist voordat de merlot geplukt zou worden (derde week van september) kreeg men te maken met de bijna traditionele problemen. Saint-Emilion kreeg het op 5 september hard te verduren toen een onweersbui gepaard ging met zware hagel. Een flink deel van de oogst is daardoor verloren gegaan.

In de Bourgogne is sprake van een overvloedige oogst. Naar verluidt heeft men in sommige gevallen zelfs trossen laten hangen. Ook in de Champagne is men zeer te spreken over het volume van 1999. Deze vrij grote oogst had niet op een beter moment kunnen komen. Het betekent dat de strategische reserve, die als gevolg van stijgende (millennium)verkopen ingekrompen was, weer aangevuld kan worden.

In de Elzas richtte hagel begin oktober plaatselijk grote schade aan. Met name Riquewihr en omgeving werden zwaar getroffen. Producenten in de Languedoc en Roussillon verwachtten een goede oogst. Over het algemeen heerst daar tevredenheid over het grotere volume dan in 1998, uitgezonderd die plaatsen die dit voorjaar onder hagelschade te lijden hadden. 1999 wordt gezien als een `normaler' jaar dan 1998, minder extreem in concentratie en gekenmerkt door een goede zuurgraad. Vlak voor het begin van de oogst waren de verwachtingen in het Rhône-gebied bijzonder hoog gespannen. De verklaring hiervoor is een perfect groeiseizoen in zowel het noorden als het zuiden met een hoge gemiddelde temperatuur (met in het noorden zelfs een recordwaarde voor de hele eeuw!) en neerslag op de juiste momenten.

Italië
Voor het begin van de oogst verwachtte men in Italië een oogst die volgens een schatting van de Corriere Vinicolo uit zou kunnen op een volume van ongeveer 60 miljoen hectoliter. Ten opzichte van 1998 zou dat een stijging van 5% betekenen, ten opzichte van 1997 een van bijna 20%. Het zou daarmee de grootste oogst sinds 1993 worden. Complicerende factoren die zich zowel in het noorden als het zuiden voordeden waren meeldauw en hagel. Niettemin heerste er met betrekking tot de kwaliteit het nodige optimisme.

Piemonte kende een vroege en regelmatige rijping, zij het dat delen van Barbaresco door hagel getroffen werden. Lombardije en Trentino verwachtten een ruime (+ 10%) , gezonde oogst. Een zelfde verwachting gold voor de Veneto, al had men daar eerder te kampen met meeldauw en hagel. Friuli gaf een enigszins onregelmatig beeld te zien, vooral vanwege problemen met de hier veel aangeplante cabernet franc.

Emilia Romagna en de Marche kenden beide een vroege rijping en een warme zomer, met slechts hier en daar wat geringe hagelschade. In Toscane en Umbrië verliep de vegetatie geheel naar wens, reden om daar een zeer goede oogst tegemoet te zien. Lazio, de Abruzzen en Campania zagen een vroege rijping en een potentieel goede opbrengst. Apulië (in de `hak' van de Laars) had de nodige hagelschade, Calabrië (de `voet') daarentegen ideale omstandigheden. Sicilië en Sardinië kregen te maken met hoge temperaturen in de zomer maar komen naar alle warschijnlijkheid uit op een resultaat dat kwantitatief en kwalitatief vergelijkbaar is met 1998.


Zuid-Afrika
Zuid-Afrika kende een ongewoon lange oogst de langste sinds mensenheugenis met een per saldo bevredigende tot goede kwaliteit. De Kaap kende een zeer lange, droge zomer met grote hitte in januari en februari. Ook hier waren de omstandigheden in het voordeel van de rode wijnen en met name die op basis van pinotage. Trefwoorden zijn een hoge suikerwaarde en een relatief lage zuurgraad, zeker in vergelijking met 1998.

EINDE OOGSTBERICHT