Argentinië
Australië
Canada
Chili
Duitsland
Frankrijk
Griekenland
Hongarije
Italië
Luxemburg
Nieuw-Zeeland
Oostenrijk
Portugal
Spanje
Verenigde Staten
Zuid-Afrika
Zuidelijk Halfrond
Zwitserland

Argentinië

Argentinië

Het Nationaal Wijnbouwinstituut van Argentinië heeft bekendgemaakt dat de oogst 2007 de grootste is sinds tien jaar. Die ligt op ongeveer 16,5 miljoen hectoliter tegen 15,4 miljoen in 2006, een stijging met 6,5%. De groei in opbrengst komt hoofdzakelijk voor rekening van de regio Mendoza, waar heel wat jonge aanplant voor het eerst in productie is gekomen. Een makkelijk jaar was 2007 in Mendoza en omgeving allerminst. Spelbrekers waren vooral de zware hagelbuien die in januari en februari Mendoza teisterden en de regen die eind maart en begin april tijdens een deel van de pluk viel. Het groeiseizoen van de oogst 2007 werd bepaald door een weerpatroon dat onder invloed van El Niño stond. Een groot verschil met 1998, het El Niñojaar bij uitstek, was dat dit jaar gespaard bleef voor zware regenval tijdens de oogst. Hoewel 2007 relatief vochtig was, zorgde een sterke wind ervoor dat meeldauw en rotting weinig kans kregen. Na een vrij koel groeiseizoen brachten februari en maart zonnig weer zonder extreme warmte, maar wel met koele nachten, belangrijk voor een goede zuurgraad en aroma’s.  

In kwalitatief opzicht kan 2007 zonder meer goed genoemd worden. Er valt een vergelijking te maken met jaren als 2006 en 2004, beide zeer geslaagd maar niet van het niveau als de topjaren 2002 en 2005. Het is een jaar met wat lagere alcoholpercentages, zachtere tannine en volop kleur- en smaakintensiteit. Doorslaggevend hiervoor was een periode van anderhalve week perfect weer in maart, juist voor het begon te regenen. Wie wachtte met plukken tot in april, werd beloond met warm en droog weer. En met mooi rijp fruit.In het meer zuidelijke Patagonië was de situatie anders. De vegetatie begon hier al vroeg en kende een warm en droog seizoen. Meer wind dan normaal en koele nachten zorgden er echter voor dat de rijping zich niet te snel voltrok. De druiven hadden hier dikke schillen, veel kleur en een hoge smaakintensiteit.

Argentinië

Argentinië heeft in 2005 voor het vierde opeenvolgende jaar een uitstekende oogst gerealiseerd. Anders dan in de voorgaande jaren waren de omstandigheden nu wat normaler, d.w.z. een stuk minder warm. Dit zorgde voor een langer groeiseizoen en een langzamere rijping van de druiven. Noemenswaardige problemen deden zich niet of nauwelijks voor. De kwaliteit is daardoor wederom zeer goed. Wijnen als Malbec en Cabernet beschikken over goede concentratie en balans.

Argentinië - Oogst 2005 geplaagd door hagel

Anders dan in buurland Chili gaat de oogst 2005 in Argentinië gebukt onder de nodige problemen. Reden hiervoor is de grote schade aan wijngaarden die de afgelopen maanden op tal van plaatsen in Mendoza is aangericht door zware hagelbuien. Ze zorgden én voor een aantasting van de kwaliteit én voor een gevoelige vermindering van het oogstvolume. Hagel is overigens allesbehalve een onbekend verschijnsel in Argentinië. Wijngaarden aan de voet van het Andesgebergte krijgen er regelmatig mee te maken. Om die reden wordt een deel van de percelen - in de regel die met de beste kwaliteit - permanent beschermd met hagelnetten.  

Argentinië 2004 - Derde topjaar op rij

Argentinië heeft na 2002 en 2003 ook met 2004 weer een oogst van zeer hoge kwaliteit bij een aantrekkelijk volume. Het seizoen 2003/2004 werd in Mendoza over het algemeen gekenmerkt door prima omstandigheden. Alleen in het laatste stadium kreeg men last van regen. De vegetatiecyclus begon met een droge winter en een vrij warm voorjaar. Dat laatste zorgde voor een gezonde vruchtzetting. Bepalend voor het verdere verloop van de groei en rijping waren warmte en droogte. Minder positief was dat plaatselijk wat schade werd veroorzaakt door harde wind. Ondanks de warmte met temperaturen van boven de 40 graden rijpten de druiven pas laat, mede geholpen door afkoeling en wat regen in maart. Door de verlengde hangtijd bereikten ook de tannines van de blauwe rassen een goede rijpheid. Witte druiven als sauvignon, chardonnay en torrontés deden het allemaal goed. Bij de blauwe een zelfde vaststelling voor merlot en syrah. Bijzonder goed geslaagd dit jaar en zo mogelijk nog beter dan in 2003 is de malbec, de 'nationale' druif van Argentinië. Enkel de late cabernet sauvignon was iets wisselvalliger vanwege de regen en een daling in temperatuur aan het einde van de oogst.

ARGENTINIË – OPTIMISME OVER 2003
De eerste berichten uit Argentinië met betrekking tot de oogst 2003 zijn gunstig. Of dezelfde kwaliteit gehaald wordt als die van het topjaar 2002 is nog de vraag, maar de verwachting is wel dat 2003 een groter volume zal opleveren. De oogst bleef gespaard voor effecten van El Niño. Ook de hagel in februari lijkt nauwelijks schade te hebben aangericht.

Australië

Australië - Export stagneert, oogst 2008 valt mee

De export van Australische wijnen stagneert. In de periode tussen eind januari 2007 en begin februari 2008 bedroeg die 769,7 miljoen liter tegen 770,2 miljoen liter in de vergelijkbare periode van een jaar eerder. In Nederland was evenwel sprake van een explosieve groei met bijna 95! Redenen voor de stagnatie zijn de klein uitgevallen oogst 2007 en een sterkere Australische dollar. Desondanks steeg de waarde wel met 5% tot 3,54 miljard Australische dollar (2,15 miljard euro). Ook de gemiddelde prijs per liter steeg zodoende met 5%, vooral door en toename van gebottelde wijnen in plaats van bulk. Nederland was in 2007 met afstand de sterkste groeimarkt voor Australische wijnen. Het volume verdubbelde bijna tot 28,8 miljoen liter.
Nog meer opwekkend nieuws. De oogst 2008, die twee tot drie weken vroeger valt dan normaal, lijkt wat beter uit te gaan vallen dan aanvankelijk gevreesd. Ging de prognose eerst nog uit van slechts 1,22 miljoen ton fruit, ze is ondertussen naar boven bijgesteld tot 1,4 miljoen en misschien nog wel meer, d.w.z. op een vergelijkbaar niveau als in 2007 of mogelijk nog ietsje hoger. Veel is dat nog steeds niet, maar wel een meevaller. De reden hiervoor is de hoeveelheid regen die in veel gebieden in november en december is gevallen en wat ruimere waterallocaties in streken als Riverina, Murray Darling-Swan Hill en Riverland die sterk van irrigatie afhankelijk zijn.

Australië - Droogte zal tot kleine oogst 2008 leiden

Australië blijft last houden van droogte, zo zeer dat de opbrengst van de oogst 208 wel eens de helft zou kunnen bedragen van het normale volume. Voor diverse tellers, die de afgelopen jaren al te maken kregen met een stagnerende markt, overschot aan druiven en lage prijzen, zou dit de genadeklap kunnen betekenen. Dit is een nogal paradoxaal en wrang gegeven, want de druivenprijs zal juist weer gaan stijgen. 

Eerste ramingen voor de aanstaande oogst liggen tussen 800 duizend en 1,3 miljoen ton, terwijl 1,9 miljoen ton normaal zou zijn. Bij de overkoepelende telersorganisatie Wine Grape Growers' Australia vreest men dat minstens 800 van de in totaal 7500 Australische druiventelers er het bijltje bij zullen moeten neergooien. De droogte doet zich het ergste voelen in het Murray Darling Basin in het zuidoosten van Australië. Hier komt bijna tweederde van alle Australische wijndruiven vandaan. Ze worden hoofdzakelijk gebruikt voor de productie van grote hoeveelheden ‘varietal wines' (wijnen gemaakt van één bepaald druivenras) in het goedkope prijssegment. Wijnen waarvan het Australische exportsucces in hoge mate afhankelijk is geweest. Het gebied Murray Darling is sterk afhankelijk van irrigatiewater, maar de rivieren staan er vrijwel droog. Als gevolg daarvan zijn de waterallocaties dramatisch teruggeschroefd, tot wel 90% minder dan normaal!
De Australische wijnindustrie is zich echter al enige tijd aan het bezinnen op een nieuwe koers met meer nadruk op wijnen van hoge kwaliteit en op duurzamere methoden van wijnbouw.

Australië 2007

Australië kende een buitengewoon lastige oogst 2007 als gevolg van vorst, droogte en lage opbrengsten. De gemiddelde opbrengst per hectare was zelfs de laagste sinds1976. Kwalitatief ziet het er beter uit, omdat men gespaard bleef voor verzengende hittegolven. De vraag is alleen of de kwaliteit van paradepaardjes Shiraz en Cabernet consistent genoeg zal blijken om te kunnen spreken van een topjaar. Barossa, waar tal van grote Shiraz vandaan komen, had zwaar te lijden onder de droogte. De oogst was daarom klein, met minder trossen per stok dan normaal en met kleine druiven. De dikke schillen zorgden voor wijnen met de nodige tannine. Coonawarra, bekend om zijn Cabernet, kreeg een tik van de nachtvorst in oktober. Zodoende ging tot driekwart van de oogst al in een vroeg stadium verloren. Het fruit dat overbleef, was gelukkig wel van puike kwaliteit. Geen gebrek aan concentratie.

Ook Victoria leed zware vorstschade. Daar bovenop warden wijngaarden hier geteisterd door maandenlang aanhoudende bosbranden, waardoor druiven weliswaar niet verbrandde, maar wel gerookt werden, en daarmee onbruikbaar. McLaren Vale oogstte en derde minder dan gewoonlijk, maar druiven als chardonnay, riesling en semillon deden het goed. Ook op wat grotere schaal lijkt de kwaliteit van de witte wijnen in 2007 verrassend. Ze hadden veel minder van de droogte te lijden hadden dan misschien verwacht mocht worden. Gunstig was vooral het uitblijven van hitte.

Margaret River in West Australië was vanwege zijn ligging ver van alle ander gebieden af weer een buitenbeentje. De streek bleef gespaard voor de calamiteiten die zich elders in het land lieten voelen. De ligging bij zee voorkomt vorst en garandeert voldoende neerslag.

 

Australië 2005

Australië was in 2005 weer zeer succesvol. De opbrengst bedroeg 1,8 à 1,9 miljoen ton bij een uitstekende kwaliteit. Het record is in hoge mate te danken aan de gunstige weersomstandigheden tijdens het groeiseizoen, zonder uitschieters en met gematigde en stabiele temperaturen. Na de hitte van voorafgaande jaren was dat meer dan welkom. Hierbij moet atuurlijk wel de aantekening worden gemaakt dat dit een heel globale typering is, gelet op de enorme omvang van het land en de grote onderlinge afstanden tussen de diverse gebieden. Waar men in het ene gebied nog even een late hittegolf kreeg en snel moest plukken, bleef het in een ander betrekkelijk koel en kon men het rustig aan doen. Ondanks al die nuances lijkt 2005 wel over de hele linie voor een zeer hoge kwaliteit te hebben gezorgd. Het fruit verkeerde in uitstekende gezondheid, met naar alle waarschijnlijk iets minder concentratie dan 2003, maar met een betere balans dan in 2004. Hier en daar worden vergelijkingen gemaakt met het zeer goede jaar 2002, dat ook een relatief koele zomer had.

Australië 2004 - Recordopbrengst en goede kwaliteit

Australië heeft met de oogst 2004 voor de zoveelste keer een record gebroken. Het volume kwam uit op 1,755 miljoen ton, 9% meer dan in het vorige recordjaar 2002 (1,6 miljoen) en maar liefst 25% meer dan in het door droogte geplaagde 2003 (1,39 miljoen). Slechts 5% van de stijging komt voor rekening van wijngaarden die voor het eerst in productie gekomen zijn. De voornaamste reden voor de toename  is het einde van de verschroeiende droogte. In alle gebieden regende het eindelijk weer eens. De neerslag viel vooral in de winter en in het vroege voorjaar. Voor het overige was 2003/2004 een voor Australische begrippen relatief koel en ook droog seizoen. Pas aan het begin van de zomer werd het warm. Dit gaf de rijping een prima start zonder noemenswaardige stress te veroorzaken. Eveneens positief was dat er nauwelijks ziektes optraden en dat de rijping in de meeste gevallen heel gelijkmatig verliep. Over de hele linie is de kwaliteit misschien niet zo goed als in 2002 vanwege regionale verschillen door hittegolven, maar op z'n best vergelijkbaar met 1998. Gebieden die het erg goed gedaan hebben zijn o.a. Coonawarra, Yarra Valley en Margaret River.
Warmere gebieden in South Australia zoals Barossa en Clare Valley kregen in februari met zeer hoge temperaturen af te rekenen, wat tot een vertraging in de rijping leidde. De herfst bood hier echter uitstekende condities - veel licht overdag en afkoeling 's nachts - voor de laatste fase van de rijping. Het fruit beschikte zodoende over een perfecte gezondheid en een evenwichtige samenstelling. Coonawarra was wel warm, maar kreeg geen hittegolf te verduren. Ook McLaren Vale bleef hiervoor gespaard en kende zelfs een koeler groeiseizoen dan normaal.  De witte wijnen van het koele Adelaide Hills profiteerden van de lange rijping. Met name de chardonnay behield daardoor een goede zuurgraad.

De Hunter Valley in New South Wales blijft dit jaar een beetje achter als gevolg van de zware regens. Voor de Yarra Valley in Victoria was 2004 een topjaar voor zowel wit als rood, omdat het geen last kreeg van warmte of andere extremiteiten. Margaret River in Western Australia had een koel groeiseizoen tot in maart, toen het daar ineens erg warm werd. Vroege witte rassen als chardonnay en sauvignon waren toen al geplukt. Bij de late rassen lijkt met name de cabernet het er goed van afgebracht te hebben.

Druiven voor rode wijn waren in 2004 goed voor 60% van de Australische oogst, met de aantekening dat voor sommige variëteiten nu wel sprake is van een overaanbod op de markt. Dit geldt ondermeer voor cabernet sauvignon en shiraz. Prijzen van deze druiven zijn inmiddels al fors gedaald. Naar verwachting zal een eventuele verdere productiegroei in de komende jaren van witte rassen (moeten) komen.

Australië – Oogst 2004 in teken van hittegolf

Australië blijft problemen houden met extreme warmte en droogte. Dit jaar kreeg vooral de provincie South Australia daarmee te maken. In Adelaide, de Australische wijnhoofdstad, bereikte het kwik op 17 achtereenvolgende dagen in februari waarden van boven de 30 graden.

Wijnbouwgebieden die het het zwaarst te verduren kregen waren o.a. Clare Valley, Langhorne Creek en Riverland. Dat laatstgenoemde gebied is in z’n eentje goed voor ruim een vijfde van de totale Australische wijnproductie. In het aangrenzende Victoria werd vooral Murray Valley getroffen. De effecten van de hittegolf bleven gelukkig beperkt tot een deel van het – zeer uitgestrekte – land en zelfs van South Australia. Regio’s als bijvoorbeeld Coonawarra, Yarra Valley (in Victoria) en Margaret River (in het verre Western Australia) bleven gespaard. Ondanks de onvermijdelijke daling in opbrengst door de hittegolf ligt het oogstvolume in 2004 ruim boven dat van 2003. Het wordt nu, na bijstelling naar beneden, geraamd op 1,7 miljoen ton tegen 1,35 miljoen in 2003. De vraag is alleen of het record uit 2002 van 1,65 miljoen ton geëvenaard of gebroken zal worden.

AUSTRALIË: REGEN NA ZONNESCHIJN

Australië is eind februari van het ene uiterste in het andere terechtgekomen. Werden grote delen van het land maandenlang geplaagd door droogte, op met name 20 en 21 februari zorgde zware regenval voor de nodige problemen bij de pluk. De overvloedige regen heeft ervoor gezorgd dat de door de droogte en hitte kleine en gestresste druifjes zich plotseling volzogen met het lang verwachte water. Veel van de druiven namen echter zo veel water op dat ze barstten. Dit is onder meer gebeurd in kwalitatief vooraanstaande gebieden zoals McLaren Vale en Barossa Valley. Ook is het gevaar toegenomen van schimmelaandoeningen als meeldauw en botrytis.  In hoe verre de oogst als geheel hierdoor getroffen is, valt voorlopig nog te bezien. De pluk duurt namelijk nog tot in april.
Hoe dan ook, Australië zal dit jaar een stapje terug moeten doen. Het zal naar schatting 1,37 miljoen ton druiven oogsten. Dat zou neerkomen op een daling met 14% ten opzichte van 2002. En het zou ook de eerste daling betekenen na zeven jaar van al maar stijgende opbrengsten. Hopelijk zal dit voor de Australiërs niet het begin inluiden van zeven magere jaren na de voorgaande vette.

AUSTRALIE - Droogte beïnvloedt oogst 2003

Australië lijdt al maanden onder de ergste droogte sinds decennia. Dit heeft niet alleen geleid tot verwoestende bosbranden, maar heeft ook gevolgen gehad voor de wijngaarden. In sommige gevallen, zo vreest men, zal de opbrengst dit jaar maar de helft bedragen van het normale volume. Vooral de provincie Victoria lijkt bijzonder zwaar getroffen, aangezien de droogte hier al sinds 1997 duurt. Alle waterreserves zijn daardoor uitgeput, waardoor de vegetatiecyclus van de druif stagneert.
In de wijngaarden van South Australia is de situatie minder nijpend.
Om de schade nog enigszins te beperken is een deel van de oogst al in een vroegtijdig stadium weg geknipt om zodoende de overblijvende druiven toch nog de kans te geven hun rijping te voltooien.
De droogte heeft, hoe vreemd het misschien ook klinkt, het risico op vorstschade verhoogd. Dit als gevolg van een combinatie tussen een kurkdroge bodem en sterke afkoeling ’s tijdens heldere nachten. Overdag in de hitte bestaat dan juist het gevaar van zonnebrand. Alsof dat nog niet genoeg is trekken de druiven ook dorstige dieren, variërend van herten tot vogels. De enige troost is dat de droogte naar alle waarschijnlijkheid leidt tot zeer geconcentreerd fruit en dito wijnen.

Australische wijnexport blijft explosief groeien

De export van Australische wijnen heeft in het campagnejaar 2000-2001 wederom een spectaculaire groei beleefd. De groeipercentages bleven weliswaar achter bij die van het voorgaande jaar, maar dat was dan ook een absoluut recordjaar. Het geëxporteerde volume bedroeg 339 miljoen liter, wat neerkomt op een stijging met 52 miljoen liter of 18% ten opzichte van dat het jaar ervoor. De waarde steeg met 19% tot 1,6 miljard Australische dollars. De afgelopen 14 jaar is de Australische export jaarlijks met gemiddeld 18% toegenomen, terwijl de export van wijn wereldwijd in diezelfde periode jaarlijks met slechts 3,6% groeide. Het Verenigd Koninkrijk was ook in 2000-2001 weer verreweg de belangrijkste markt met een aandeel van maar liefst 49% in volume en 43% in waarde. Tweede was de VS met 20% in volume en 26% in waarde.

Eerste kurkoogst in Australië

Voor de eerste keer in de geschiedenis is kurk geoogst in Australië. Twee Portugese ‘strippers’ hebben dit werk uitgevoerd in de Glenloch Cork Plantation in de provincie Canberra. Dit is niet alleen de enige kurkplantage in Australië, maar zelfs de enige op het hele Zuidelijk Halfrond. De kurkeiken werden hier zo’n 90 jaar geleden aangeplant door Sir Walter Burley Griffin, de man die ook voor het ontwerp van Australië’s hoofdstad Canberra tekende. Burley Griffin vond namelijk dat Canberra in alle mogelijke opzichten zelfverzorgend zou moeten zijn, tot wijnkurken aan toe. De Glenloch plantage zou te zijner tijd  per oogst tussen de 600 en 750 duizend kurken produceren. Het zal naar verwachting echter nog minstens 15 jaar duren voor de kurk de gewenste rijpheid heeft om tot wijnkurk verwerkt te kunnen worden. En gelet op het feit dat het slechts eens in de 9 jaar mogelijk is een eik te strippen zal dit bij lange na niet voldoende zijn om heel Australië van kurken te voorzien. 

Australië: koelste zomer sinds meer dan een eeuw

Australië wordt normaal gesproken niet geassocieerd met cool climate viticulture. Dit jaar komt het toch aardig in de buurt. Zuid-Australië kreeg al vast te maken met de koudste zomer in meer dan een eeuw. Dit heeft de nodige gevolgen gehad voor de oogst 2002. Het effect op de opbrengst was dusdanig negatief dat men dit jaar misschien geen nieuw record gaat vestigen, zelfs niet met de nieuwe aanplant die dit jaar in productie gekomen is. Dat record staat op naam van 2001 met 1,42 miljoen ton. Het gebrek aan warmte heeft zich met name doen voelen in gebieden als Adelaide Hills, Clare, Barossa Valley en McLaren Vale, waar 30% tot 70% minder opbrengst verwacht wordt. Ieder nadeel heeft gelukkig een voordeel: in kwalitatief opzicht kan het koele weer juist een heel positief effect hebben.  
Een lange hangtijd en een langzame rijping komen de aroma’s en de zuurgraad zeer ten goede.

Canada

Canada - 2007 groot jaar voor ice wine
De Canadese wijnoogst 2007 lijkt bekroond te zijn met een flinke hoeveelheid ice wine, dé specialiteit van het land. Nadat eerder al de normale oogst buitengewoon goed geslaagd was, zijn begin januari (2008!) ook op ruime schaal bevroren druiven voor ice wine geplukt. De kwaliteit van het fruit was van uitzonderlijke kwaliteit - rijp en gezond met veel smaak - dankzij het perfecte groeiseizoen. De druiven hebben geprofiteerd van de fluctuatie in temperatuur gedurende de laatste maanden van 2007. Daardoor zijn ze lichtjes ingedroogd en zijn de smaakstoffen geconcentreerd. IJs en weer dienende zal de pluk van ice winedruiven nog doorgaan tot eind februari. Het oogstjaar blijft echter gewoon 2007.

CANADA – VORSTSCHADE IN ONTARIO  
Producenten in Niagara Peninsula in de Canadese provincie Ontario, verreweg het belangrijkste wijngebied van het land, hebben proefondervindelijk kunnen vaststellen wat de gevolgen kunnen zijn van ‘cool climate viticulture’. Het enthousiasme over de succesvolle icewine oogst 2002 is sterk getemperd door de ongewoon strenge vorst van begin maart. De winter 2003 is een van de koudste van de afgelopen jaren. De sneeuwlaag bood daardoor maar gedeeltelijk bescherming van de wijnstokken. Vooral de vroeg uitgelopen merlot kreeg het zwaar te verduren: 90% van de potentiële oogst is verloren gegaan. Ook pinot blanc, sauvignon blanc, cabernet sauvignon en shiraz kregen het zwaar te verduren. Pinot noir en riesling kwamen er het best van af.

Chili

Chili – Recordoogst 2008

Chili ligt onverminderd op groeikoers. De wijnoogst 2008 heeft er voor het derde opeenvolgende jaar een opbrengst van meer dan 8 miljoen hectoliter opgeleverd. Na de 8,44 miljoen van 2006 en de 8,28 miljoen van 2007 vestigde 2008 een absoluut record met 8,68 miljoen hectoliter. Hiervan valt 6,93 miljoen hectoliter in de categorie kwaliteitswijn met herkomstbenaming. Dat is wat minder dan in de voorgaande jaren.
Bij de druivenrassen was cabernet sauvignon de onbetwiste nummer 1 met een aandeel van 40,9% in de opbrengst, op ruime afstand gevolgd door sauvignon blanc met 14,1% en merlot met 13,2%. Chardonnay bleef met 9,3% nipt voor op carmenère, die aan 9,2% kwam. Syrah was goed voor 3,8%.

Chili

Wat later dan normaal en wat minder dan normaal, maar met een mooi resultaat. Dat is in het kort de typering van de oogst 2007 in Chili. Producenten moesten ongewoon lang wachten voor ze konden gaan plukken vanwege een zeer langzame rijping. De oogst duurde zodoende tot in mei. In belangrijke gebieden als Casablanca, Aconcagua, Maipo en Rapel begon de vegetatie een à twee weken vroeger dan gemiddeld door een zachte en natte winter. Regen in oktober beïnvloedde de vruchtzetting en reduceerde op natuurlijke manier het volume. Vervolgens was het overwegend mooi weer, zij het met vrij lage temperaturen – met dank aan El Niño. Door de koelte vertraagde de rijping en was er sprake van en lange hangtijd. Een en ander resulteerde in een voortreffelijke kwaliteit bij zowel wit als rood, geconcentreerd maar elegant, met intense aroma’s en – bij de rode – kleur. In vergelijking met 2006 liggen de opbrengsten tussen 10 en 30% lager. Kwalitatief is 2007 duidelijk de winnaar. Het is een uitstekend jaar geworden, dat eerder te vergelijken is met 2005 en 2003, maar dan wellicht nog evenwichtiger.

Chili
Chili presteerde goed tot zeer goed in 2005. Dankzij het betrekkelijk koele weer tijdens het groeiseizoen hebben de wijnen meestal wat minder alcohol dan in 2004 en wat meer fruit, levendigheid en aromatische intensiteit. Door de langzame rijping hebben ze een goede balans en, in het geval van de rode, een goede fenolische rijpheid (van met name de tannines). Vooral wit werd een stuk later geplukt dan normaal, in een koel gebied als Casablanca pas eind april. Druiven rood hadden minder vertraging door een periode met warmte aan het einde van februari, kort voor het eind van de rijping.

Het voorjaar was uitgesproken koel, met in sommige valleien nogal wat schade als gevolg van nachtvorst. Dit was o.a. het geval in Casablanca en Curico. Ook de zomer was wat koeler dan normaal. De regen in maart had nauwelijk enige schadelijke uitwerking; botrytis bij chardonnay en sauvignon bleef beperkt tot een minimum en had geen enkel effect op de blauwe druivenrassen. Sauvignon en chardonnay zitten qua volume allebei in de plus ten opzichte van vorig jaar. Merlot en carmenère zitten daarentegen beide zwaar in de min met dalingen tot 20%. 

Chili 2004 - Grillig weer, wisselende kwaliteit

Chili kende een zeer heterogene oogst 2004 met grote verschillen per gebied ten gevolge van grillige weersomstandigheden. De kwaliteit varieert derhalve van zeer goed tot net aan voldoende. Ramingen van het volume zijn nog erg onduidelijk, maar wel staat vast dat dat een stuk lager zal zijn dan de 600 miljoen liter van 2003.

De winter was vochtiger dan normaal, het voorjaar koeler. Strenge vorst zorgde in een groot deel van het land voor schade en met name in het 'witte' Casablanca. Daar ging ongeveer een kwart van de opbrengst verloren. Daarna werd het dusdanig warm dat in het 'rode' Maipo en Rapel de bloei een à anderhalve week eerder begon dan normaal. Een probleem was echter dat de warmte in maart bleef aanhouden, waardoor het gevaar dreigde van een ongelijke rijping met al wel de nodige suikers maar nog onvoldoende ontwikkeling van tannines en kleurstoffen. De druiven waren klein en hadden dikke schillen. Afkoeling en wat regen begin april waren dan ook zeer welkom, zodat de rijping min of meer normaal ten einde kon gaan. Niettemin begon de pluk al vroeg - de eerste trossen werden al begin februari geoogst - en veelal wel twee tot drie weken eerder dan normaal. De regen in de tweede helft van april liet zich vooral in een zuidelijk gebied als Curicó voelen, minder in meer centrale regio's als Rapel en Maipo. Het noorden, met o.a. Aconcagua, bleef zelfs helemaal droog.

De witte rassen hebben het in de regel goed gedaan, vooral in Casablanca. Bij de blauwe rassen had de merlot de nodige last van de warmte, maar kwam de cabernet sauvignon goed voor de dag. Anders dan de cabernet sauvignon had de zeer laat rijpende carmenère het dit jaar erg moeilijk vanwege de aprilregens. De kwaliteit ervan is daarom nogal wisselend. De aanhoudende natheid regen dwong producenten ertoe hun carmenère vroegtijdig te plukken, voor het moment van optimale rijpheid.

Chili – Oogst 2003 klein maar fijn
Chili heeft dit jaar een van de beste oogsten uit zijn geschiedenis gerealiseerd. Anders dan vorig jaar bleef het overal droog. De pluk kon daardoor laat plaatsvinden bij een perfecte rijpheid van het fruit. Een andere verklaring voor de zeer hoge kwaliteit is wellicht het kleine volume. De opbrengst ligt ongeveer 30% onder die van 2002.

CHILI – Late en heterogene oogst 2002
Chili kende een vrij moeilijke oogst 2002. Storende factor was regen. Vroege El Niño regen zorgde voor de nodige problemen in de meest zuidelijke regio’s. Vooral de blauwe druiven hebben daar het meest last van gehad. Maipo daarentegen heeft het er goed van afgebracht. Het temperatuurverloop in het voorjaar en de zomer was er evenwichtiger dan in 2001, wat voor druiven met een goede balans tussen zuren, suikers en tannine zorgde. Het jaar wordt daarom al vergeleken met het uitstekende 1999. 
Maule en het zuiden van de Rapel vallei kregen vroeger dan gewoonlijk te maken met regen.
Ongeveer een kwart van de witte druiven en alle rode werden hierdoor getroffen. De regen verplichtte druiventelers ertoe om hun oogst uit te dunnen en bladeren te verwijderen om voor voldoende ventilatie te zorgen. Gelukkig volgden op de regenperiode twee droge weken, waardoor de rijping uiteindelijk toch nog behoorlijk goed verliep. Strenge selectie was uiteraard wel geboden. De Casablanca vallei ten westen van Santiago, bekend om witte wijnen, bleef gespaard voor de regen en produceerde zondermeer goede wijnen.

Duitsland

Duitsland - Optimisme over oogst 2007

Duitse wijnproducenten verwachten een uitstekende oogst 2007, zowel in termen van kwaliteit als kwantiteit. Na enkele opeenvolgende jaren van kleine oogsten is een jaar met wat meer volume bijzonder welkom. De kwaliteit van 2007 ziet er op basis van het rijpingsverloop goed uit. Het weer as dit jaar veel stabieler dan vorig jaar, toen ineens op grote schaal rotting optrad. De rijping had dit jaar een voorsprong van anderhalf tot twee weken in vergelijking met het gemiddelde dankzij het uitzonderlijke mooie weer in april. Daarna hebben zich geen hittegolven of onophoudelijke plensregens laten voelen, zodat de sanitaire toestand en de mostgewichten volop reden tot tevredenheid boden. De weersomstandigheden van de afgelopen paar weken waren bovendien heel gunstig.

Naar verwachting zal het oogstvolume rond 10 miljoen hectoliter komen te liggen. Dat zou 5% hoger zijn dan het langjarige gemiddelde en 13% meer dan in 2006. Ook 2005 was aan de krappe kant, wat bij diverse producenten tot schaarste heeft geleid. Juist nu de vraag naar Duitse wijnen in zowel binnen- als buitenland al maar blijft toenemen, is een wat ruimere opbrengst dus meer dan welkom.

Duitsland - Exceptionele oogst 2005

Uitzonderlijk lage opbrengst, uitzonderlijk hoge kwaliteit. Dat is kort samengevat het resultaat van de oogst 2005 in Duitsland. Naar volume is 2005 de op twee na kleinste oogst van de afgelopen 25 jaar, maar daar staat tegenover dat het met name voor edelzoete wijnen de geschiedenis in zal gaan als groots. Eerste vergelijkingen met andere jaargangen gaan zelfs in de richting van legendarische jaren als 1947 en 1921.   

Duitsland kende een droge zomer, maar regen in de eerste helft van september zorgde al vroeg voor het uitbreken van ongewenste botrytishaarden. Remedies daartegen waren ontbladeren (voor beluchting) en verwijderen van aangetaste druiven. Een 'gouden' oktobermaand met schitterend herfstweer zorgde voor een enorme reductie van het volume door natuurlijke uitdroging van de druiven. Tegelijkertijd wonnen die sterk aan concentratie en ontwikkelde zich botrytis van de goede soort. Kenmerkend voor 2005 is een welhaast perfecte analyse. De wijnen zitten vaak tussen 2003 en 2004 in, d.w.z. met hoge mostgewichten - in veel gevallen boven 100° Oechsle - en een ideale hoeveelheid zuren én aromatische rijkdom. In enkele gevallen stegen de mostgewichten zelfs tot boven de magische grens van 300° Oechsle! 2005 is dan ook voor alles het jaar van ongewoon grote hoeveelheid Beeren- en Trockenbeerenauslesen, in dat opzicht enkel vergelijkbaar met een jaar als 1976. Gelet op de rijpheid van het fruit en de grote hoeveelheid BA's  en TBA's  zal de hoeveelheid Eiswein dit jaar minimaal zijn. De opbrengst in 2005 lag ongewoon laag, zeker naar Duitse begrippen. Bij de leden van VDP (de toonaangevende vereniging van Prädikatsweingüter) lag het gemiddelde op maar 54 hl/ha, 20 % minder dan in 2004 en zelfs 40% minder dan het landelijk gemiddelde.

Duitsland: zeer goedDuitsland belooft met 2005 een prachtige oogst te gaan beleven. Na een stabiel verloop van de vegetatie heeft het prachtige najaarsweer voor een perfecte rijping gezorgd. Men spreekt in dit verband terecht van 'der goldene Oktober' (de gouden maand oktober). Gemeten naar opbrengst wordt 2005 eerder een gemiddeld jaar met een relatief beperkt volume.

Het uitlopen van de stokken verliep in de regel volgens normaal patroon. Enige uitzonderingen hierop waren er in Mosel-Saar-Ruwer en Nahe, waar nachtvorst in mei al in een vroeg stadium tot een natuurlijke reductie van het oogstvolume leidde. De bloei kende geen problemen vanwege gematigde dag- en nachttemperaturen. Een aansluitende periode van koelte deed een deel van prille trosjes afvallen (verrieseln), wat evenals de vorst bijdroeg tot een natuurlijke reductie van de opbrengst. Na deze koelte volgde in juni warm en droog weer met voldoende neerslag. De vegetatie raakte hierdoor in een explosieve versnelling. Ook in juli ging het dankzij het goede weer vlot. In het verdere verloop bleef het effect van ziektes als oidium en peronospora beperkt, maar in de Pfalz en Mittelrhein richtte hagel plaatselijk de nodige schade aan. Mede door de 'luchtige' structuur van de trossen en het verhoudingsgewijs kleine aantal trossen per stok is sprake van gezonde druiven met uitstekende mostgewichten die in de buurt van 2003 komen maar met een betere zuurgraad en aromapotentieel. Dankzij het kleine volume in combinatie met enkele weken aanhoudend mooi weer is de rijping zeer voorspoedig verlopen, zowel bij de Riesling aan Rijn en Moezel als bij de Spätburgunder in Baden

Duitsland 2003
Duitsland kan beschouwd worden als een van de grote winnaars in 2003. Terwijl in een deel van Duitsland de oogst al helemaal binnen was, zou het begin daarvan in een ander deel nog twee weken op zich laten wachten. De warme zomer heeft hier over het algemeen voor minder problemen gezorgd dan in buurland Frankrijk, maar dat wil niet zeggen dat er geen 'uitdagingen' voor producenten waren. Een druif als riesling heeft niet zo snel een teveel aan suiker; de enige zorg was de zuurgraad. Bij wijze van hoge uitzondering was het daarom toegestaan om aan te zuren. Een unicum in Duitsland! Al even uitzonderlijk was de officiële permissie om in wijngaarden met jonge stokken irrigatie toe te passen. Enkel eind augustus viel er wat regen, maar dat was aan de late kant. Van groot belang was daarom het vroegtijdig uitdunnen van de trossen. Botrytiswijnen zijn dit jaar niet al te dik gezaaid als gevolg van de dikke schillen van de druiven, zij het dat er wel diverse spectaculair rijke Trockenbeerenauslesen geoogst zijn met een mostgewicht van boven de 300° Oechsle, wat neerkomt op ruim tweemaal het wettelijk vereiste minimum! Dat gebeurde o.a. in de Rheingau en aan de 'koele' Moezel. Tal van producenten in andere regio's haalden met gemak waarden boven 200°.
In Baden is men unaniem van mening dat de spätburgunder dit jaar van grandioos hoge kwaliteit is. Op 18 september was alle fruit al binnen, in perfecte staat van rijping vanwege de koele nachten kort voor en tijdens de pluk. Een oogst waarover men het volgens sommigen over 30 jaar nog zal hebben! Het contrast met de aangrenzende en door grote problemen geplaagde Elzas is opvallend. Hetzelfde geldt voor de Pfalz, waar ook dit jaar weer grote (droge) Rieslings geoogst zijn. In de Rheingau is men tevreden maar niet overenthousiast. De riesling had er soms ruim een kwart meer suiker dan normaal, maar ook bijna net zo veel minder zuren. Sommigen maken daarom een vergelijking met de jaargang 1947. De opbrengst lag rond eenderde lager dan in 2002. De pluk begon in de Rheingau half september, zij het dat andere producenten liever wachtten tot begin oktober.
Aan de Nahe heerst grote tevredenheid over 2003. De opbrengst ligt daar plaatslijk 25 tot 30% lager dan vorig jaar, maar de kwaliteit is exceptioneel. Relatief vroeg geplukte pinots hadden allemaal 100° Oechsle of meer. Riesling leverde zondermeer grootse wijnen op, van droog (o.a. in de topcategorie Grosses Gewächs) tot Trockebeerenauslese. 
Verder naar het noorden, aan de Moezel, begon de pluk van de riesling 'pas' in de tweede week van oktober. Mostgewichten van riesling zaten toen al tegen de 100° heen! Wat later kon in de beste percelen al ver over de 100 gemeten  worden. Bovendien zijn hier onwaarschijnlijke rijke Beeren- en Trockenbeerenauslesen geoogst. Kortom: 2003 was in ook in Duitsland 'ausserordentlich'.

DUITSLAND – Oogst 2002 slecht voor de zenuwen
Duitsland leek in 2002 lange tijd af te stevenen op een superjaar. Mindere weersomstandigheden vanaf eind september hebben dit echter niet door doen gaan. Producenten kwamen hierdoor tussen hoop en vrees te verkeren. Toch is het eindresultaat meer dan bevredigend te noemen. Dit is mede te danken aan de voorspoedige rijping van de druiven eerder in het jaar, waarbij een voorsprong van
10 dagen of meer op het gemiddelde tijdstip bereikt werd. Ook heeft menigeen lessen getrokken uit de problemen die zich in 2000 voordeden door ervoor te zorgen dat de opbrengst niet al te groot zou worden. Een beperkte opbrengst in combinatie met gezond fruit en onmiddellijk ingrijpen in geval van rottingsgevaar zorgde voor goede tot zeer goede kwaliteit. Ondanks opbrengstbeperkende maatregelen viel het volume met 10,8 miljoen hectoliter toch vrij royaal uit. Het betekent bijna 20% meer dan in 2001. De mostgewichten lagen evenwel hoger dan in 2000. Ook zijn enkele opmerkelijk Trockenbeerenauslesen geoogst. Stevige vorst van 9 tot 11 december maakte het bovendien mogelijk om Eisweine te maken, verhoudingsgewijs zelfs op vrij grote schaal.

DUITSLAND – Optimisme met betrekking tot oogst 2002
De leden van VDP, Duitslands toonaangevende vereniging van wijnproducenten, zijn optimistisch over de oogst 2002. Half augustus had de vegetatiecyclus een voorsprong van 10 tot 12 dagen op het langjarig gemiddelde. Dit is vooral te danken aan het vroege uitlopen van de druivenstokken. De neerslag is tot nu toe geen al te groot probleem geweest, maar heeft juist de opname van mineralen bevorderd. Ondanks nachtvorst (o.a. in de Pfalz, Franken, Baden en Württemberg), hagelschade (Franken en Baden, en in mindere mate de Rheingau), alsmede lichte coulure (= het in een vroeg stadium afvallen van pas gevormde druifjes) op bepaalde plaatsen hebben niet kunnen verhinderen dat zich een potentieel grote oogst aandiende. Door zeer streng een ‘groene pluk’ toe te passen is de opbrengst gereduceerd tot het voor grote wijnen gewenste maximum van 50 hectoliter per hectare.   

Oogst 2001 in Duitsland: klein maar fijn

Duitsland heeft een uitstekende oogst 2001 gehad. In alle gebieden was sprake van gezonde en goed gerijpte druiven met mostgewichten die hoofdzakelijk op het niveau van Spätlese en Auslese liggen. Op merkelijk is de lage opbrengst van ongeveer 9 miljoen hectoliter, wat neerkomt op 12% beneden het langjarig gemiddelde en 10% onder de hoeveelheid van 2000. Vooral Mosel-Saar-Ruwer en de Pfalz zagen een behoorlijke terugval. Mede door de ervaringen van het afgelopen jaar met zijn vele regen en daaruit volgende risico van rotting, hadden kwaliteitsbewuste producenten er ook veel aan gedaan om de opbrengst van begin af aan in de hand te houden. Bij de over het algemeen toonaangevende wijngoederen die verenigd zijn in VDP (Verband deutscher Prädikats- und Qualitätsweingüter) schommelden de rendementen tussen de 30 en 65 hectoliter per hectare.

Goldener Oktober
Het begin van de vegetatiecyclus werd gekenmerkt door een zachte winter en een nat voorjaar. De vele neerslag vertraagde weliswaar de groei, maar zorgde ook voor een goede grondwaterstand die later in het seizoen zijn nut bewees. Tussen half april en begin mei begonnen de stokken uit te lopen. De daarop volgende warmteperiode zorgde voor een snelle groei. Juni was ongewoon koel, wat leidde tot een verlate en trage bloei. De vruchtvorming was echter goed. Tijdens de zomer was er een voortdurende afwisseling van vochtige en droge periodes. Schimmelvorming kon daardoor en door een effectieve bestrijding tot een een minimum beperkt worden. In augustus voerden tal van producenten een groene pluk uit om de opbrengst binnen de perken te houden. Aan het eind van die maand zag het er al bij al schitterend uit. In september leek het sprookje ruw te worden verstoord door regen en nog eens regen. De uiteindelijk toch zo hoge kwaliteit van de oogst komt grotendeels op rekening van het fraaie weer tijdens de maand oktober. In het geval van 2001 mag dan ook rustig de term 'goldener Oktober' gebruikt worden. Degenen die het geduld wisten op te brengen om gedurende de natte maand september te wachten met plukken, zijn daarvoor rijkelijk beloond. Even leek het erop dat het met de herfst 2001 dezelfde kant op zou gaan als in 2000, dat wil zeggen met problematisch veel regen en een moeilijke pluk. Gelukkig bracht oktober de perfecte omstandigheden voor een rijping volgens het boekje: wekenlang bleef het droog bij ongewoon hoge temperaturen. Ter illustratie: Baden-Württemberg registreerde de warmste oktobermaand in meer dan 200 jaar met een gemiddelde dagtemperatuur van 14,1o C en 166 zonne-uren. Normaliter zijn dat er 121,5. Grote winnaars zijn laat rijpende rassen als riesling en spätburgunder geworden.

Impressies per Anbaugebiet

Mosel-Saar-Ruwer: Hier werd al voor het afsluiten van de pluk van een 'droomjaar' gesproken dat wellicht vergelijkbaar is met 1990. Kenmerkend voor de Rieslings is hier met name de rijpheid van de zuren. De mostgewichten lagen zonder uitzondering op het niveau van Spät- en Auslese bij een rendement dat in bepaalde tot 30% lager uitviel dan in 2000. Vooral in kort gesnoeide en uitgedunde percelen waren de opbrengsten extreem laag met soms maar 35 hl/ha.
Het driedubbele daarvan is aan de Moezel niets bijzonders…
Ahr: Een kort maar krachtig commentaar van producent Marc Adeneuer: "Beter kan haast niet."
Mittelrhein: Uitstekend resultaat voor de riesling. Spät- en Auslesen konden zonder speciale selectie geplukt worden, terwijl ook diverse Beeren- en Trockenbeerenauslesen mogelijk waren. De spätburgunder (pinot noir) is eveneens bijzonder goed geslaagd.
Rheingau: Diverse wijngoederen kwamen hier uit op een aandeel van wel 80% predikaatswijnen binnen de totale oogst bij een opbrengst tussen 45 en 63 hl/ha. De overgrote meerderheid van de rieslingmost bereikte een suikergehalte van boven de 85o Oechsle, mede dankzij de gezonde toestand van de druiven. Bij de spätburgunder moest wel wat geselecteerd worden vanwege enkele door rotting aangetaste druiven. Trefwoorden voor de Rheingau: zeer fijne structuur, krachtige fruitaroma's, harmonieuze zuren.
Nahe: "Hoge mostgewichten, passende zuren, topkwaliteit,' zo vat Werner Schönleber uit Monzingen de oogst 2001 kernachtig samen. Opvallend detail: Dit jaar heeft men aan de Nahe relatief veel druiven laten hangen met het oog op ijswijn.
Rheinhessen: Alleen de omvang van de oogst viel in Rheinhessen niet mee, maar verder niets dan goeds. Bijvoorbeeld wat betreft de burgundervariëteiten (pinots). Hoewel die meestal op spätleseniveau geoogst werden, zullen ze vaak als Gutswein, d.w.z. onder de noemer van 'eenvoudige' Qualitätswein, op de markt komen.
Pfalz: Wie eerder in het jaar in de wijngaard zijn werk goed gedaan had  - al na de bloei konsekwent uitdunnen, op het juiste moment ontbladeren van de druivenzone en een zeer late afsluitende sproeibeurt - trok in de herfst aan het langste eind. Het resultaat: kerngezonde druiven tot in november, zodat optimaal van de zon geprofiteerd kon worden. Zowel bij  weissburgunder (pinot blanc), chardonnay, grauburgunder (pinot gris) als gewürztraminer, en ook bij de riesling waren mostgewichten tot 100o Oechsle geen uitzondering. Bij laat geplukte riesling lag de zuurgraad deels onder 8‰. Ook rood was succesvol. "De gouden oktobermaand met z'n T-shirttemperaturen zowel overdag als 's nachts heeft ons een nooit eerder geziene jaargang voor rood opgeleverd - zelfs de cabernet sauvignon werd rijp," zo meldt Christian Guradze van Weingut Dr. Bürklin-Wolf.
Franken: "Van Qualitätswein voor de literfles tot Beerenauslese, allemaal geoogst," zo zegt men bij Weingut Kreglinger in Segnitz. Silvaner lijkt grote wijnen te gaan opleveren. Riesling gaf ook in Franken hoge mostgewichten te zien met krachtige maar rijpe zuren. Idem bij de pinots. De rode wijnen hebben een goede kleur en veel karakter. De opbrengsten zijn met  50 tot 75 hl/ha, al naar gelang het druivenras, alleszins bevredigend.
Württemberg: In Württemberg lag de opbrengst 20% lager dan in 2000. Graf Adelmann kwam uit op 57 hl/ha tegenover 105 hl als gemiddelde voor het hele gebied. De rode wijnen zijn rijk aan body en extract. Typisch regionale rode wijndruiven als clevner en samtrot kwamen uit op mostgewichten van meer dan 90° Oechsle. De witte Spätlesen zijn zuiver, opvallend fruitig en hebben een bescheiden zuurgraad. Een perfecte jaargang?
Baden: Veel Spät- en Auslesen en daarnaast ook een verhoudingsgewijs groot aantal edelzoete wijnen.. De wijnen zijn over het algemeen fruitig, met goed extract en dito zuurgraad.Trefwoord: harmonie. Erhard Heitlinger meent dat de witte wijnen het in 2001 van de rode winnen. "Een goede jaargang, die voor de eerste 'Große Gewächse' (een speciale categorie wijnen van de hoogste kwaliteit) een mooie start betekent," aldus Regina Stigler in Ihringen.

Frankrijk

 Frankrijk – Kleine oogst Bordeaux 2008

Producenten van de AOC’s Bordeaux et Bordeaux Supérieur verwachten een kleine oogst 2008, in het bijzonder bij de witte wijnen. Voorlopige ramingen houden er rekening mee dat die niet boven 30 hl/ha uitkomt. Ook bij rood zal er veel minder geoogst worden. Waarschijnlijk zal de opbrengst daar 20 tot 30% lager liggen dan normaal als gevolg van vorst, hagel en coulure door het koele weer in juni.

Ook voor Frankrijk als geheel wordt wegens de aanhoudend ongunstige weersomstandigheden en problemen met meeldauw en oïdium gerekend met een bescheiden oogstvolume dat min of meer gelijk zal zijn aan dat van vorig jaar, d.w.z. rond 47 miljoen hectoliter.

Frankrijk - 2007

De Franse wijnoogst 2007 is volgens de jongste statistieken de kleinste sinds 2000. De opbrengst bleef steken op 47,1 miljoen hectoliter. Normaal is een hoeveelheid van 52 miljoen hectoliter. Binnen Frankrijk bestaan echter grote regionale verschillen. In gebieden als de Champagne en de Elzas ging de opbrengst in 2007 juist omhoog. Zwaarwegend voor de nationale cijfers zijn de ontwikkelingen in de Languedoc en Roussillon. Daar is de afgelopen twee jaar ongeveer 20.000 hectare wijngard gerooid, terwijl de productie ook te lijden had van droogte. Woorden als ‘schaarste' en ‘noodzakelijke prijsverhoging' vallen er nu zelfs te beluisteren.

Frankrijk - Beaujolais beleeft vreemdste oogst sinds tijden

De oogst 2007 in de Beaujolais wordt door producenten in de streek omschreven als een van de meest ongebruikelijke in jaren. De pluk begon dit jaar vroeg, begin september, ondanks periodes met koel weer en veel neerslag. Ook hier was in april een beslissende voorsprong op het normale groeiverloop opgebouwd. Wel is de kwaliteit nogal wisselend, afhankelijk van de hoeveelheid plaatselijke neerslag. Het vroege tijdstip van de pluk is geen uitzondering, maar past binnen de ontwikkeling van de afgelopen jaren. Oogsten in de Beaujolais kijken structureel steeds vroeger plaats te vinden. Werd voor 1970 pas eind september, begin oktober geplukt, tegenwoordig gebeurt dat vrijwel altijd al in de eerste helft van september. Voor producenten van Beaujolais Niveau zou dat een voordeel moeten betekenen, zij het dat type wijn al jaren op zijn retour is.  

Frankrijk - Oogst 2005 kleiner dan in 2004

Frankrijk heeft dit jaar naar schatting 4,3 miljoen hectoliter minder wijn geproduceerd dan in 2004. Volgens de cijfers van de confederatie van Franse wijnbouwcoöperaties (CCVF) zou de totale Franse productie in 2005 zijn uitgekomen op ongeveer 54,5 miljoen hectoliter tegen 58,8 miljoen in 2004. De verklaring hiervoor is tweeledig. Enerzijds zijn voor diverse appellations de wettelijk toegestane opbrengsten beperkt, anderzijds hadden bepaalde gebieden te maken met langdurige droogte.

Wijnoogst Frankrijk 2005: goed tot zeer goed

Alsace
Goede vooruitzichten voor de Alsace. De pluk begon hier op 7 september voor Crémant, op 22 september voor stille wijnen en op 6 oktober voor Vendanges Tardives. De oogstomstandigheden waren gunstig, terwijl de druiven in een prima conditie verkeerden. Vooral de afwisseling van warme dagen en koele nachten in augustus en september is een evenwichtige rijping ten goede gekomen. Van de afzonderlijke druivenrassen lijkt met name Pinot Noir het dit jaar erg goed te doen - net als in het naburige Duitse Baden. Naar verwachtig zal het volume lager uitvallen dan in 2004, mede vanwege de door het INAO opgelegde daling van het maximumrendement. Wel zal het een nieuw recordjaar voor Crémant kunnen worden.

Beaujolais
Klein maar goed geslaagd. In volume de kleinste oogst van de afgelopen tien jaar, met uitzondering van 2003, en ongeveer 30% lager dan normaal.  Verklaring hiervoor is vooral de droogte. Men plukte vanaf 5 september kleine, maar gezonde druiven die kwalitatief goede wijnen moeten opleveren.Precies wat de Beaujolais nodig had. Grote volumes hoeven daar op dit moment niet de grootste bekommernis te zijn.  

Bordeaux
Bordeaux koerst af op een zeer goede jaargang. Een probleem is alleen wel dat de kwaliteit gepaard zal gaan met een groot volume. Gelet op de stagnerende verkopen is dat nu net iets wat men liever had vermeden. Het volume is enigszins verrassend gelet op de grote droogte. Bordeaux kreeg dit jaar minder dan de helft neerslag dan normaal en kende bijgevolg een uitgesproken droge zomer. Alleen in de Graves zal de opbrengst dit jaar wat lager liggen dan gemiddeld. Jonge stokken op diepe kiezelbodems kregen daar nogal wat stress te verduren als gevolg van de langdurige droogte. De rest van Bordeaux zal echter niet ver achterblijven bij het genereuze 2004 en zeker bovengemiddeld uitvallen, vooral wanneer er sprake is van terroirs die vocht kunnen vasthouden.  Het droge voorjaar maakte een vroege en gelijkmatige bloei mogelijk, de warme zomer een vroege verkleuring van de druiven (véraison) eind juli alsmede een snelle en homogene rijping. De zon in september en een beetje welkome neerslag deden de rest.De droogte had als grote voordeel dat de druiven in uitstekende gezondheid verkeerden. Eind augustus al werden de eerste witte druiven (sauvignon) voor droge witte wijn geoogst in de Graves. Half september volgde de eerste merlot in vroegrijpe wijngaarden. Deze druif lijkt het in 2005 bijzonder goed gedaan te hebben met wijnen die te typeren zijn als rijk en weelderig. Ook de cabernets lijken zeer goed te zijn geslaagd.

Bourgogne
Ook in de Bourgogne is er volop reden tot tevredenheid over de kwaliteit. Na een warme, droge zomer en pas in augustus een beetje lang verwachte regen startte de pluk startte hier in de tweede helft van september onder zeer gunstige omstandigheden. Producenten die te vroeg waren begonnen, konden op hun schreden terugkeren en rustig nog even wachten. Chardonnay was dit jaar het eerst aan de beurt. Naar verwachting zal die uitgebalanceerde, aromatische wijnen op gaan leveren. Pinot noir is in de regel zeer rijp binnengehaald met bovendien dikke schillen. De gezonde staat van de druiven maakte het mogelijk om ze een lange inweking te geven en wijnen met veel kleur en structuur te vinifiëren. Een andere factor die bijgedragen heeft aan de concentratie van de wijnen is de economische crisis die boeren gedwongen heeft met lagere opbrengsten te gaan werken. Zoals voor de meeste gebieden in Frankrijk geldt ook voor de Bourgogne dat de opbrengst ruim onder het langjarig gemiddelde ligt.

Champagne
In de Champagne kwam de pluk medio september op gang na een nogal natte periode daaraan voorafgaand. Als geroepen kreeg men nog een paar dagen met mooi herfstweer. Dat was hard nodig, omdat de rijping tot dan toe enigszins onregelmatig was verlopen. Winnaar dit jaar is de chardonnay, het meest rijp van de drie druivenrassen. Pinot noir is goede tweede dankzij een mooie laatste rijpingsfase. Wat minder gunstig ziet het eruit bij de gevoelige pinot meunier. Die rijpte onregelmatig en had problemen met rotting. Niettemin is de kwaliteit over het algemeen heel bevredigend met mogelijk voldoende niveau voor het produceren van wijnen met oogstjaar. Dat geldt dan met name voor druiven uit Premiers en Grands Crus, d.w.z. de beste terroirs van de Champagne. Opvallend detail: anders dan in de rest van de Frankrijk waren de druiven ongewoon van omvang.

Languedoc
De Languedoc leek begin september af te stevenen op een prachtige oogst, maar op diverse plaatsen hebben noodweer en overstromingen roet in het eten gegooid. Schade is vooral aangericht in de Gard en in het noordelijke deel van de Hérault, departementen waarin o.a. delen van de a.o.c. Coteaux du Languedoc te vinden zijn. In de Minervois zijn sommige sectoren getroffen door zware hagel, maar zijn andere gespaard gebleven. Limoux, Corbières en Cabardès hebben de dans aardig weten te ontspringen. 

Rhône
De Rhône bleef verstoken van noodweer en kende zodoende een tamelijk probleemloze oogst, kwalitatief prima geslaagd en in volume van gemiddelde omvang. In het zuiden begon de pluk al eind augustus in vroegrijpe percelen in de Gard, in het noorden op 12 september voor de syrah. 

Wijnoogst Frankrijk 2004: Terug naar normaal

Na het extreme jaar 2003 betekende 2003 voor de Franse wijnbouw een terugkeer naar normalere omstandigheden. Een impressie van de belangrijkste gebieden.

Alsace - Fris en fruitig
Zoals in heel Frakrijk betekende 2004 in de Elzas een terugkeer naar een 'normaal' jaar na het buitengewone 2003. De bloei verliep voorspoedig, maar de zomer was aan de natte kant. Door de vochtigheid ontstond er een toename van oïdium, waardoor men extra oplettend moest zijn. Een vrij groot aantal producenten begon in juli met de 'groene oogst' om het rendement zo goed mogelijk in de hand te houden. De maand augustus werd door veel regen gekenmerkt, maar in september was er weer sprake van gunstige omstandigheden die voor een voorspoedige rijping en een goede sanitaire staat van de druiven zorgden. Factoren die de kwaliteit van 2003 bepalen zijn een goede rijpheid van de druiven in combinatie met vrij hoge zuren. De crémants onderscheiden zich door hun finesse, terwijl stille wijnen als Sylvaner, Pinot Blanc, Riesling en Pinot Gris uitgebalanceerd en aromatisch zijn. Gewurztraminer is dit jaar uitgesproken fruitig. Pinot Noir heeft niet dezelfde kleurintensiteit als in 2003, maar is elegant en mooi van kleur. Door het verslechterende weer in de tweede helft van oktober waren de producenten genoodzaakt om de oogst snel af te ronden. Het oogstvolume bedraagt ongeveer 1,2 miljoen hectoliter, een stijging ten opzichte van voorgaande jaren.

Bordeaux - Merlotjaar
Bordeaux had in 2004 een vrij normaal groeiseizoen in vergelijking met het extreme 2003. De pluk vond daarom bijna een maand later plaats, op een min of meer normaal tijdstip. Goed weer in juni droeg bij tot een snelle en ongestoorde bloei. Juli, augustus and september waren vrij warm, maar met een betrekkelijk laag aantal zonne-uren. De neerslag vertoonde lange tijd een gemiddeld patroon. In augustus viel er echter 71mm regen. Dit zorgde voor een nog veel grotere opbrengst dan al verwacht, maar deed tegelijkertijd afbreuk aan de potentiële kwaliteit van het jaar.  Goed droog weer in september en begin oktober maakten dan weer het een en ander goed. Hiervan profiteerde de merlot, die onder uitstekende omstandigheden geplukt kon worden in de eerste week van oktober. De pluk van de later rijpende cabernet werd evenwel verstoord door aanhoudende regen later in de maand. Rijpheid en concentratie kwamen erdoor in het gedrang. Ook Sauternes had last van de regen. Druiven met goede botrytis konden daar alleen in een vroeg stadium geplukt worden. 

Hoewel men er in Bordeaux niet echt behoefte aan had - men kampt met overproductie - en ondanks een aanbevolen rendement van 'slechts' 50 hectoliter per hectare, is 2004 een overvloedige oogst geworden dankzij de neerslag voorafgaand aan de pluk. Het  volume zal naar schatting ruim 7 miljoen hectoliter bedragen. Zelfs wie op tijd een groene pluk had uitgevoerd kreeg toch nog 10 tot 20% meer fruit dan voorzien. Gelet op de grote hoeveelheid sap in verhouding tot de schillen was toepassing van technieken als saignée en omgekeerde osmose nodig om voldoende concentratie te krijgen. De droge witte wijnen op basis van sémillon en sauvignon zijn in 2004 goed geslaagd. Ze beschikken over het nodige fruit, levendigheid en zuren. Qua stijl zijn ze te vergelijken met jaargangen als 2002 of 1998, d.w.z. 'klassiek'. Bij rood lijken wijnen op basis van merlot beter zijn geslaagd dan die met veel cabernet. Ze combineren een goede kleurintensiteit met voldoende alcohol en flink wat zuren en tannines. In heel wat gevallen beschikken de merlotwijnen van de 'rechteroever' over een betere balans dan in 2003. Sauternes produceerde in 2004 slechts een bescheiden hoeveelheid wijn met botrytis van doorsneekwaliteit. 
 
Bourgogne - Gemiddeld
Na een tamelijk probleemloos voorjaar, waarvan vooral de chardonnay profiteerde, had de Bourgogne een ongewoon natte en koele zomer met alle problemen van dien. Het was daarom van groot belang om de bladgroei kort te houden en een groene pluk door te voeren. De Côte de Beaune kreeg het in augustus ook nog eens zwaar te verduren van hagelbuien. Op de 23e werd zware schade ingericht in Volnay, Pommard, Beaune en Savigny. Sommige wijngaarden werden daar voor wel 90% getroffen. Een mogelijke ramp werd afgewend dankzij de terugkeer van de zon en het opsteken van een drogende noordenwind. Het gunstige weer van de laatste rijpingsfase - overdag warm, 's nachts koel - zorgde voor een goede ontwikkeling van suikers, kleur en zuren. De pluk voltrok zich op het normale tijdstip, in de tweede helft van september. In termen van volume is 2004 voor de meeste appellations een gemiddeld jaar met een productie van in totaal 1,6 miljoen hectoliter. De kwaliteit lijkt eveneens van gemiddeld niveau, met een positieve uitschieter in Chablis. In de Côte d'Or hebben de witte wijnen een vrij hoge zuurgraad met goed fruit en aromatische intensiteit. Bij de rode wijnen heeft de Côte de Nuits een streepje voor op de Côte de Beaune, waar de kwaliteit te lijden had onder de hagel. Selectie is daar van essentieel belang geweest. Over het algemeen zullen de rode wijnen enige tijd nodig hebben om zich te ontwikkelen.
De oogst in de Beaujolais begon op 11 september en leverde 1,3 miljoen hectoliter wijn op. De natte zomer zorgde hier voor een wisselende sanitaire conditie van het geplukte fruit, maar over het algemeen is de kwaliteit in orde. 

Champagne - Grootste oogst ooit 
De Champagne had een meer dan geslaagd jaar. Anders dan in 2003 waren er geen problemen met vorst of hagel en ook waren er geen hittegolven dit jaar. Met als gevolg een opbrengst van een nooit eerder geziene omvang - 2,5 miljoen hectoliter - die de krappe oogst van 2003 meer dan goedmaakt. Ook de kwaliteit mag er zijn, ondanks de grote hoeveelheid druiven die zowel op de zuurgraad als het suikergehalte drukte. Het goede nazomerweer van eind september had echter een positieve invloed op de uiteindelijke rijping. In de Marne begon de oogst in de vroegst rijpe percelen op 20 september, terwijl die in andere, later rijpende districten pas begin oktober van start ging. Het rendement voor 2004 is vastgesteld op 12.000 kg/ha, met een kwaliteitsreserve van 1.000 kg.  

Languedoc & Roussillon - Jaar van de wijnmaker
De regio's in het Franse Zuiden werd in 2004 dusdanig geplaagd door neerslag dat alleen serieus werkende producenten erin slaagden om gezond fruit te oogsten en goede wijnen te maken. De problemen deden zich vooral in de zomer voor. Juli en augustus waren koeler dan gewoonlijk, waardoor de rijping traag verliep. Eind augustus en begin september regende het ook nog eens stevig, wat tot de ontwikkeling van rotting leidde. Gelukkig kon de droge Tramontane de schade daarvan enigszins beperken. Vervolgens brak een periode van prachtig nazomerweer aan. De achterstand in rijping bleef hierdoor beperkt tot ongeveer twee weken in vergelijking met wat normaal is. De opbrengsten waren aan de lage kant, ongeveer op hetzelfde niveau als in 2003. Dit geldt met name voor wijngaarden op hellingen; die in de vlakte produceerden juist wat meer dan gemiddeld.
De witte wijnen zijn als gevog van een lichte onrijpheid in de regel wat minder geslaagd dan de rode. In de Languedoc missen ze aromatische complexiteit, maar in de Roussillon ziet het er beter uit. Daar onderscheiden de witte zich door goede zuren en aroma's. Nog steeds in de Roussillon presenteren de meeste rode zich fruitig, met soepele tannines en rise zuren. In de Languedoc hebben vooral laat rijpende blauwe druivenrassen goed gepresteerd, vaak beter dan in 2003.

Loire - Nat begin, zonnig einde
De Loire had te kampen met de natste zomer van de afgelopen 30 jaar, maar gelukkig kwam er eind augustus een keer ten goede. De zuren gingen toen ineens snel omlaag, de suikers omhoog, resulterend in een rijpingsgraad die vergelijkbaar was met die van het goede jaar 2002. De pluk begon op 15 september voor crémants en Anjou-Saumur. Verder landinwaarts gelegen appellations als Sancerre volgden pas begin oktober. Met uitzondering van de cabernet viel ook de opbrengst mee. Deze kwam met 4 miljoen hectoliter ongeveer 15% hoger uit dan in 2003.
 
Provence - Moeilijk

Voor de Provence was 2004 een moeilijk jaar. Zowel kwantitatief als kwalitatief blijft het achter bij 2003. Het voorjaar werd gekenmerkt door bar slecht weer en de zomer was al niet veel beter. Die was namelijk heel koel, met name 's nachts, en winderig door een frequent waaiende Mistral. Mede daardoor kreeg de wijngaard te kampen met droogte. Anders dan in het hete 2003 werd het tekort aan water niet gecompenseerd door een voldoende grondwaterreserve. Tot overmaat van ramp was er ook nog de nodige hagelschade. Door dit alles waren er nogal wat misvormde en onderontwikkelde trossen. De wijnen zijn over het algemeen wat lichter uitgevallen dan vorig jaar, met lagere zuren dan normaal maar bij behoorlijk goede mostgewichten. 
Op Corsica begon de pluk in de vroegrijpe wijngaarden in de vlakte al op 16 augustus en op de rest van het eiland aan het eind van de maand. Vergeleken met 2004 lagen de mostgewichten lager. De zuurgraad is daarentegen de hoogste in zeven jaar.

Rhône - Solide  

De Rhône heeft het er in 2004 een stuk beter van afgebracht dan in 2003 dankzij een veel uitgebalanceerder weerpatroon. In het Rhônedal was de zomer van 2004 aanmerkelijk droger dan in andere delen van Frankrijk. Enkel in augustus en september viel er wat neerslag die op dat moment zeer gewenst was voor de rijping.

In het zuiden werden de eerste druiven geplukt op 6 september, maar verspreid over de hele Rhône duurde de oogst dit jaar vrij lang. In het noorden kwamen de meeste druiven pas ruim een maand later aan de beurt. Kwalitatief gezien was er sprake van een terugkeer naar 'normaal', met een veel beter evenwicht in de rijpheid van de wijnen dan in 2003. Ze beschikken over en goede structuur met vulling en stevige tannines. In de eerste, optimistische commentaren worden al vergelijkingen getrokken met zeer goede jaren uit het recente verleden: 2001 voor de Noord-Rhône en 1999 voor de Zuid-Rhône. De opbrengst ligt op het gemiddelde, d.w.z. rond 3,5 miljoen hectoliter.

Frankrijk: Bordeaux 2003Zoals te verwachten viel hebben de primeurproeverijen van de jaargang 2003 in Bordeaux voor de nodige controverse onder de deelnemende proevers gezorgd. Het extreme weer heeft geleid tot wijnen die al even extreme reacties oproepen. Waarderingen van bepaalde wijnen staan daardoor soms diametraal tegenover elkaar. Voorzichtigheid en selectiviteit zijn derhalve geboden.Als grote winnaar bij de rode wijnen komt de noordelijke Médoc naar voren. De relatief laat rijpende cabernet sauvignon deed het daar perfect, met name op de wat zwaardere, kleihoudende bodems. De kwaliteit van de beste wijnen steekt die van 2000 zelfs naar de kroon. In het zuiden van de Médoc en in de Graves, waar arme kiezelbodems overheersen, hadden de stokken veel meer te lijden onder droogtestress.    Op de Rechteroever (met appellations als Pomerol, Saint-Emilion en Fronsac) kreeg de vroeg rijpende merlot het soms zwaar te verduren onder de hitte. Ook hier waren wijngaarden met veel klei in de bodem duidelijk in het voordeel. De problemen met de merlot zijn overigens behoorlijk gecompenseerd door het uitstekende presteren van de cabernet franc, de op een na belangrijkste druif in dit deel van Bordeaux. Bij de witte wijnen is in de Graves sprake van door en door rijpe droge wijnen, terwijl Sauternes al weer een uitstekende oogst kon laten noteren. Zelden kon men daar zo snel zo rijpe ruiven oogsten en zo rijke wijnen maken. Het beetje regen van begin september veroorzaakte een razendsnelle ontwikkeling van botrytis. Het overgrote deel van het fruit kon in een enkele plukgang geoogst worden. De wijnen beschikken over onwaarschijnlijke rijkdom, met 150 tot 200 gr/l restsuiker. Voor vergelijkbare waarden moet men teruggaan tot 1929... 

2003: Jaar van records en extremen
Hoge temperaturen, vroege pluk, lage opbrengst, wisselende kwaliteit

Frankrijk
Het oogstjaar 2003 was in Frankrijk extreem warm, extreem vroeg en extreem klein. Het was het jaar van de canicule, maar ook nog van wat andere meteorologische problemen, zoals vorst en hagel. Champagne en in minder mate de Bourgogne kregen met beide te maken, Bordeaux alleen met hagel. Het meest spectaculaire slachtoffer was de Parijse wijngaard van Montmartre, die dit jaar helemaal geen wijn opleverde. Boosdoener was hier een zware hagelbui op 30 mei. Waar alles tegen zat, kreeg men te maken met de drie g's: gel, grêle en grillé.
Kenmerkend voor alle regio's was de ongewoon vroege pluk als gevolg van de langdurige hittegolf, gemiddeld drie weken eerder dan normaal en vaak met gepaard gaand met een onbalans tussen alcoholische en fenolische rijpheid: veel suiker en veel tannine enrzijds, weinig zuren en aroma's anderzijds. De productie wordt geschat op 48 miljoen hectoliter, de laagste sinds het 'vorstjaar' 1991 en 15% onder het langjarig gemiddelde. Half juli ging men nog uit van 55 miljoen hectoliter!

Alsace
De Elzas kende vroegste oogst sinds...1540! Dankzij het warme
voorjaar vond de knopvorming al begin april plaats, zij het dat nachtvorst hiervan een deel teniet deed. Hoge temperaturen in mei en juni zorgden voor een ongewoon vroege bloei. Het verhaal is verder voorspelbaar: een snelle maar erg onregelmatige rijping, extreem vroege pluk en grote problemen met de zuurgraad, toch al niet het sterkste punt van de Elzassers. Bij wijze van hoge uitzondering mocht de most dit jaar worden aangezuurd om het gemis aan evenwicht ten opzichte van de suikers (en alcohol) te compenseren. De grote vraag is hoe veel producenten in staat zullen zijn om de juiste balans in hun wijnen aan te brengen. En hoe zal het met de restsuikers gaan aflopen?
Het ontbreken van zuren heeft al serieuze gevolgen gehad voor de productie van crémant. De pluk van druiven daarvoor begon eind augustus, die voor de stille wijnen op 8 september en die voor de Vendanges Tardives en Sélections de Grains Nobles op 15 september. Ongehoord vroeg. Door het ontbreken van edele rotting is er overigens maar heel weinig SGN gemaakt. Het volume van de hele oogst ligt ongeveer 20% lager dan in de voorgaande jaren.

Champagne
De oogst 2003 heeft in de Champagne voor gemengde gevoelens gezorgd. Nachtvorst op 7 en 11 april en hagelbuien begin juni reduceerden de opbrengst tot de helft van het normale volume. De opbrengst was amper 1,5 miljoen hl tegen 2,5 miljoen in 2002 en een van de laagste van de afgelopen 50 jaar. Een en ander betekent dat men gebruik zal moeten maken van de - sinds enkele jaren verplichte - reserves. De pluk was extreem vroeg en verliep snel. Vrijwel iedereen was zodoende voor het eind van augustus klaar. Diverse grote huizen hebben al laten weten dat ze dit jaar geen millésimé champagne zullen uitbrengen, andere hebben nog geen definitieve beslissing genomen.

Loire
Bijna ongelooflijk maar toch waar: in 2003 hoefde er in de Loire niet gechaptaliseerd te worden! Afgezien daarvan verliep de oogst niet geheel probleemloos. Vooral het meer landinwaarts gelegen gebied Touraine had onder de warmte te lijden, het wat meer westelijke Anjou veel minder. Een zegen was de neerslag van half augustus. De pluk begon aan het eind van die maand bij een uitstekende sanitaire staat van de druiven. Het ontbrak diezelfde druiven echter wel vaak aan zuren en aroma's. Vooral vroege rode rassen zoals de gamay hadden het erg lastig. De productie ligt gemiddeld 10% lager dan vorig jaar, met de aantekening dat een en ander sterk varieert per regio en per druivenras.

Bourgogne & Beaujolais
Een combinatie van vorst, hagel en hitte heeft in de Bourgogne tot historisch lage opbrengsten van maar 25 hl/ha geleid en een oogstvolume dat gemiddeld een derde lager ligt dan normaal, met uitschieters tot wel 50%. De pluk begon was in de derde week van augustus overal in volle gang en leverde volstrekt  atypische wijnen op, du  jamais vu. Sommigen spreken in dit verband zelfs van 'monsters' met een onwaarschijnlijke concentratie en tegen de 15% alcohol naturel. Bepaalde Pinots roken al naar gebrande koffie zonder dat er nog maar een splinter hout in het spel was geweest. Wat het heikele punt is voor zowel rood als wit laat zich al raden: de zuren, c.q. het gebrek daaraan. Voor wit met enige levendigheid zijn relatief koele terroirs c.q. die met een oostelijke expositie dit jaar het meest interessant.
De Beaujolais, altijd een van de vroegste gebieden, kende dit jaar een extreem vroege pluk. De gamay was hier goed voor wijnen die met gemak aan 14% alcohol komen. Ook hier dus de nodige volstrekt atypische wijnen waarin de zo kenmerkende fruitigheid af en toe ver te zoeken is.

Rhône & Povence
In het Rhônedal was het in 2003 gruwelijk warm. Dat resulteerde in een oogst die 25% of meer achterbleef bij vorig jaar. In de Noord-Rhône is sprake van hoogst ongewone syrahwijnen. Ze zijn extreem rijk aan kleur, alcohol en tannine, maar hebben een erg lage zuurgraad. De uitdaging voor producenten was derhalve het vinden van de juiste balans. De most was dusdanig rijk aan suiker dat er een serieus risico op blokkering van de gisting bestond. Anderzijds was de zuurgraad zo laag dat aanzuren officieel werd toegestaan en op grote schaal is toegepast. Voor de viognier was de warmte te veel van het goede. De wijnen zijn alcoholisch uitgevallen en beschikken desondanks nog vaak over de nodige restsuiker. Côte-Rôtie leverde maar iets meer dan de helft van het normale volume, Condrieu slechts 40%.
Een vergelijkbaar beeld doet zich voor in de Zuid-Rhône en Provence. Ook daar zijn krachtige, tanninerijke wijnen gemaakt die het nodige geduld zullen vragen. De kwaliteit over de hele linie is bepaald niet homogeen. Behalve geslaagde wijnen zijn er ook nogal wat met gebreken in de vorm van een teveel aan alcohol en een tekort aan zuren.  

Languedoc & Roussillon
Haut-Brion haalde dan wel de internationale pers met 13 augustus, daarvoor al werd er geplukt in de Languedoc! Een paar dagen later, op 16 en 17 augustus viel er regen. Een geschenk uit de hemel, zij het ongelijk verdeeld. De hoeveelheid varieerde van 10 tot 90 mm, met helemaal niet voor de Minervois. (De Zuid-Rhône en Provence kregen ook helemaal niets.) Tal van producenten plukten drie weken eerder dan normaal 'op zuren', maar zijn toch niet helemaal tevreden met het extract. Ook kregen ze nogal eens te maken met geblokkeerde gistingen.
Als gevolg van de ongelijke rijping kende de Languedoc dit jaar een opvallend lange pluk die zich uitstrekte over twee volle maanden. De opbrengst is dit jaar erg laag, evenals in het 'vorstjaar' 1998 : in de Aude -20 tot -35% (lokaal soms -70%), in de Hérault -12%. Alleen de Gard zit min of meer op hetzelfde niveau als in 2002. Maar ja, daar spoelde toen een heel deel van de oogst weg door regen. In de Roussillon ligt de opbrengst dit jaar zo'n 10% lager. Grote klappen vielen daar vooral in de appellation Maury, waar  hagel voor een verlies van 50% zorgde. Daarentegen zijn er opmerkelijke zaken tegemoet te zien uit Banyuls. Warmte en droogte zijn daar immers heel normaal...

Sud-Ouest
Lagere opbrengsten en hogere tanninewaarden dan normaal in de appellations van de Sud-Ouest, waar Gaillac en Cahors de grootste slachtoffers van de stress hydrique lijken te zijn geworden. In Cahors zijn de rendementen zelfs op minder dan 20 hl/ha uitgekomen. In Bergerac plukten de meeste producenten hun witte druiven zo vroeg mogelijk om zuren te behouden. Bij rood zal de productie van rood zo klein uitvallen dat nu al een tekort verwacht wordt voor rosé. Ook nog wat goed nieuws: de kleine oogst heeft in de Charente (Cognac) al gezorgd voor hogere druivenprijzen. Na jaren van crisis konden de telers die opsteker wel gebruiken.
 
Bordeaux
Bordeaux lijkt het er verrassend (?) goed van afgebracht te hebben, vooral de wijngaarden in de vochtiger terroirs met kleibodems. Verrassend gelet op de omstandigheden die je eerder in de Sahara zou verwachten. Tussen begin april en augustus werden 40 dagen geregistreerd met een temperatuur van boven de 30° en 16 van boven de 35°. De vroege rijpheid werd trouwens al aangekondigd door het warme voorjaar en alleen nog maar bespoedigd door de zomerhitte.
Op de linkeroever (Médoc en Graves) bereikte de relatief laat rijpende cabernet sauvignon een uitstekende rijpheid met kleur, acohol en concentratie. En, niet te vergeten, krachtige maar volledig rijpe tannines! Wel moet hierbij worden aangetekend dat sterk kiezelhoudende terroirs, zoals bijvoorbeeld die in Margaux, het zwaar te verduren kregen. De opbrengst bleef hier soms steken op een onwaarschijnlijk lage 25 hectoliter per hectare. De vroege merlot bleef in de regel iets achter bij de cabernet.
In de Libournais ontwikkelden merlot en cabernet franc hoge suikerwaarden en dito tannines. Vooral op bodems met klei en kalk, die goed water vasthouden, zijn spectaculair rijke druiven geoogst. Resultaat: zeer krachtige wijnen met lage zuren.
Droge witte Bordeaux, waarvoor de druiven al op de recorddatum van 13 augustus geoogst werden, is dit jaar volstrekt atypisch vanwege het ontbreken van zuren. Voor liquoreuze Bordeaux is sprake van een groot jaar dankzij een vroege, snelle en homogene vorming van pourriture noble. Bovendien lag het volume bij wijze van hoge uitzondering in Frankrijk ook nog eens hoger dan vorig jaar!

Frankrijk - Vroege bloei
In Frankrijk is dit voorjaar sprake geweest van een ongewone vroege bloei (floraison) van de wijnstokken. Gemiddeld was dat anderhalve week eerder dan normaal, maar in bepaalde gebieden zoals de Bourgogne was dat zelfs drie weken eerder. Een en ander betekent normaliter ook een vroege oogst.
Toch is er niet alleen reden tot juichen. De Bourgogne en ook de Elzas en de Champagne hebben te maken gekregen met de nodige schade veroorzaakt door nachtvorst. In de Champagne kwam daar plaatselijk ook nog eens zware hagel achteraan, met alle desastreuze gevolgen van dien.    

FRANKRIJK: SCHADE DOOR NACHTVORST
De maand april is in de wijnbouw berucht om het gevaar van nachtvorst. Ook dit jaar was het weer raak in enkele noordelijk gelegen regio's van Frankrijk. In de Champagne werd de vroeg uitlopende chardonnay zwaar getroffen. Eerste schattingen spreken zelfs over een reductie in oogstvolume van wel 50%. De later uitlopende pinot meunier en pinot noir hadden wat  minder last. Ook in de Jura, in het oosten van Frankrijk, zorgde de vorst voor de nodige schade, en ook hier vooral bij de chardonnay. De savagnin, die gebruikt wordt voor de fameuze vin jaune, bleef gespaard. 

FRANKRIJK - RHÔNE 2002 WISSELEND
De Rhône heeft het in 2002 moeilijk gehad. Afgezien van enkele spectaculaire stortbuien en overstromingen kreeg het gebied ook te maken met plaatselijke hagelbuien en langdurige regenval tijdens de pluk. Vooral de rode wijnen hebben hier ernstig onder te lijden gehad, het meest in het zuiden. Het ontbreekt ze vaak aan kleur en structuur. Wie een acceptabele wijn wenste te maken, moest een groot deel van het fruit afschrijven. In de Zuid-Rhône betekende dat soms wel de helft van de oogst. Wit en rosé zijn daarentegen heel geslaagd te noemen.

FRANKRIJK - Oogst 2002 van wisselende kwaliteit in Zuiden
Voor diverse regio's in het zuiden van Frankrijk is de oogst 2002 maar matig geslaagd. Het is daarmee een echt ‘jaar van de wijnboer', een test voor vakmanschap.
Boosdoener was slecht weer, lees: overmatige regenval. Zowel de Noord- als de Zuid-Rhône kregen hun deel, zij het op verschillende momenten. In het noorden waren het vooral de maanden juli en augustus die voor een negatief effect zorgden. Het zuiden op zijn beurt kreeg in september de volle laag, zij het dat de waterschade sterk varieert van plaats tot plaats. In beide gevallen werd vroeger geplukt dan normaal en was een strenge selectie in de wijngaard noodzakelijk. De opbrengst ligt daardoor behoorlijk ver onder het langjarig gemiddelde. Bij Côte-Rôtie bijvoorbeeld is dat soms wel tot een derde minder dan normaal. Door de vroege pluk beschikken nogal wat wijnen over een vrij hoge en voor de rode wijnen wellicht iets té hoge zuurgraad. De grote winnaars in 2003 zijn juist de witte wijnen die wel gebaat zijn bij wat zuren.
Ook de Provence heeft wel eens betere jaren meegemaakt. Het best brachten het de carignan en de cabernet sauvignon er van af. Grenache, cinsault en syrah wisten daarentegen maar zelden te imponeren. Al bij al een gemiddelde score, zij het wel met een paar positieve uitschieters.
In de Languedoc viel de opbrengst eveneens een stuk kleiner uit dan normaal, maar globaal genomen zit het daar met de kwaliteit toch wel redelijk goed. Aan de ene kant kreeg de streek te kampen met droogtestress, aan de andere kant met zware regen. De meeste regen viel ten oosten van Montpellier, dus richting Rhône. Het eerste verschijnsel leidde tot kleine druiven met veel concentratie, het andere leidde hier en daar tot het uitbreken van rotting bij de syrah en de noodzaak van vroeg plukken. De betere wijnen hebben een goede structuur en zijn behoorlijk intens van smaak.       

Bordeaux 2002 - Cabernetjaar in de maak?

Bordeaux zal net als vorig jaar geen al te succesvolle oogst kennen. Dit ondanks het fraaie herfstweer van de laatste weken voor de pluk. 
Het groeiseizoen kende in juni een onregelmatige bloei, waardoor de fruitzetting moeizaam verliep en druifjes al in een vroeg stadium afvielen - resp. millerandage en coulure. Hierdoor was de opbrengst van begin af laag. Grootste boosdoener was evenwel de slechte zomer met gebrek aan licht en een overmaat aan koude en natheid, wat voor een permanent risico op rotting zorgde. De vele regen heeft de schillen erg kwetsbaar gemaakt. Tot overmaat van ramp kreeg een deel van Bordeaux op vrijdag 20 september ook nog eens te maken met hagel. Gebieden die getroffen werden waren o.a. Côtes de Blaye, Castillon en Francs, alsmede Entre-deux-Mers.  De pluk van merlot startte rond 20 september in vroege terroirs, die van de cabernet in de eerste week van oktober. Vooral de merlot is onregelmatig van kwaliteit; cabernet sauvignon heeft het er daarentegen wel behoorlijk goed van afgebracht. Hierdoor heeft de linkeroever (Médoc en Graves) dit jaar wellicht een streepje voor de rechteroever (Saint-Emilion, Pomerol, Fronsac etc.)
De pluk van de druiven voor droge witte wijnen vond in Pessac-Léognan al in de eerste week van september plaats en anderhalf tot twee weken later in de Graves en Entre-deux-Mers. Ook hier deed zich het probleem voor van beschadigde schillen en rotting, met name bij de sauvignon blanc. Eerder in het jaar was de vruchtzetting niet helemaal naar wens verlopen. Gelukkig bleek de sémillon beter bestand tegen het barre weer, al bleef selectief plukken noodzakelijk. Kenmerkend voor de wijnen zijn een tamelijk hoge zuurgraad en goede aroma's. De eerste resultaten voor liquoreuze wijnen in Sauternes en Barsac waren veelbelovend maar of het hoge niveau van 2001 geëvenaard kan worden valt te bezien. 

Champagne 2002 - Vintagekwaliteit
Minder opbrengst dan verwacht maar een betere kwaliteit dan in de voorgaande jaren. De Champagne kan eindelijk weer eens terugzien op een geslaagde oogst. Van diverse kanten wordt gemeld dat 2002 druivenmateriaal van vintagekwaliteit geleverd heeft. Nog optimistischer bronnen gewagen zelfs al van een zeer goed jaar. Het beste sinds 1996 en wellicht vergelijkbaar met een groot millésime als 1976...
Het slecht weer in augustus voorspelde niet veel goeds en leidde aan het eind van de maand plaatselijk zelfs tot de ontwikkeling van botrytis. Het aanhoudend goede weer in september - droog, zonnig, wind, koele nachten, geen mist - kwam echter als geroepen voor de uiteindelijke rijping.
Vooral de chardonnay lijkt het er goed van afgebracht te hebben. Pinot noir en pinot meunier vertoonden wat meer variatie. Ook zijn er nogal wat verschillen van wijngaard tot wijngaard.
De pluk van chardonnay begon op 12 september in Avize en Oger in de Côte des Blancs, wat vrij ongebruikelijk is. In de Montagne de Reims werd de pinot noir vanaf de 20e geoogst in Verzy en een dag later in Bouzy. Hierbij wel de aantekening dat de pluk in sommige crus pas vanaf de 28e gebeurde. Men is zeer tevreden over de mate van rijpheid. Die ligt over het algemeen boven 10% potentiële alcohol, wat voor de Champagne veel is. De zuren liggen wat lager dan normaal, maar dit levert geen problemen op.

Bourgogne 2002 - Goed weer, goede kwaliteit
De Bourgogne neemt dit jaar een uitzonderingspositie in, aangezien het gebied ontsnapte aan het grillige weerpatroon waarmee tal van andere Franse gebieden wel te maken kregen. 
Echte extremiteiten bleven uit en de neerslag bleef beperkt. Bovendien vond de pluk onder prima omstandigheden plaats. In de Côte Chalonnaise begon die pluk al op 12 september, zij het dat de meeste producenten gewacht hebben om zo veel mogelijk van het mooie weer te profiteren. Het merendeel van de druiven werd in de laatste week van de maand en in de eerste dagen van oktober binnengehaald. Begin september was er heel even dreiging van rotting toen het begon te regenen, maar dit bleek gelukkig van korte duur. De rijping voltrok zich uiteindelijk perfect, waardoor de druiven  goede suikerwaarden, dito zuren en rijpe tannines hadden. Zowel rood als wit lijken daarom zeer geslaagd. De rode wijnen zullen naar verwachting veel kleur en fruit hebben.             

Loire 2002 - Eindelijk weer eens reden tot optimisme
Langs de Loire ziet het er dit jaar een stuk beter uit dan in vorige jaren. Hoewel de rijping door het matige weer gemiddeld een week achterstand had op het gemiddelde, kon de pluk eind september / begin oktober onder goede omstandigheden beginnen. De hele maand september bracht namelijk ideaal weer. Dankzij zon en wind bleef de schade door rotting beperkt, al zijn de opbrengsten door diezelfde rotting plaatselijk wel wat lager. Dit was onder meer in Touraine het geval. Strenge selectie in de wijngaard was absolute noodzaak, evenals eerder in het jaar een beperking van het potentieel grote volume. Absolute winnaar in 2002 lijkt Muscadet te zijn geworden met ongewoon hoge suikergehaltes en goede zuren. 
   

Elzas 2002 - Selectie geboden
In de Elzas begon de pluk van druiven voor stille wijnen op 30 september. De vooruitzichten waren goed: een grote oogst diende zich aan. Het jaar begon met extreme koude in januari, gevolgd door een wisselvallig voorjaar zonder vorst. De zomer was eveneens wisselvallig met zowel bewolkte en regenachtige dagen als warme en zonnige perioden in juli en september.
Selectie in de wijngaard is dit jaar weer van het grootste belang gebleken, omdat zich grijze rotting heeft voorgedaan. Als gevolg hiervan verwachtten tal van producenten een wat lagere opbrengst dan in 2001.

FRANKRIJK - Lagere opbrengst 2002 verwacht
De oogst 2002 zal naar alle waarschijnlijkheid een lagere opbrengst opleveren dan die van 2001. Het volume wordt geraamd op 56,3 miljoen hectoliter. In 2001 was dat nog 59,7 miljoen. De daling is te wijten aan ongunstige weersomstandigheden. 

HETEROGENE OOGST 2001 IN FRANKRIJK

De oogst 2001 zal in Frankrijk waarschijnlijk niet de boeken ingaan als een bijzonder jaar. Het algemene beeld is daarvoor te heterogeen. In diverse gebieden zorgde nat weer voor de nodige problemen bij de vegetatie. Andere gebieden daarentegen verwachten een beter resultaat dan in 2000. Jean qui rit, Jean qui pleut. Een overzicht per regio:  

Champagne - Evenals 2000 is ook 2001 een moeilijk jaar in de Champagne. De pluk is hier in de laatste week van september begonnen. Als gevolg van de vele regen hebben de trossen een recordgewicht bereikt van 125 gram, waar 110 gram normaal is. Al vroeg in het jaar werden de wijngaarden van de Aube zwaar getroffen door nachtvorst. Vooral de vroeg uitgelopen chardonnay werd hier het slachtoffer van. Juli was erg nat, met driemaal zo veel neerslag als normaal. De véraison (= verkleuring van de druiven) voltrok zich mede daardoor later dan in 2000. De Aube kreeg het in juli nogmaals zwaar te verduren, nu door hagel.  

Loire - Trefwoord: regen! Aan de Loire leidde de zeer natte winter tot een vroege uitloop van de stokken, met alle risico's van dien. De angst voor nachtvorst werd bewaarheid in de Muscadet. De vorst 19 en 20 april zorgde daar voor een gevoelige vermindering van het oogstvolume. Anjou en Touraine kregen in juni af te rekenen met hagel. Tot overmaat van ramp was juli kletsnat. Ook toen het eind juli wat warmer begon te worden bleven zware buien vallen. Touraine kreeg op 7 augustus voor de tweede keer hagel; Sancerre werd geteisterd door noodweer aan het eind van de maand. Al bij al heeft men aan de Loire in 2001 een late en grote oogst. De vraag is of de druiven wel voldoende concentratie zullen hebben. Chenin blanc, die gevrijwaard bleef van rotting, lijkt het er nog het best van af te brengen.

Alsace - In de Elzas kende men een betrekkelijk probleemloos verloop van de vegetatie. Die begon vrij laat, maar het effect daarvan op de rijping is beperkt gebleven. Riesling is wel wat later dan normaal, pinots en gewürztraminer zijn daarentegen aan de vroege kant. Anders dan in 2000 bleef rotting uit. Schade kwam wel van zware hagelbuien in juli, die delen van het departement Haut-Rhin troffen. Geluk bij een ongeluk was dat de druiven daar op dat moment nog hard en groen waren. Augustus was in de Elzas warm, maar met voldoende regen om stress te voorkomen. September zal hier uiteindelijk de kwaliteit bepalen.  

Bourgogne - In de Bourgogne heeft men de nodige ervaring met grillige weersomstandigheden, en in het bijzonder met hagel. Zo ook dit jaar weer. Slachtoffers waren dorpen in de Côte de Beaune en de Côte Chalonnaise. Begin augustus kregen Mercurey, Rully, Pommard en Volnay de volle laag. Met name Volnay kreeg het bijzonder zwaar te verduren. Eerder al, op 30 mei, had ook het noordelijke district Yonne (o.a. Chablis) met hagel te maken gekregen. In de gebieden die voor de hagel gespaard bleven, maar wel deelden in de regen, is sprake van een late en sterk heterogene rijping. De ban des vendanges, het officiële begin van de oogst, viel in het weekend van 22 en 23 september, een week later dan vorig jaar.

Beaujolais - Weinig reden tot groot enthousiasme in de Beaujolais. Boosdoener: de regen. Bloei en verkleuring werden hierdoor vertraagd en duurden bovendien lang. Juli was nat, augustus koel, waardoor de rijping anderhalve week achterliep op 2000. De pluk in de Beaujolais duurde van 6 tot 22 september. Het ontbreekt het fruit nogal eens aan de nodige concentratie, zonder dat het daarom direct ondermaats zou zijn. Men trekt in dit opzicht een vergelijking met de analyses van 1995, een gemiddeld jaar.

Jura en Savoie - Het verhaal is eentonig, maar ook in het oosten van Frankrijk is dit jaar veel regen naar beneden gekomen. In de Jura leidde dat onder meer tot meeldauw. Het koele, natte weer in augustus deed de aanvankelijke voorsprong in de vegetatie volledig teniet. Lichte troost: over de zuurgraad heeft men niet te klagen. Ook de Savoie kreeg wat meeldauw, maar had verder een vrij rustig, hagelvrij jaar. Augustus was fraai, maar september weer koel. Vroege rassen als chardonnay, gamay en pinot noir zijn vanaf 17 september geoogst. Voor late rassen, zoals de mondeuse, kan dat tot half oktober duren. 

Rhône - Voor de derde opeenvolgende keer kent de Rhône een grote oogst. Ook hier was er geen gebrek aan regen. De vegetatie begon vroeg, maar een koude aprilmaand deed de voorsprong teniet. Juli en augustus brachten warm weer en bespoedigden de verkleuring en rijping. Niettemin liep in de syrah in de Noord-Rhône een vertraging op van anderhalve week. De pluk begint daarvan begint pas in oktober. Witte druiven als marsanne en roussanne zijn rond 20 september binnengehaald.
In de Zuid-Rhône (o.a. Châteauneuf) startte de pluk eind augustus voor witte druiven en vroegrijpe rode, zoals de cinsault. Overige rode volgden half september. Hier is sinds half juli geen regen meer gevallen, terwijl in september de mistral opgestoken is. Enkele bedrijven melden grenache en syrah met een potentieel alcoholgehalte van 14 à 14,5.

Provence - De grenache had wat last van coulure en over het algemeen zijn de opbrengsten wat lager dan in 2000, maar verder is er in de Provence weinig reden tot klagen. Dankzij de natte winter was er een dusdanige watervoorraad in de bodem dat er geen droogtestress optrad. De druiven rijpten daardoor goed en ontwikkelden voortreffelijke suikers en zuren.
In vroege terroirs vlak bij de kust begon de pluk rond 15 augustus, in hoger gelegen wijngaarden in het binnenland een maand later.

Languedoc en Roussillon - Dit deel van Frankrijk is de grote uitzondering op de regel van de vele regen. Delen van de Coteaux du Languedoc hebben sinds mei geen druppel regen meer gekregen! Dit heeft onvermijdelijk geleid tot wat complicaties. Weliswaar waren de druiven vroeg rijp en gezond, maar de balans lijkt vaak wat verstoord. Ze hadden te veel schil en te weinig sap als gevolg van de indroging. De alcohol komt met een verhoudingsgewijs hoge zuurgraad. Qua volume blijft 2001 ongeveer 10% achter bij 2000. Witte druivenrassen werden al in augustus geplukt, rode voornamelijk medio september.

Sud-Ouest - In de Sud-Ouest is er over het algemeen sprake van een positief beeld, omdat zich hier geen extreme weersomstandigheden lieten voelen. In Cahors bijvoorbeeld was juli wel nat - net als in bijna heel Frankrijk - maar er viel geen hagel. Omdat het vrij koel was kreeg rotting weinig kans. Augustus was zo warm en droog dat de druiven dit jaar wat eerder rijpten dan vorig jaar. Positieve berichten komen eveneens uit Madiran en Jurançon. Beide appellations bleven vrij van nachtvorst, terwijl de hoeveelheid hagel te verwaarlozen was. 
In Madiran kreeg men ook veel minder met ziektes te maken, waardoor het fruit in prima conditie verkeert. September bracht grotendeels warmte overdag en lage temperaturen 's nachts, wat een evenwichtige rijping begunstigde.  De oogst is hier gepland voor begin oktober.

Bordeaux - Bordeaux zal dit jaar waarschijnlijk een toontje lager zingen dan in het veel bejubelde 2000. Laat en van wisselende kwaliteit, zo is de eerste indruk van 2001. Het natte en koele zomerweer zorgde voor een ongelijkmatige verkleuring. Augustus was wel warm, maar de warmte ging gepaard met de nodige regen. In de eerste helft van juli vielen op diverse plaatsen zware buien die voor de nodige schade zorgden. Op een trieste quatorze juillet was dat bijvoorbeeld het geval in Entre-deux-Mers. De pluk van de merlot is op 20 september begonnen in Saint-Emilon, Pomerol en Graves, en op 24 september in de overige appellations. Voor de cabernet sauvignon is het officiële begin van de pluk vastgesteld op 1 oktober. Met het oogsten van druiven voor Sauternes is de 24e september een begin gemaakt.

Sauternes & Barsac 2001 veelbelovend
De producenten van Sauternes en Barsac zijn bijzonder opgetogen over hun wijnen van 2001. Sleutelwoord: een snelle en gelijkmatige botrytis. De oogst begon op 12 september in de vroeg rijpe terroirs van Sauternes en een week later in Barsac. Na een eerste, voorbereidende trie (plukgang) deed de botrytis zich in volle hevigheid voelen. Ongeveer 90% van de druiven werd er door  overvallen. Opvallend was de snelheid en de homogeniteit waarmee de duiven aan concentratie wonnen. Dit was in hoge mate te danken aan het warme weer met maxima van tegen 30°C en wind uit het zuiden, zuidoosten en oosten. Het sprookje leek in het weekeinde van 22 en 23 september wreed verstoord te worden door de 30 mm regen die toen naar beneden kwam. Gelukkig kreeg men onmiddellijk daarna weer met drogende winden te maken, terwijl de botrytis zich binnen een paar dagen optimaal verder ontwikkelde. Al bij de tweede trie voor sémillon en de derde voor sauvignon konden daardoor druiven geplukt worden die voor vrijwel de volle 100% geschikt waren voor de productie van topwijnen. Voor Sauternes is een dergelijke snelheid van oogsten een uniek gegeven. Het laatste fruit werd uiteindelijk binnengehaald tussen 17 en 30 oktober. Over de kwaliteit van 2001 zijn de producenten ronduit lyrisch. In het officiële persbericht heet het:
Les vins sont grands, homogènes, concentrés et élégants, fruités et rôtis, le botrytis est bien présent. Les arômes sont complexes, confits et épicés, des nez de menthe fraîche et de poivre frais, du fruit en pagaille (in overvloed). Des vins nets et précis.

Elzas 2001 - Indian summer
Hoewel het jaar grillig inzette, met sterk wisselende weersomstandigheden kende de oogst 2001 in de Elzas een happy end. Als gebied met een late rijping profiteerde het van het feit dat de goede zomer werd gevolgd door lang aanhoudend schitterend najaarsweer. Een krachtige föhn uit het zuiden bracht een warmtegolf die tot een spectaculaire rijping van het fruit leidde. De pluk begon rond 22 september voor de vroegrijpe druivenrassen en voor crémants. Later rijpende rassen profiteerden volop van de Indian summer in oktober. Vanwege de daaruit voortkomende rijkdom aan suikers durven sommigen 2001 nu zelfs al te vergelijken met het inmiddels bijna legendarische 1989. In bepaalde grands crus liep het potentieel alcoholgehalte op tot wel 15%! Prima materiaal voor vendanges tardives, maar de hoge mate rijpheid zal hoogstwaarschijnlijk ook weer leiden tot wijnen met het nodige ‘verborgen' restzoet... 

Saint-Emilion, Pomerol & Fronsac 2001 - ‘klassiek' millésime
De drie belangrijkste appellations van de Libournais - Saint-Emilion, Pomerol en Fronsac -typeren 2001 als een ‘klassiek' jaar. In het Bordeauxjargon betekent dat dat ze het nodige geduld zullen vragen. Kenmerkend voor het jaar zijn o.a. de vroege start van de vegetatie en de vrij langzame rijping in de maand augustus. Die was droger dan normaal, maar tegelijk met sterk wisselende omstandigheden. September bracht overdag zon en flinke afkoeling 's nachts. De pluk begon op 20 september en duurde, afhankelijk van terroirs en druivenrassen, tot midden oktober. De tamelijk koele nachten hebben zeker bijgedragen tot het bewaren van het mooie aromatische potentieel dat tijdens deze weken werd opgebouwd. Op het moment van plukken verkeerden de druiven in een perfecte gezondheid. Ze hadden een alcoholpotentieel van vaak meer dan 13% bij een hogere zuurgraad dan in 2000. Dat laatste gegeven, gecombineerd met een behoorlijke hoeveelheid tannine, resulteert in wijnen die minder snel toegankelijk zullen zijn dan die uit 2000. Het zijn eerder vins de garde, bewaarwijnen. Qua opbrengst is 2001 iets achtergebleven bij 2000.

Roussillon - Muscat de Noël
Sinds een paar jaar wordt er in de Roussillon speciaal voor de Kerst een bijzondere Muscat de Rivesaltes gemaakt: de Muscat de Noël. Zo ook dit jaar. Het bijzondere aan deze wijn is dat het een van de weinige zoete primeurwijnen is. Dat deze wijn uit de Roussillon komt is niet toevallig, aangezien dit het herkomstgebied bij uitstek is voor zogeheten vins doux naturels. De Muscat de Noël wordt samengesteld uit twee druivenrassen, te weten de muscat à petits grains en de muscat d'alexandrie. Hij kan als aperitief of als dessertwijn geschonken worden, bij zowel hartige als zoete gerechten. 

Bordeaux 2001
Hoe goed is Bordeaux 2001? Na de spectaculaire wijnen (en prijzen) van 2000 is er duidelijk sprake van een stapje terug. In Bordeaux (en elders) is men er altijd snel bij om vergelijkingen met voorgaande oogsten te maken. Iedereen is van mening dat 2001 beter is dan 1999, maar dat zegt op zichzelf nog niet zo veel. Wat meer hout snijdt de vergelijking met tanninerijke jaren als 1986 en 1988, zij het dat 2001 wellicht wat meer verfijning te bieden heeft. Wellicht is ook een vergelijking met 1996  mogelijk, meer dan goed maar niet groots. Een verschil tussen de twee jaren is echter dat 1996 een zeer slechte maand augustus kende, 2001 juist een heel goede. Dat goede weer in augustus was een van de factoren die de oogst gered hebben, want de maand juli was een van de natste in de geschiedenis van Bordeaux. Ook in de winter en in een deel van het voorjaar was het al erg nat geweest. Mei en juni waren wel behoorlijk droog en warm. Serieuze producenten dunden hun oogst in de zomer uit en amen voorzorgen tegen ziektes, wat in 2001 absoluut noodzakelijk was. Veel producenten reduceerden hun opbrengst ingrijpend, variërend van 20 tot wel 35%. Hierdoor konden de druiven goed rijpen, al vond de pluk wel laat plaats. Op veel châteaux ging die pas begin oktober van start.
Vooral de noordelijk Médoc komt goed voor de dag, met krachtige wijnen die fruit combineren met compacte tannines. Naar verwachting zullen de prijzen voor de 2001 wijnen dalen ten opzichte van die van 2000. Of dat genoeg zal zijn om ze koopwaardig te maken voor voorverkoop is echter twijfelachtig. Waar voorverkoop wel zin heeft is Sauternes. Daar is een van de beste oogsten van de afgelopen decennia gerealiseerd!

Griekenland

Oogst- en vinificatierapport Griekenland 2003
De oogst van 2003 in Griekenland is een van de beste in de laatste twee decenia geweest. Ideale weersomstandigheden in de meeste wijnstreken hebben gezorgd voor een zeer hoge kwaliteit van de druiven. Droge warme zomers, voldoende maar niet teveel regenval en ideale oogstcondities hebben het hoge verwachtingspatroon van de wijnmakers bepaald in het afgelopen jaar.
Het produktievolume is in 2003 licht toegenomen; volgends de eerste schatiingen is circa 7% meer wijn geproduceerd t.o.v. het jaar 2002. Deze toename is relatief laag als men bedenkt dat het jaar ervoor in veel wijngebieden de wijnproduktie ongekend laag was door de beroerde weersomstandigheden. De bescheiden groei in het produktievolume is vooral te danken aan het streven van steeds meer producenten naar lagere opbrengst per hectare ten gunste van de kwaliteit.
Hieronder worden de belangrijkste wijnstreken van Griekenland afzonderlijk besproken.
THRACÏE
Maronia:
De weersomstandigheden in Maronia, een kleine streek in het noordoosten van Griekenland, waren prima gedurende het gehele jaar. De gunstige temperatuur en de afwezigheid van extreme kou of hitte hebben voldoende suikers en goede zuren aan de druiven gegeven. Chardonnay bereikte hier een suikergehalte van ruim 12 graden beaumé.
Syrah heeft in Maronia optimaal kunnen rijpen, met name door het mooie weer in september. Er wordt daarom een rijke wijn verwacht waar het expressieve bouquet van syrah duidelijk aanwezig zal zijn.
MACEDONÏE
Naousa:
De winter bezorgde hevige regenval in het gebied van Naousa. De condities tijdens de lente en de zomer waren gelukkig zeer gunstig maar het produktievolume was uiteindelijk lager dan het jaar ervoor.
Door een gunstige zomer zijn merlot- en syrahdruiven tien dagen eerder geplukt. De eerste pluk van xynómavro heeft laten zien dat we Xynómavrowijnen van uitzonderlijke kwaliteit mogen verwachten.
Amyndeo:
In Amyndeo was de strenge winter niet gunstig voor de druiven. Er is plaatselijk vorst opgetreden en de groeicondities waren gedurende de winter verre van ideaal. Gelukkig zorgde de goede weersomstandigheden tijdens de lente en de zomer voor een inhaalslag in kwaliteit. De eerste berichten na de vinificatie zijn voornamelijk de zeer goede kwaliteit en rijpingspotentieel van de xynómavro van Amyndeo.
Goumenissa:
Ondanks een lichte vertraging in de bloei, is de oogst zeer succesvol geweest voor de het gebied van Goumenissa. Goede kwaliteit van de uitheemse druivensoorten creëert grote ambities voor de wijnen van Goumenissa. De inheemse negóskadruif toonde dit jaar betere rijping dan de xynómavrodruif. De condities waren in het algemeen zeer gunstig tijdens de zomer en het oogsten door stabiele hoge temperaturen en weinig maar voldoende regenval.
Halkidiki:
De oogst begon in Halkidiki eerder dan gewoonlijk, namelijk op de eerste dagen van augustus met het plukken van sauvignon blanc. De oogst wordt, voor alle druivensoorten, gezien als zeer succesvol door het behoud van een hoog suikergehalte en de juiste zuurconcentraties. Hiertoe droeg het uitstekende weer gedurende het hele jaar met milde temperaturen en lichte regenval bij. Een belangrijke succesfactor is tevens het toepassen van de juiste cultivatietechnieken door de plaatselijke wijnmakers. Er is gekozen voor een lage opbrengst per hectare omwille van een betere zuurconcentratie en een hoger suikergehalte. Dit is gelukt met gemiddeld 20% lagere opbrengsten, 0,5% hoger suikergehalte en 1% hogere zuurconcentratie ten opzichte van het jaar ervoor. De Merlotdruiven hebben eveneens een uitstekende suiker- en zuurconcentratie bereikt.
Athos Heilige Berg – Agion Oros:
De weersomstandigheden op de Metochi, waar de meeste wijn wordt geproduceerd, waren net iets beter dan op de rest van het schiereiland. Geleidelijke en lichte temperatuurschommelingen en weinig regen zorgden voor een vervroegde oogst van athíri- en assýrtikodruiven. Goede kwaliteit wordt verwacht voor de andere druivensoorten van het gebied, cabernet sauvignon, limnió en xynómavro .
Côtes de Meliton:
Op Chateau Porto Carras begon de oogst op 20 augustus en duurde tot medio oktober 2003. De druiven waren van zeer goede kwaliteit en het productievolume is toegenomen ten opzichte van 2002.
Epanomi:
Ongeveer dezelfde weersomstandigheden als in Côtes de Meliton waren van toepassing op het kleine wijngebied van Epanomi. De juiste temperaturen en de geleidelijke rijping van de druiven laten de wijnmakers in Epanomi hopen op een wijnjaar van goede kwaliteit.
Drama:
De oogst was allesbehalve “drama”  in Drama. Het was een van de beste jaren ooit voor dit wijngebied. Uitstekende weersomstandigheden tijdens het gehele jaar en tijdens het oogsten zorgden voor goede kwaliteit van de druiven. De gemiddelde opbrengst lag hier op 100 hectoliter per hectare. Er worden fruitige wijnen verwacht.
IPIROS
Zitsa – Metsovo:
Zowel in Zitsa als in Metsovo waren de condities tijdens de zomer zeer geschikt voor de wijnmakers. In Zitsa wordt verwacht dat de inheemse debínadruif uitstekende mousserende wijnen zal voortbrengen waarin frisheid en delicate aroma’s zullen domineren. In Metsovo is als eerste begonnen met het oogsten van traminer. De blauwe variëteiten als cabernet sauvignon en merlot, welke op lagere plateau’s worden gecultiveerd, hebben eveneens een zeer goede kwaliteit bereikt.
THESSALIA
Rapsani:
De vorst in april veroorzaakte een aanzienlijke vermindering van de produktie van de inheemse druivensoorten stavrotó, xynómavro en krasáto. Echter de goede condities na april tot en met het oogsten resulteerden in een goede oogst met hoge suikergehaltes. De eerste berichten tijdens de vinificatie van de wijnen van het appellation “Rapsani” zijn zeer positief; volle wijnen met voldoende tannines benadrukken het rijpingspotentieel van de Rapsaniwijnen van dit wijnjaar.
STEREA ELLADA
Attica:
In Attica is de kwaliteit van de oogst uitstekend. Voldoende regenval in de winter en milde temperaturen in combinatie met een droge zomerperiode droegen bij aan de goede rijping van de druiven. De oogst begon tien dagen eerder dan gewoonlijk. De wijnmakers spreken van de beste oogst van de laatste tien jaar. De opbrengst is, door de aanhoudende droogte in de zomer, gedaald met circa 20%.
Fthiótida:
In dit gebied is zowel de kwaliteit als de opbrengst dit jaar zeer goed. In de winter was er voldoende regenval wat het grondwaterpeil van het gebied gelukkig aanvulde. De temperaturen, die deze winter hoger waren dan gewoonlijk, en de beperkte regenval in de zomer dwongen de wijnmakers om zeer voorzichtig te zijn in de wijngaard. De oogst is uitstekend van kwaliteit; de eerste berichten tijdens de vinificatie zijn zeer bemoedigend voor de Syrah- en Merlotwijnen van het gebied. Er worden volle wijnen met veel fruit verwacht. Hetzelfde geldt voor Assyrtiko- en Robolawijnen van dit gebied.
Viotía:
Uitstekende kwaliteit met zeer “gezonde” druiven is het kenmerk van de oogst in Viotia. De droge zomer heeft de laatste rijping van de rhodítis- en savatianódruiven licht negatief beïnvloed. Grenache rouge, syrah en sauvingon blanc zijn van goede kwaliteit. Wijnmakers die de opbrenst laag hebben gehouden zullen in dit gebied hele goede wijnen produceren.
PELOPONNESUS
Achaïa-Pátras:
In de hoger gelegen wijngaarden is de kwaliteit uitstekend. Men spreekt van de beste oogst in de laatste tien jaar. In lager gelegen wijngaarden is er een gemiddelde toename van één beaumé in het suikergehalte. De opbrengst van rhodítis lag 30% lager dan gemiddeld. De opbrengst van andere belangrijke druivensoorten van het gebied, vooral chardonnay en cabernet cauvignon, is aanzienlijk toegenomen; exacte cijfers zijn helaas niet beschikbaar.
Neméa:
In Neméa is een uitstekende oogst behaald. Vooral op de hoger gelegen wijngaarden, boven de 650 meter, was de opbrengst iets lager maar de kwaliteit van de druiven uitstekend. Elders in Nemea is de rijping minder goed ontwikkeld als in de hooggelegen wijngaarden, echter het eindresultaat was bevredigend.
Mantínia:
Mantína had te maken met aanhoudende regenval tijdens de winter. Dit heeft de bloei van de druiven behoorlijk tegengehouden. De goede zomercondities hebben gelukkig de verdere ontwikkeling bespoedigd en de eerste resultaten zijn dan ook zeer goed. De gemiddelde opbrengst ligt op hetzelfde niveau als vorig jaar.
EGEÏSCHE EILANDEN
Santorini:
Dit oogstjaar was uitstekend voor het vulkanische eiland Santorini. Er waren gedurende het gehele jaar goede weersomstandigheden. Voldoende, maar niet teveel regenval in de winter en een mooie lente hebben bijgedragen aan de goede ontwikkeling van de druiven. De opbrengst ligt hoger dan gemiddeld en de kwaliteit van de oogst is zeer goed. De wijnen van Santorini worden dan ook zeer fruitig en aromatisch verwacht.
Sámos:
De opbrengst is toegenomen met ruim 10% ten opzichte van vorig jaar. De kwaliteit van de Muscaat druif is mede door de juiste weersomstandigheden gedurende het hele jaar uitstekend.
Rhódos:
De hoge temperaturen in augustus hebben de rijping van de druiven licht beinvloed op het eiland Rhódos. Ondanks de verlate oogst is de kwaliteit zeer goed, zij het met iets minder suikers dan gewoonlijk.
Páros:
De opbrengst is op Paros toegenomen met circa 20% en men spreekt van een uitstekende oogst. De eerste witte wijnen worden begin lente verwacht.
IONISCHE EILANDEN
Cephaloniá:
Ondanks een vertraging van de bloei en schommelingen in de rijping, is de oogst op 11 augustus , eerder dan gewoonlijk, begonnen met het plukken van muscat. De opbrengst is licht toegenomen ten opzichte van vorig jaar. De kwaliteit is uitstekend en er zijn zeer lekkere wijnen gemaakt. De alom bekende Robolawijn zal volgens de wijnmakers de beste van de laatste tien jaar worden.
KRETA
In de meeste wijngebieden van Kreta is er sprake van een lage opbrengst, circa 30% lager ten opzichte van vorig jaar, en een uitstekende ontwikkeling en rijping van de druiven. Het lagere produktievolume is te danken aan een lagere opbrengst per hectare die de meeste wijnmakers hebben nagestreefd. De oogst is laat begonnen en er worden krachtige en volle wijnen verwacht.

Hongarije

Hongarije

Voor Hongarije was 2003 een jaar met twee gezichten. Evenals in Oostenrijk was het een zeer goed jaar voor de rode wijnen, vergelijkbaar wellicht met het topjaar 2000. Trefwoorden: rijpheid en concentratie. Toch is het niet louter rozengeur en maneschijn. De bekende regio Villany had bijvoorbeeld veel last van de droogte. 
Bij de witte wijnen ziet het er minder goed uit als gevolg van de droogte en de warmte. Uitzonderingen hierop zijn wijnen uit de regio's in de omgeving van Budapest. Normaal gesproken zitten die nogal eens hoog in de zuren. Ook de wijngaarden rond het Balatonmeer lijken tot de winnaars van dit jaar te behoren.
Voor Tokaj is 2003 een jaar om maar liever snel te vergeten.
De kwaliteit van het fruit was op zichzelf bijzonder goed, maar de noodzakelijk botrytis liet op zich wachten. Het beetje regen in oktober bleek hiervoor onvoldoende. Als gevolg hiervan is het volume aszú-wijnen - het handelsmerk van Tokaj - zeer beperkt gebleven.

Italië

Italië - Oogst 2007 klein maar fijn

De wijnoogst 2007 in Italië is er een van uitersten. De opbrengst ligt naar schatting ongeveer 18% lager dan in 2006 en is daarmee een van de kleinste sinds vele jaren, maar de kwaliteit is in vele gevallen uitzonderlijk goed. Vooral in het zuiden van het land was de oogst klein. Zeer goede kwaliteit wordt ondermeer gemeld uit Piemonte, Toscane en Umbrië.

Wijnoogst Italië 2005: Wisselvallig

Italië heeft dit jaar te maken gekregen met een lastige oogst die het uiterste gevraagd heeft van individuele producenten. Debet hieraan waren de nogal wisselvallige weersomstandigheden, vooral in het noorden en midden van het land. In het zuiden en op Sicilië zag het er in dat opzicht een stuk beter uit. Zag  het er in de zomer aanvankelijk nog naar uit dat droogte het grootste probleem zou gaan vormen, vanaf midden augustus werden dat juist de overvloedige neerslag en daarmee samenhangende problemen als ziektes en rotting. In Piemonte kwam daar ook nog plaatselijke hagel bij.  Toscane op zijn beurt had te kampen met koel weer voorafgaande aan de oogst. Een lichtpuntje is wel dat de vruchtbaarheid lager was dan in 2004 en de concentratie hoger, zodat wel degelijk gestructureerde wijnen mogelijk zijn. Duidelijke winnaars in 2005 zijn hoe dan ook de gebieden in het zuiden en de eilanden.

   
Italië - Succesvolle oogst 2004

Na twee moeilijke jaren met extreme weersomstandigheden en lage opbrengsten heeft de oogst 2004 met zijn min of meer 'normale' condities in Italië een volume van 53 miljoen hectoliter opgeleverd. Dat betekent een stijging met ruim 20% ten opzichte van 2003. Enkel de gewesten Latium (bij Rome) en Sicilië vormen een uitzondering op deze algemene tendens. Tegelijkertijd is er  sprake van een uitstekende kwaliteit over vrijwel de hele linie. Voor witte wijnen wordt 2004 in de meeste regio's zelfs beschouwd als een van de allerbeste oogsten van de afgelopen 20 jaar. Bij rood maakt men al vergelijkingen met het topjaar 1997. De betrekkelijk grote opbrengst heeft geleid tot enige ontspanning aan het prijzenfront. Zowel voor witte als rode wijnen is een dalende tendens te noteren bij de groothandelsprijzen. Deze daling verschilt per gebied, maar kan soms oplopen tot wel 35%.

Onderstaand een korte impressie per regio:

Piemonte produceerde 35% meer wijn dan in 2003. De pluk begon een stuk later dan vorig jaar, maar binnen de normen van het langjarig gemiddelde. De druiven waren gezond en beschikten over goede suikergehaltes. Barbera, Barbaresco en Barolo deden het alle drie voortreffelijk.

Lombardije kwam 20% hoger uit. Dat had meer kunnen zijn wanneer er geen hagelschade was geweest in Oltrepo' Pavese en rond Bergamo. Eerste analyses wijzen in de richting van een zeer goed jaar, dat kwalitatief tot de beste van de afgelopen tien jaar gerekend mag worden.   

Trentino - Alto Adige oogstte 25% meer. Vooral wit profiteerde van perfecte weersomstandigheden tijdens de oogst. Suikers en zuren waren allebei in ideale hoeveelheden voorhanden. Rood blijft wellicht ietsje achter, voor zo ver het althans om wijnen van laat rijpe druiven gaat.

Veneto kende een latere oogst dan normaal en kreeg ook nogal wat hagel te verduren. Niettemin ligt het volume 25% hoger. Bovendien zijn de witte zeer aromatisch en beschikken de rode over een uitstekende balans. Kortom, een zeer goed resultaat.

Friuli - Venzia Giulia kreeg net als Veneto de nodige hagel en oogstte circa 20% meer. Grote winnaars in 2004 zijn hier de witte wijnen, die opvallen door hun aromatische intensiteit en fijne zuren. Rood heeft daarentegen wat te lijden onder onrijpheid en blijft daardoor achter in kwaliteit.

Emilia-Romagna profiteerde van mooi weer tijdens de laatste weken voor de pluk. Het resultaat: 25% meer opbrengst en gezonde druiven.

Toscane kwam eveneens 25% hoger uit. De rijping liep enige vertraging op door koel weer en als gevolg daarvan was de pluk aan de late kant. De mate van rijpheid was echter uitstekend, met als bijzonderheid een relatieve hoge zuurgraad. Bekende wijnen als Chianti, Vino Nobile en Brunello kunnen als 'klassiek' in de beste zin des woords beschouwd worden.

Marche heeft het in 2004 bijzonder goed gedaan. Trefwoorden: rijkdom en structuur. En ook nog eens 30% meer volume.

Latium kreeg af te rekenen met schimmelproblemen, maar de schade daarvan bleef beperkt. Ook verliep de rijping naar wens, resulterend in een zeer goede kwaliteit. De kwantiteit steeg hier slechts met 10%.

Abruzzen had een vrij nat jaar met meeldauwproblemen. Wit lijkt hier het meest homogeen van kwaliteit, rood wat meer variabel. De opbrengst steeg met 20%.

Campanië was laat met de pluk, maar de kwaliteit was veelbelovend dankzij enkele weken met ideale weersomstandigheden tijdens de rijping van de druiven. Een plus van 20% en een in potentie bijzonder goede kwaliteit.

Apulië oogstte drie weken later dan in 2003 onder niet al te denderende weersomstandigheden met regen en hagel. De kwaliteit is daardoor enigszins variabel. Het volume ligt hier op +20%

Sicilië had net als Latium eerder in het jaar af te rekenen met nattigheid en daaruit voortvloeiende problemen. Daardoor werd er maar 5% meer geoogst dan in 2003. De pluk was vrij laat en zorgde voor wijnen van een goede gemiddelde kwaliteit zonder echt groots te zijn.

Sardinië deed het in 2004 daarentegen zeer goed tot zelfs voortreffelijk. De pluk begon ook hier laat, maar het fruit beschikte over een prima kwaliteit.  

Na de rampzalig slechte oogst van 2002 kon het in Italië in 2003 alleen maar beter gaan. En het is beter gegaan, ondanks totaal andere, maar al weer extreme omstandigheden. Net als vorig jaar was er sprake van een uitzonderlijke zomer, maar dan precies omgekeerd. Heel warm en droog in plaats van heel koel en nat. Zo droog en warm dat er een heus debat ontstond over de wenselijkheid van noodirrigatie! Door de droogte was de opbrengst weer laag: circa 45 miljoen hectoliter. Afgezien daarvan zijn de Italianen toch een stuk beter te spreken dan een jaar geleden.
In het belangrijke noordelijke gewest Veneto begon de pluk anderhalve week eerder dan normaal: in de derde week van augustus voor wit en in tweede week van september voor rood. Valpolicella is hoger in alcohol en lager in zuren dan normaal, Bardolino en Soave idem dito. In alle gebieden verkeerde het fruit in een gezonde staat. Spuiten kon dit hele jaar lang tot een minimum beperkt blijven. In Südtirol (Alto Adige) is sprake van een verrassende kwaliteit voor zowel rood als wit. Gelet op de condities is met name wit verrassend geslaagd. 
Piemonte deed het goed tot zeer goed. Het was daar overigens wel kantje boord als gevolg van de maanden lang aanhoudende droogte. Net op tijd viel wat neerslag en werden de nachten koeler. De pluk was er niettemin de vroegste sinds 200 jaar! Minpuntje: er is maar weinig wijn.
Midden-Italië oogstte ongeveer 15% minder dan vorig jaar. De kwaliteit lijkt dit echter ruimschoots te compenseren. In Toscane startte de pluk twee weken vroeger dan normaal. Op diverse toonaangevende bedrijven in Chianti Classico, begon de pluk van witte druiven en vroege blauwe rassen rond 25 augustus, die van de gezichtsbepalende sangiovese rond 15 september. Suikerwaarden lagen soms tegen de 14%. De enige bron van zorg is de balans en de houdbaarheid van de wijnen. De sagrantino in Umbrië, die relatief laat geoogst wordt, profiteerde van het koelere weer in september.
Het zuiden deed het in 2003 verrassend goed. Niet in de laatste plaats dankzij ruime watervoorraden in de ondergrond vormde de hitte hier minder een uitdaging dan in het midden en noorden van het land. De enige uitzondering hierop was Sardinië. Zowel Campania, Puglia als Sicilië produceerden fruit van uitstekende kwaliteit en in de meeste gevallen meer dan in 2002.    

Brunello di Montalcino 2001 & 1997 – tweemaal top?

In het Toscaanse Montalcino is men zeer tevreden over de oogst 2001. Anders dan de laatste twee jaren het geval was begon de oogst ditmaal op het normale tijdstip, d.w.z. rond half september. Tegenover de fraaie kwaliteit van het fruit staat wel een daling van de geplukte hoeveelheid. De opbrengst ligt ongeveer 10% onder het gemiddelde van de afgelopen jaren. 
Oorzaak voor deze vermindering is de late kou in april, net op het moment dat de wijnstokken begonnen uit te botten. Op 14  april, de nacht na Pasen, daalde de temperatuur tot onder het vriespunt, met nogal wat schade als gevolg. Het uiteindelijk effect viel overigens nogal mee, omdat de planten al snel hun vegetatieve evenwicht terugvonden.
Een belangrijk gegeven voor 2001 was het goede ondergrondse waterpeil. Deze reserve was gevormd door een natte winter en een verregend voorjaar. De zomer was daarentegen lang, zonnig, droog en heet. Ook tijdens de oogst was het weer schitterend, waardoor de pluk probleemloos verliep. De eerste impressie van de wijnen is er een van een rijke structuur met veel body en rijpe tannine.    
Zojuist is ook het oogstjaar 1997 van de Brunello op de markt gekomen. Voor de DOCG Brunello di Montalcino geldt namelijk de verplichting dat de wijn pas vier jaar na de oogst in de handel gebracht mag worden. 1997 staat te boek als een topjaar, en door het lokale consortium beoordeeld met de maximale waardering van *****. Evenals 2001 was het een jaar met een vrij kleine opbrengst. De reden daarvan was ook toen nachtvorst in april. De parallel loopt verder door met een regenachtig voorjaar. Het jaar kreeg zijn definitieve kwaliteit pas in de zomer, warm maar zonder droogtestress en resulterend in een perfecte rijping. 1997 is daarmee wellicht de beste oogst van de jaren ’90 geworden.    

Piemonte 2001
Het definitieve gezamenlijke oogstverslag van de gebieden Barolo, Barbaresco, Alba, Langhe en Roero komt tot de conclusie dat 2001 in hoge mate vergelijkbaar is met 2000 en dat er over het algemeen sprake is van goede tot zeer goede kwaliteit. De opbrengst ligt ongeveer 10% hoger dan het jaar ervoor.
De combinatie van een natte winter en een wat hogere temperatuur aan het begin van het jaar leidde tot een vroege en gelijkmatige uitloop vanaf maart. April was droog en kende verder een paar ongewone klimatologische uitschieters. Op 15 april was het met een temperatuur van –5°C ongewoon koud. Een dag later teisterde hagel delen van Piemonte. De omstandigheden in mei waren dan weer heel gunstig. Dit resulteerde in de laatste week van die maand in de bloei van de nebbiolo, spoedig gevolgd door die van andere druivenrassen. Juni en juli waren droog, maar vanwege de watervoorraad in de bodem was dat geen probleem. Augustus en begin september gaven een combinatie van hitte en droogte te zien. Vroeg rijpende druiven profiteerden hiervan in hoge mate. Later rijpende variëteiten kregen te maken met een lagere temperatuur en wat neerslag die echter zonder noemenswaardige gevolgen bleef. Mooi weer compenseerde eventueel dreigende tekortkomingen. Wel begon de pluk door de koude later dan normaal. Alleen Roero kwam echt in de problemen, omdat zware hagel daar voor de nodige schade zorgde.  
Bij de witte wijnen beschikken Arneis, Chardonnay en Sauvignon over de nodige structuur bij een goede zuurgraad en dito aromatische intensiteit. Bij rode als Barbera en Nebbiolo is eveneens sprake van een solide structuur, veel kleur en tannine, alsmede krachtige aroma’s. Al met al een zonder meer goed jaar voor Piemonte.

ITALIË – Noodweer treft wijngaarden in Noord-Italië
De streek rond het Gardameer is begin augustus zwaar getroffen door onweersbuien die gepaard gingen met regen, hagel en windstoten met snelheden tot 130 kilometer per uur. In totaal 4000 hectare wijngaard van Franciacorta tot Valpolicella zijn hierdoor getroffen. Een voorzichtige eerste raming van de schade komt uit op ene bedrag van € 200 miljoen, maar dit kan nog verder stijgen. Het zwaarst getroffen is Bardolino, waar de hele oogst 2002 verloren is gegaan. Gebieden als Soave en Lugana zijn daarentegen volledig gespaard gebleven. 

Italië – kleine oogst 2001 als gevolg van nachtvorst en droogte
De Italiaanse wijnoogst is in 2001 uitgekomen op een volume van ongeveer 51 miljoen hectoliter. Dit betekent een daling van 5% in vergelijking met 2000. Samen met 1997 is 2001 een van de ‘kleinste’ jaren van de afgelopen vier decennia. Kwalitatief is het een goed tot zeer goed jaar worden, zij er dat er wel nodige regionale verschillen zijn.
Kenmerkend voor de oogst 2001 is de vroege rijpheid van de druiven, met een voorsprong van 5 tot 10 dagen op het normale tijdstip, en de nodige concentratie. Als gevolg daarvan hebben veel rode wijnen een krachtige structuur, terwijl de witte over een goede zuurgraad beschikken. 
Veel wijngaarden, van het hoge noorden tot in het diepe zuiden, werden laat in het voorjaar getroffen door nachtvorst en hagel, wat leidde tot een lager rendement. Ook de droge zomer werkte rendementverlagend, zij het dat de effecten door toepassing van noodirrigatie nog enigszins beperkt bleven. De droogtestress zorgde ook voor de nodige problemen bij de rijping van het fruit. Toen er in de tweede helft van september eindelijk regen viel, was dat in heel wat streken meer dan welkom. Vooral laat rijpende druivenrassen hebben hier in hun ultieme rijpingsfase nog van kunnen profiteren. Ziekten hebben in 2001 maar weinig schade aangericht. Wel kregen diverse streken in Noord Italië, zoals o.a. Piemonte, Veneto en Trentino, af te rekenen met bladverkleuring.

Een overzicht van de belangrijkste regio’s:
Piemonte kende, behoudens de vorst van 15 april en de daaruit resulterende verkleuring van bladeren, een vrij probleemloze vegetatie. Mede omdat de kans op oïdium onder controle gehouden kon worden is het volume hier gemiddeld ruim 10% hoger uitgevallen dan vorig jaar. Voor Dolcetto bedraagt de stijging zelfs 15%. Vooral bij de laat geoogste druiven is dankzij de neerslag in september sprake van een uitstekende kwaliteit.
In de regio Lombardia (Lombardije)  rekende men begin september nog met een daling van de opbrengst, maar uiteindelijk bleek er toch sprake van een lichte stijging, met name in Oltrepò Pavese. In Franciacorta, waar geplukt werd tussen 20 augustus en 15 oktober, bleef het volume ongeveer hetzelfde als in 2000. Het eerste oordeel over de kwaliteit is: zeer goed. 
Ook in de Veneto viel het na afloop van de oogst best mee. Ook daar had eerder in het jaar de droogte zich laten voelen, met name in de omgeving van Vicenza en Verona. Prosecco en Valpolicella kregen bovendien te maken met hagel. Daar staat dan wel tegenover dat de mostgewichten vaak wat hoger liggen dan vorig jaar. Witte wijnen scoren hier over het algemeen beter dan rode, omdat die laatste een beetje te lijden hadden door de combinatie van regen en koelte na medio september.
Trentino en Alto Adige/Südtirol zitten aan de pluskant met een volumestijging van 5%. Afgezien van wat sporadische hagel verliep de vegetatie hier min of meer normaal. De regen van eind september was niet al te storend, zodat de kwaliteit over het algemeen goed tot zeer goed is. In de omgeving van Bolzano/Bozen begon de pluk op 10 september. Chardonnay en Blauburgunder (Pinot Noir) behoren tot de meest succesvolle druiven van dit jaar.  In Trentino werden de eerste trossen al op 22 augustus binnen gehaald. Zowel rood – o.a. Merlot en Teroldego – als  wit – o.a. Pinot Grigio en Chardonnay – hebben het hier goed gedaan. In Trentino is men dit jaar trouwens ook zeer te spreken over de resultaten van de ‘seksuele verwarring’ ter bestrijding van de druivenbladroller.
Friuli komt dit jaar uit op een oogstvolume dat ongeveer gelijk is aan dat van 2000, en dat was genereus. Anders dan vorig jaar, toen er een vroege rijping plaatsvond, viel de oogst nu in de normale periode. Voor de witte druiven begon die eind augustus. Goede resultaten worden gemeld voor Pinot Bianco en Pinot Grigio, Tocai Friulano en Sauvignon. De pluk van de rode werd wat verstoord door variabele weersomstandigheden eind september-begin oktober. Niettemin hebben Merlot en Refosco het goed gedaan.
Waar men zich in Friuli wel steeds meer zorgen over begint te maken is de aanwezigheid van vuurzwam, vooral in wijngaarden met een jonge aanplant.  
Toscana (Toscane) geeft een enigszins wisselend beeld te zien, bij een algemene daling van het volume van gemiddeld ruim 15%. Er zijn echter uitschieters van 25 tot 40% minder! Naar alle waarschijnlijkheid zal dit een behoorlijke prijsstijging tot gevolg gaan hebben. Eerste berichten spreken zelfs van verhogingen met 25%. In hoe verre zo’n politiek realistisch is, is echter hoogst twijfelachtig. 
Chianti kent een daling van minstens 5%. De stokken ontwikkelden hier kleine druiven met een dikke schil. Dit betekent enerzijds een hoge concentratie, maar anderzijds ook een gevaar van te hoge tanninewaarden in de wijn. Vorig jaar bleek dit ook al een probleem te zijn, ondanks de aanvankelijk zeer hoog gespannen verwachtingen. Montalcino (Brunello) en nog meer Montepulciano (Vino Nobile) zitten nog veel meer in de min. Hier hebben vooral de lager gelegen wijngaarden zwaar geleden onder de vorst. Vooral in deze DOCG’s valt dan ook het ergste te vrezen voor de prijsontwikkeling.      
Nog meer vorstperikelen, dit keer in Umbria (Umbrië). Daar zorgde de voorjaarskou voor een daling met maar liefst 20%! Vooral het oosten kreeg het hard te verduren. Ook hier plukte men later vanwege de droogte kleine druiven met dikke schillen.
Tot kort voor de oogst leken de Marche (de Marken) het er beter van afgebracht te hebben, maar helaas. Hier is bedraagt de daling in volume gemiddeld 15%. Die daling komt in zijn geheel op rekening van de Sangiovese. De Verdecchio daarentegen deed het een stuk beter. De kwaliteit is hier bovendien zeer goed.
In de zuidelijker gelegen regio’s, waaronder Lazio (Latium), Campania (Campanië), Abruzze (Abruzzen), Puglia (Apulië) en Sicilia (Sicilië) is de trend over het algemeen negatief wat betreft de opbrengst. De combinatie van vorst en droogte heeft hier op veel plaatsen geleid tot zowel kwantitatieve als kwalitatieve problemen. De daling in opbrengst varieert hier tussen 5 en 15%. Ook al dacht men na een regenrijke winter over voldoende waterreserves te beschikken, onder invloed van de extreme droogte hebben veel trossen geen volledige rijping bereikt. Campanië profiteerde van regen in begin september, waardoor toch nog een bijna normale hoeveelheid druiven geoogst kon worden. In Apulië was de daling daarentegen dramatisch, terwijl ook Sicilië ver achterblijft bij wat men daar gewend is. Sardegna (Sardinië) leek enige tijd de uitzondering op de regel in het zuiden te gaan vormen, maar het blijkt uiteindelijk toch ook tot de grote verliezers te behoren in termen van kwantiteit. Deze teruggang wordt wel gecompenseerd door een uitstekende kwaliteit.

Luxemburg

In Luxemburg, het grootste wijnland van de Benelux, zorgde 2003 voor nooit geziene toestanden. De meeste druivenrassen haalden hier met gemak mostgewichten van 100º Oechsle of hoger en dienoverkomstig hoge alcoholwaarden. De keerzijde was echter een gebrek aan zuren, waardor het veel wijnen aan de anders zo kenmerkende frisheid ontbreekt. Ook de aromatische expressie is minder uitgesproken dan normaal. Bij wijze van uitzondering was het de Luxemburgers dit jaar trouwens toegestaan om hun wijnen aan te zuren! De enige uitzondering op het algemene beeld van brede, volle wijnen wordt gevormd door de riesling. Bij deze druif ligt het gemiddelde mostgewicht in 2003 juist onder dat van 2002. De reden hiervoor is dat veel producenten te vroeg plukten uit angst voor eventuele regen. Tal van wijnen zijn hierdoor zelfs enigszins onrijp. Alleen wie het risico aandurfde en nog een paar weken wachtte, oogstte zeer fraaie riesling. Een ander opmerkelijk fenomeen dit jaar is pinot noir. Deze druif kreeg eindelijk eens voldoende warmte om volledig te rijpen en om vervolgens serieuze rode wijnen op te leveren.

Nieuw-Zeeland

Nieuw-Zeeland - Goede vooruitzichten voor oogst 2008

Nieuw-Zeeland lijkt dit jaar af te gaan stevenen op een indrukwekkende oogst dankzij een groeiseizoen met gunstiger weeromstandigheden dan dat voor de oogst 2007 en een aanplant die 2000 hectare groter is dan die van vorig jaar. Nieuw-Zeeland heeft nu 27.000 hectare wijngaard in productie. Voorlopige ramingen gaan uit van een oogstvolume tussen 225 en 240 duizend ton druiven, fors meer dan de wat magere 205 duizend van verleden jaar. Een hogere productie is dringend gewenst, gelet op de aanhoudend sterke vraag en de krappe oogst 2007.

De export groeide in 2007 weer als kool, met 30% in volume en 24% in waarde tot respectievelijk 84 miljoen liter en 761 miljoen Nieuw-Zeelandse dollar (415 miljoen euro). Dat betekent een zeer hoge gemiddelde literprijs van bijna 5 euro. Nieuw-Zeeland hoopt in 2010 de kaap van 1 miljard dollar te ronden voor zijn wijn export.

Nieuw-Zeeland

Voor Nieuw-Zeeland geldt in 2007 eens te meer: klein maar fijn. Het groeiseizoen begon weliswaar dramatisch, maar daarna liep alles op rolletjes. November en december waren extreem koel, waardoor de vruchtzetting verre van optimaal verliep. Tot overmaat van ramp bleef het op tal van plaatsen koud tot halverwege januari. Grote pechvogel was Martinborough op het Noord Eiland. Het koude voorjaar en de zware nachtvorst begin december resulteerden daar in een gevoelig verlies in opbrengst. De meeste producenten haalden niet eens de helft van hun normale oogst! Een zachte zomer zonder extremen betekende de ommekeer, zowel op het Noord als het Zuid Eiland. De gestage, evenwichtig verlopende rijping werd geholpen door het droge weer in de herfst, waardoor er geen problemen met ziektes waren. Zodoende kon er tot eind april geplukt worden. De gemiddelde opbrengst in 2007 ligt ongeveer 20% lager dan in 2006, de kwaliteit is in hoge mate vergelijkbaar. Het gezonde, rijpe fruit staat garant voor levendige Sauvignons, bijvoorbeeld in Marlborogh en uitgebalanceerde Pinots in een regio als Central Otago. De Pinots hebben over het algemeen ietsje minder alcohol dan normaal. In Hawkes Bay is men zeer te spreken over de uitzonderlijk goede rijpheid van Bordeauxdruiven als cabernet en vooral merlot, evenals van de syrah.

Nieuw Zeeland
Nieuw Zeeland had in 2005 een kleine maar goede oogst. De lente was koeler dan normaal, met als gevolg een vetraagd begin van de groei. Ook de bloeimaand december was ongewoon koel, terwijl het tot in januari ook nog veel regende. Een en ander leidde tot een natuurlijke beperking van de opbrengst. Voordeel hiervan is wel dat het resterende fruit zodoende gewonnen heeft aan concentratie. Vanaf half januari verbeterde het weer sterk, met een periode van warmte en droogte. Februari was was minder warm, maar de rijping verliep verder normaal.
De opbrengst is een stuk lager dan die van het afgelopen (record-)jaar 2004, rond het gemiddelde in gebieden als Gisborne en Hawkes Bay, maar onder het gemiddelde in het zo belangrijk Marlborough. In het Pinot Noirgebied Central Otago is de oogst zelfs heel klein uitgevallen als gevolg van een grotendeels mislukte vruchtvorming in het voorjaar. Voor heel Nieuw Zeeland is de kwaliteit zondermeer als goed te kwalificeren.

  Nieuw Zeeland 2004 - Recordopbrengst, goede kwaliteit

Nieuw Zeeland schaart zich in het rijtje van landen die in 2004 een recordoogst realiseerden. De ramingen lopen uiteen van 175 tot 190 duizend ton, ruim tweemaal zo veel als in 2003 en ook ruim boven de 118 duizend ton van 2002. Een van de redenen hiervoor is dat het Nieuw Zeelandse wijngaardareaal de afgelopen paar jaar met niet minder dan 30% is toegenomen, onder meer in een bekend gebied als Marlborough.

De zomer zette in met warm en droog weer. Februari was echter koeler, natter en winderiger. Behalve dat dit de rijping afremde, zorgde dit ondanks een begin van rotting op sommige plaatsen niet voor onoverkomelijke problemen; de druiven waren nog hard en in ruime hoeveelheid voorhanden. Eind februari verbeterde het weer aanzienlijk, waardoor het gevaar van verdere verspreiding van rotting week. Wel bleef het vrij koel, wat zorgde voor een vertraging in de rijping. De pluk begon anderhalf tot twee weken later dan gebruikelijk. In bepaalde gebieden zorgde de trage rijping voor een hogere zuurgraad dan normaal. Er lijkt dan ook eerder sprake van een goede dan van een uitstekende oogst, al lijkt chardonnay wel sterk gepresteerd te hebben. Bij de sauvignon ligt dat wat anders. Vooral in wijngaarden met hoge opbrengsten had die het soms moeilijk om optimaal rijp te worden. Ook in kwantitatief opzicht is de situatie niet ideaal, want door het grote volume zijn de prijzen onder druk komen te staan. Opmerkelijk, want nog maar kort geleden bestond er juist vrees dat men niet aan de vraag voor export zou kunnen voldoen. De enige echt zware tegenvaller in 2004 komt uit Central Otago dat tot tweemaal toe zware vorstschade opliep en een groot deel van zijn pinot noir oogst verloren zag gaan.

Nieuw Zeeland - Kleine oogst 2003
Na jaren waarin het ene record na het andere gebroken werd, kende Nieuw Zeeland dit jaar een uitzonderlijk kleine oogst. Het volume voor 2003 kwam uit op een schamele 65 duizend ton druiven, wat ruim 40% minder is dan wat in 2002 geoogst werd. De sterke daling in opbrengst is te wijten aan de grote schade die aangericht werd door vorst in het voorjaar. Vrijwel alle gebieden zijn hierdoor getroffen, met uitzondering van Nelson en Central Otago op het Zuid Eiland.
Ook Australië kreeg in 2003 te maken met een daling in opbrengst. Voor wit bedroeg die 16%, voor rood 5%.

Recordoogst Nieuw Zeeland in de maak?
Nieuw Zeeland verwacht in 2002 de grootste oogst uit zijn geschiedenis binnen te gaan halen. Volgens de ramingen van de New Zealand Grape Growers Council en het Wine Institute of New Zealand zou die kunnen uitkomen op ongeveer 120.000 ton, wat neerkomt op een stijging met maar liefst 70% in vergelijking met de 71.000 ton van 2001. In 2001 was de gemiddelde opbrengst erg laag, terwijl het rendement in 2002 juist wat boven het langjarig gemiddelde te liggen. Bovendien komen dit jaar 1.500 hectare nieuw aangeplante wijngaarden voor het eerst in productie. Hiermee stijgt het wijngaardareaal met 13% ten opzichte van vorig jaar tot 13,200 hectare. De oogst in Nieuw Zeeland zal pas eind mei worden afgesloten.

Oostenrijk

Oostenrijk - Oogst 2007

Oostenrijk heeft met een doorsnee opbrengst en over het algemeen goede kwaliteit een tevredenstellende oogst 2007 gerealiseerd, zij het dat die in bepaalde gevallen wel de nodige inspanningen gevraagd heeft. Na de voortreffelijke zomer regende het nogal aan het begin van de maand september. Dankzij het mooie weer in voorjaar en zomer begon de pluk soms wel vier weken eerder dan normaal. In het Burgenland, bekend om zijn edelzoete wijnen, had de vochtigheid het voordeel dat edele rotting zich in de wijngaarden langs de Neusiedlersee bijzonder voorspoedig ontwikkelde. Eerste ramingen gaan uit van een hoeveelheid van 2,5 miljoen hectoliter, wat overeenkomt met het gemiddelde van de afgelopen vijf jaar.

Oostenrijk - Moeilijke oogst 2005

Oostenrijk kende in 2005 een van de moeilijkste oogsten van de afgelopen jaren als gevolg van problemen met rotting. De opbrengst kwam daardoor maar net aan op 2 miljoen hectoliter uit, een vijfde onder het langjarig gemiddelde. In kwalitatief opzicht is er sprake van grote onderlinge verschillen. Niederösterreich (o.a. Wachau, Kremstal, Kamptal, Weinviertel) met zijn grüner veltliner en riesling heeft het er  best goed van afgebracht, maar het Burgenland met zijn betrekkelijk vroeg rijpende rassen voor rode wijnen, zoals st.laurent, zweigelt en spätburgunder, had sterk te lijden onder rotting. De opbrengst lag als gevolg daarvan soms wel tot 30% lager dan vorig jaar. Alleen met een zeer drastische selectie was het hier mogelijk om een zuivere most te krijgen. Positief is dan weer dat de omstandigheden voor edele rotting, en daarmee voor de productie van edelzoete wijnen, dit jaar gunstig waren.

2003 is in Oostenrijk op de eerste plaats een jaar van uitzonderlijke rode wijnen geworden. Voor wit lag de situatie wat gecompliceerder, maar ook daar is het resultaat zeer bevredigend. De rode wijnen hebben dit jaar optimaal geprofiteerd van de warmte. Warmte die zich al kort na Pasen voor het eerst liet voelen. Alles bij elkaar waren er tussen mei en september maar twee koele weken. Zodoende kon Burgenland al eind augustus geplukt worden. Met de problemen van het eveneens zeer warme 2000 nog vers in het geheugen was het zaak om niet te lang te wachten. Gunstig was dan weer wel dat tijdens de schitterende nazomer in september de temperaturen 's nachts flink daalden. Hierdoor vertraagde de rijping en ontwikkelden de aroma's zich perfect. Alle druivenrassen voor rood bereikten een volledige rijpheid en zorgden voor wijnen met structuur, fruit en volheid. In dit verband is met name de blaufränkisch te noemen. 
Bij wit is er wat meer variatie. De sauvignon had bijvoorbeeld te lijden onder droogtestress, terwijl de traminer nauwelijks zuren had. Riesling, grüner veltliner en chardonnay (morillon) hebben het over het algemeen heel goed gedaan, evenals de aromatische muskateller. Edelzoete wijnen zijn er dit jaar niet al te veel geproduceerd.

Oostenrijk 2001 – derde opeenvolgende succesjaar

Een ‘spannende’ jaargang met een happy end. Na 1999 en 2000 kan Oostenrijk weer een topjaar bijschrijven. Evenals in Duitsland zorgde een fantastische oktobermaand voor de uiteindelijke kwaliteit. De aanloop was zonder meer positief: de vegetatie had eind augustus een voorsprong van twee weken op het normale verloop. In september zag het er ineens veel minder positief uit vanwege de vele regen, zij het dat de druiven geen noemenswaardige schade opliepen. Oktober redde vervolgens het jaar. Wie zijn opbrengst al in een vroeg stadium had weten te beperken oogstte perfect gerijpte druiven. Kenmerkend in vele gevallen is een hoge wijnzuurgraad. Opvallend dit jaar is de grote oogst in de Steiermark: 24% boven het langjarig gemiddelde. Kort samengevat: zeer goede kwaliteit bij een bovengemiddelde opbrengst. Felix Austria…

Portugal

Wijnoogst Portugal 2005: weinig maar goed

Portugal heeft het dit jaar zwaar te verduren gekregen door droogte en zware bosbranden. De branden hebben geen invloed gehad op de wijnoogst, de droogte zo veel te meer. In bepaalde streken viel dit jaar 2/3 minder regen dan normaal. De oogst is dientengevolge heel klein van omvang, maar bij vlagen ook heel goed. Het fruit dat de kans kreeg om rijp te worden, was zo gezond als het maar zijn kon. In het voordeel waren wijngaarden die ofwel hoog gelegen zijn, ofwel veel oude stokken met diepe wortels hebben.
Druiven waren klein en hadden dikke schillen. Ook de Douro - de streek van de portwijngaarden - onttrekt zich niet aan het algemene beeld van schaarste.
Met 120.000 pipes zal de portproductie 10% onder de verwachte wereldwijde verkoop voor dit jaar liggen. Dit zou eventueel prijsstijgingen in de hand kunnen werken.

Portugal - Oogst 2004 moeilijk voor wit, geslaagd voor rood
Portugal kende in 2004 een lastige tweede helft van het groeiseizoen, maar de  oogst is toch overwegend positief uitgevallen. Dit is vooral het geval bij de rode wijnen en port. Het voorjaar gaf een probleemloze bloei en goede fruitvorming te zien. Half juli werd het erg warm, vooral in het zuiden van het land, met temperaturen tot wel 40°C. Anders dan in 2003 bleek deze hitte echter maar van korte duur. Augustus was ongewoon koel en bewolkt met in het hele land de nodige regen. Noord-Portugal beleefde zelfs de natste maand augustus in meer dan een eeuw. De rijping verliep hierdoor langzamer dan normaal. Aangezien de regen aanhield tot in begin september trad hier en daar rotting op. Druiven die hiervoor het meest gevoelig waren zijn de baga in Bairrada, de alfrocheiro in de Dao en tinta amarela / trincadeira in de Douro, Ribatejo en Alentejo. Een later rijpend ras als de touriga nacional had hier veel minder last van.

In de Portstreek is men wel gewend aan extreme temperaturen. Toch was 2003 ook daar een opvallend jaar. Half juni al bereikte het kwik in de Douro Superior even de 50 graden! Tussen eind juli en half augustsus was het iedere dag 40 graden, terwijl het ook 's nachts warm bleef. Een en ander leidde tot een blokkering van de rijping, terwijl jonge aanplant het zwaar te verduren had.
Een deel van het fruit moest vroegtijdig en voor het moment van complete rijpheid worden geplukt, omdat de druiven begonnen te verschrompelen. Eind september was de pluk overal in volle gang. Druiven die wel over goede rijpheid beschikten, vertoonden een typisch kenmerk van 2003 in heel Europa: veel suiker, weinig zuren. In sommige gevallen had de van nature zoete tinta barroca een potentieel alcoholgehalte van 19, wat onvermijdelijk voor problemen in de lagares zorgde. Hoewel de kwaliteit best goed is, zit er vanwege een zekere onbalans geen algemene Vintage is. Positief is het betrekkelijk grote oogstvolume, te danken aan de uitstekende condities in het voorjaar. Het ligt 25 tot 30% boven dat van he natte 2002.  2003 wordt vooral gezien als een heel nuttig jaar om voorraden van de betere porttypes aan te vullen.
Als gevolg van een administratieve maatregel in het kader van marktregularisatie mocht een betrekkelijk groot deel van de druiven in de Dourovallei niet gebruikt worden voor de productie van port. Er zullen van de jaargang 2003 dus veel droge rode Dourowijnen op de markt gaan komen.

 

 

Portugal 2002 – Veel last van regen

De Portugese wijnoogst 2002 heeft veel te lijden gehad van ongunstige weersomstandigheden. De zomer was in het hele land koel, wat overal tot een vertraagde rijping leidde. Tegelijkertijd was er ook sprake van een grote droogte tot vlak voor de oogst. Evenals grote delen van Spanje kreeg Portugal in september juist weer te maken met een diepe depressie die met veel neerslag gepaard ging. Geen enkele regio bleef gespaard, ook niet de Algarve in het diepe zuiden. Door de vele regen begonnen druiven met gevoelige schillen te rotten, met als schrijnend voorbeeld de trincadeira. De terugkeer van goed weer in september heeft het tij niet of onvoldoende kunnen keren. Eerste schattingen gaan uit van een oogst die een stuk kleiner is dan die van vorig jaar, wellicht zo’n 25%.   
In de Portstreek was vrijdag de 13e september met zijn stortregens een zwarte dag. Tot dan toe had alles er zeer veelbelovend uitgezien. Een regelmatig groeiseizoen leek bekroond te gaan worden met perfect gerijpt fruit. De belangrijke tinta roriz leek van vintagekwaliteit. De aanhoudende combinatie van regen en warmte maakte echter een einde aan het eerdere optimisme. Rotting sloeg toe, met name bij de tinta amarela, alias trincadeira.

 

Portugal 2001 – eindelijk weer volume

Portugal realiseerde in 2001 de grootste oogst sinds vijf jaar. De kwaliteit is over het algemeen goed tot zeer goed. Kortom, precies wat het land nodig had na een aantal jaren met veel te lage opbrengsten. Aanvankelijk zag het er niet zo florissant uit, aangezien met name het noorden van het Portugal in de eerste drie maande van het jaar door een ware stortvloed geteisterd werd. Augustus maakte echter veel, zo niet alles, goed. In gebieden als Dão, Ribatejo en Alentejo lijkt zelfs sprake van uitstekende kwaliteit. In deze gebieden zou 2001 wel eens een sleuteljaar kunnen worden, omdat het de mogelijkheid biedt om op grote schaal wijnen van  uitstekende kwaliteit te exporteren. De portregio kende een overvloedige oogst, maar kwalitatief, en dan met name in termen van een eventuele declaratie tot Vintage, blijft 2001 daar toch wat achter bij 2000. 

Declaraties Vintage Port 2000 
Het oogstjaar 2000 is inmiddels door diverse port shippers gedeclareerd als
Vintage. De rij werd geopend door de Symington groep, eigenaar van diverse bekende huizen als Graham, Dow, Warre en Quinta do Vesuvio. Ook andere grootheden als Taylor, Fonseca, Noval en Niepoort hebben 2000 het declareren waard gevonden. Hoewel men zou kunnen suggereren dat het magische jaartal er wat mee te maken zou hebben, is dat niet het geval. De declaratie gebeurt louter op basis van kwaliteit. Voor 2000 ligt die toevallig op een zeer hoog niveau. Het zou zelfs dicht in de buurt komen van het nu al legendarische 1994! Qua opbrengst blijft 2000 ver onder het gemiddelde. In enkele van de beste districten in de Dourovallei werd 35 tot 40% minder fruit geplukt dan normaal vanwege een slechte vruchtzetting in juni. Het kleine volume is wel gepaard gegaan met een hoge mate van concentratie.
Gemiddeld declareren porthuizen driemaal per tien jaar een oogst tot Vintage. Ze doen dat gewoontegetrouw in de tweede lente die volgt op de oogst zelf.  De meest recente, min of meer algemene declaraties waren 1994 en 1997. Naar verwachting zullen de prijzen voor 2000 ongeveer dezelfde zijn als die voor 1997.

Spanje

Oogst Rioja 2007 

Over de oogst 2007 is men in Rioja prima te spreken. De officiële kwalificatie voor de jaargang luidt ‘zeer goed’. In 2007 bleef het volume ietwat achter bij dat van 2006, maar de kwaliteit liet dankzij het lange groeiseizoen weinig te wensen over. De wijnen vertonen structuur en intensiteit in kleur, geur en smaak. Saillant detail: de pluk duurde twee volle maanden, van 3 september tot en met 2 november.

Wijnoogst Spanje 2005 : weinig maar goed

Tot ver na de zomer aanhoudende warmte en droogte - ook naar Spaanse begrippen extreem - hebben dit jaar hun tol geëist in de vorm van een sterke daling in de productie ten opzichte van afgelopen jaar. De pijn wordt wel verzacht door een over het algemeen goede kwaliteit van de wijnen. De stokken hadden weliswaar te lijden onder stress, maar bleven door de droogte gespaard voor ziektes en schimmel. Het fruit was zodoende perfect gezond, met de aantekening dat de zuurgraad wel een punt van aandacht was. Afhankelijk van de regio liggen de opbrengsten meestal ver onder die van 2004. Officiële cijfers in september spraken van 14% voor het hele land, maar in gebieden als Ribera del Duero en Penedès spreekt men van 40% minder. Opvallend genoeg lijkt Rioja de dans te zijn ontsprongen. Spanjes totale oogst werd in september geraamd op 40 tot 43 miljoen hectoliter tegen 50 miljoen vorig jaar.

Spanje - Goede oogst 2004
Spanje had met 2004 een goed tot zeer goed geslaagd oogstjaar, zowel kwalitatief als kwantitatief . Dit was te danken aan een evenwichtig verlopende vegetatiecyclus zonder noemenswaardige vorstschade, extreme hitte of droogtestress.  

De opbrengst ligt daardoor 20 tot 25% hoger dan in 2003. Voor Rias Baixas bedraagt de stijging zelfs 38%. 2004 zou daar zelfs de grootste oogst aller tijden zijn. Een zelfde claim komt ook uit La Mancha.

Rías Baixas, Rioja en Navarra kregen te maken met bewolking in augustus en een meer dan gemiddelde hoeveelheid neerslag begin september. Dit leidde echter niet tot schimmelziektes. Rioja werd half oktober even verrast door regen, maar de onderbreking van de pluk was slechts van korte duur en zonder negatieve gevolgen. Wat gecompliceerder lag de situatie in Catalonië, en met name in Penedès, waar het de eerste twee weken van september koel en bewolkt was.
Het zuiden had tijdens de rijping prachtig weer met slechts hier en daar wat droogteproblemen. Het fruit kon in de regel in prima conditie worden geoogst. Alleen Málaga viel wat uit de toon, waar bijna een derde van alle wijngaarden te lijden had onder een uitbraak van plasmopora. Jerez daarentegen was heel succesvol, ondanks het gegeven dat hier 25% meer regen viel dan gewoonlijk. Een drogende wind verhinderde gelukkig problemen met meeldauw. De pluk begon al op 11 augustus voor witte druiven in Málaga, maar dat was een uitzondering

Spanje 2003

Ondanks ook naar Spaanse maatstaven extreme warmte en droogte - en men is daar toch wel wat gewend - heeft Spanje een opmerkelijk goede oogst gehad, zowel in kwantitatief als kwalitatief opzicht. De opbrengst kwam uit op naar schatting 40 tot 42 miljoen hl, minder dan aanvankelijk verwacht maar per saldo ver boven het langjarig gemiddelde. Wel zijn er de nodige verschillen van regio tot regio. De beste resultaten zijn geboekt in hoog gelegen gebieden die niet te veel te lijden hadden onder de hitte. Goede voorbeelden hiervan zijn DO's in Aragon, zoals Somontano, Calatayud en Cariñena, en ook Navarra. Na de hittegolf viel er eind augustus en begin september op diverse plaatsen regen. Even welkom als gevaarlijk...
Van de belangrijkste DO's was Jerez de eerste om met de pluk te beginnen, en wel in de derde week van augustus. Hoewel het oogstjaren als zodanig geen rol spelen voor sherry, is er sprake van een goede kwaliteit bij een wat lager volume dan normaal. Ook in Catalonië (Cava, Penedès) was men er vroeg bij, zij het dat de warmte daar met name bij de blauwe druiven voor nogal wat problemen zorgde. Bovendien kreeg men af te rekenen met felle hagel. Het volume ligt er daarom flink wat lager dan normaal.
Een van de grote winnaars van dit jaar lijkt Ribera del Duero, waar de oogst medio september startte. De schade van hagel in juni en september bleek uiteindelijk gering. Het fruit was perfect rijp en kon onder ideale omstandigheden en in behoorlijk grote volumes binnegebracht worden. De Rioja kreeg daarentegen te maken met ongelijkmatige rijping van de druiven. Niettemin realiseerde het gebied een van de grootste oogsten uit zijn geschiedenis. De hoeveelheid zal uitkomen rond 3 miljoen hl, ruim het dubbele van 2002! Goede berichten komen uit La Mancha dat dit jaar duidelijk in de plus zit ten opzichte van 2002. In Galicië (met o.a. Rias Baixas) had de warmte het voordeel dat er minder gespoten hoefde te worden dan anders, maar de witte wijnen moeten het daar juist weer wel hebben van aroma's en zuren. Het dilemma van 2003...

SPANJE: NIEUWE OOGSTJAREN RIOJA OP DE MARKT
Rioja presenteerde de officiële waarderingen voor recente jaren van de typen crianza, reserva en gran reserva die onlangs op de markt zijn gekomen. Daarbij wordt een onderscheid gemaakt tussen het jaar als geheel en beoordelingen van individueel geteste wijnen. Voor het type crianza was het oogstjaar 1999. Dit jaar kreeg het predikaat ‘goed’. Het werd gekenmerkt door moeilijke weeromstandigheden tijdens het groeiseizoen. Van de wijnen scoorde bijna tweederde ‘zeer goed’. Voor de reserva van 1998 luidt de jaarwaardering ‘zeer goed’, met ruim tweederde van de wijnen op het niveau ‘excellent’. 1996, het jaar van de gran reserva, moet het eveneens stellen met ‘zeer goed’. Dit jaar miste op een haar na het predikaat ‘excellent’ van de twee voorgaande jaren. Van de individuele gran reservas kreeg trouwens wel 83% de waardering ‘excellent’.Nog in Rioja werd de zanger Julio Iglesias onderscheiden met de eretitel Vriend van Rioja. 

 

 

Spanje 2002 – Grotere oogst dan aanvankelijk verwacht

De federatie van Spaanse oenologen raamt het oogstvolume voor dit jaar op 39
miljoen hectoliter, heel wat meer dan aanvankelijk vanuit officiële landbouwkringen werd gemeld. Op basis van deze cijfers zou Spanje in 2002 ongeveer 15% meer produceren dan in 2001, 10% meer dan het gemiddelde van de afgelopen vijf jaar en zelfs 20% meer dan het gemiddelde van de afgelopen 20 jaar.
De maand augustus was in heel het land ongewoon koud. Hierdoor heeft de rijping vertraging opgelopen, met als gevolg dat de oogst over het algemeen later is begonnen dan normaal. De latere overvloedige regenbuien die eind augustus begonnen en Spanje sindsdien zijn blijven plagen, hebben de gezondheid van het fruit geen goed gedaan. De temperaturen in september waren weliswaar normaal voor de tijd van het jaar, maar er is veel regen blijven vallen. Een overzicht per regio:
     
Andalucia
Goede kwaliteit bij een wat lager volume dan in 2001. Debet hieraan waren hagel en zeer harde wind. Twee periodes van een week zijn extreem heet geweest, de rest van de zomer was het voor Andalusische begrippen zacht. Tijdens het groeiseizoen waren meer behandelingen in de wijngaard nodig dan normaal om de druiven gezond te houden. Jerez kende een goede, regelmatige  oogst. In Montilla-Moriles kwam men 10% lager uit dan vorig jaar. 

Aragón
Calatayud en Campo de Borja bleven gespaard voor het slechte weer en hadden gezonde stokken en rijp fruit. De opbrengst zal hier tot 50% hoger liggen dan vorig jaar, omdat de droogte in 2002 geen kans heeft gehad het volume te reduceren. Voor Cariñena geldt hetzelfde verhaal. De kwaliteit is goed bij een stijging in kwantiteit van slechts 10%.
In Somontano waren de druiven zeer goed. Een aantal stevige hagelbuien rond half juli hebben niet kunnen voorkomen dat de productie ongeveer 25% hoger dan 2001 zal uitvallen. Dit heeft ook te maken met de nieuwe aanplant van wijnstokken in de afgelopen drie jaar.

Canarische Eilanden
Al enkele jaren hebben de Canarische eilanden te lijden van droogte. Dit heeft geleid tot een verzwakking van de druivenstokken en een dalende productie. De hoge vochtigheid heeft dit jaar meeldauw en oïdium veroorzaakt, maar de kwaliteit van de druiven is niettemin goed. Zorgwekkend is wel de lage opbrengst. Viel die vorig  jaar terug van de normale 3 miljoen kilo naar slechts 1 miljoen,  dit jaar wordt een verdere daling van nog eens 20% verwacht.
 
Castilla - La Mancha
La Mancha heeft het in 2002 goed gedaan, ondanks de vertraging in de pluk met 3 tot 10 dagen. Op enkele uitzonderingen na hebben er zich geen ziektes voorgedaan en de kwaliteit is daarom uitstekend, met een goede zuurgraad. Valdepeñas oogstte een excellente kwaliteit dankzij de perfecte staat van de wijnstokken. Ook in Almansa zag alles er prima uit. Het volume steeg met 10 à 20%, terwijl de prijzen flink daalden. In Toledo heeft men de oogst door regen moeten staken nadat 10% van de oogst was binnengehaald. Het was de eerste keer in 25 jaar dat de oogst niet één keer is binnengehaald.

Castilla-León
Over het algemeen waren de druiven in deze regio gezond en van goede kwaliteit. De klimatologische omstandigheden hebben geleid tot een onregelmatige rijping wat een vertraging in de start van de oogst heeft veroorzaakt. De opbrengst ligt gemiddeld ruim boven die van 2001. Rueda en Bierzo bleven min of meer stabiel, terwijl Ribera del Duero en Toro hadden beide een zeer geslaagde oogst realiseerden. 

Catalonië
Catalonië kreeg in 2002 af te rekenen met een daling van 20 tot 25% in de productie als gevolg van de zware hagelbuien, vooral in de kuststreek van Penedès, en als gevolg van vorstschade in de lente van vorig jaar. Door de regen moest de pluk vervroegd worden naar de tweede week van augustus om de kans op rotting te verkleinen, maar het fruit was nog niet helemaal rijp. Macabeo haalde daarom niet de optimale kwaliteit. De meeste macabeodruiven zijn evenwel bestemd voor de productie van Cava, waarvoor relatief weinig suikers nodig zijn en juist de zuren een belangrijkere rol  spelen. Xarel.lo en parellada hadden minder last van het regenachtige weer. Ull de llebre (tempranillo) en merlot kregen te maken met rotting.

Extremadura
Een stijging in opbrengst met 15% ten opzichte van vorig jaar, mede als gevolg van de nieuwe aanplant. De kwaliteit is vergelijkbaar met die van 2001, gezond en goed gerijpt.

Galicië
In alle DO´s van Galicië is sprake van een bevredigende tot goede kwaliteit, zij het dat de opbrengsten onder die van 2001 liggen. In Monterrei hebben de droogte en warmte gezorgd voor stress bij de godellodruif, waardoor de kwaliteit wat lager is. Rias Baixas kreeg te maken met een daling van 30% in vergelijking met de extreem grote oogst van 2001. De kou in het voorjaar heeft geleid tot een vertraging in de ontwikkeling van de albariño, en in sommige delen waren er dit jaar zelfs helemaal geen druiven. Ribeiro kende een 30% lager oogstvolume als gevolg van de extreme droogte. Een gebrek aan regen gedurende het hele jaar werd de wijngaarden van Valdeorras bijna fataal. De regenbuien van september werden daar dan ook met grote blijdschap onthaald!

La Rioja
De weersomstandigheden zijn in Rioja niet al te gunstig geweest voor de kwantiteit en er is dan ook minder geoogst dan in 2001. Droogte en lage temperaturen zijn de belangrijkste oorzaken. In sommige delen van de streek is zelfs sprake van een daling van 50% in de opbrengst als gevolg van de vorst in april. Plaatselijk trad in augustus botrytis op, waaronder vooral de viura te lijden had. De kwaliteit van rood lijkt niettemin goed. 

Murcia
De vele regen heeft in Jumilla voor de nodige rotting veroorzaakt. Hoewel zeker 25% van het fruit is aangetast, was de opbrengst toch nog 10% hoger dan vorig jaar bij een goede
kwaliteit. De prijzen zijn gelijk aan die van 2001. Voor Yecla liet 2002 te wensen over qua rijpheid. De stijging van het volume is beperkt gebleven tot 5% bij licht dalende prijzen.

Navarra
De hoge temperaturen van juni gevolgd door de lage temperaturen in augustus hebben gezorgd voor een vertraging in de ontwikkeling van de druiven in Navarra. Er is hier 50% minder regen gevallen dan normaal, wat geleid heeft tot een daling van 15% in de opbrengst. van de oogst. De prijzen zullen amper stijgen vanwege de ruime voorraden.

Valencia
Veel regen heeft in Valencia met name de witte druiven doen lijden. Weinig suikers en dus een mindere kwaliteit in een gebied dat normaalgesproken juist in de maand augustus hoge temperaturen kent. De lager gelegen zones vertonen een normale voor de blauwe druiven, terwijl in de hoger gelegen gebieden waar voornamelijk tempranillo en monastrell groeien de
kwaliteit juist beter was. Qua volume ligt 2002 iets boven 2001. De pluk in Utiel-Requena liep vertraging op als gevolg van onregelmatige rijping. Oorzaak daarvan is de instabiele augustusmaand met lage temperaturen en een hoge vochtigheidsgraad. De trossen zijn klein van stuk gebleven maar de kwaliteit was excellent. Tempranillo gaf een grotere opbrengst dan vorig jaar, bobal bleef ongeveer gelijk. In de wijngaarden van Alicante was sprake van een redelijke kwaliteit en een opbrengst die 15% boven die van 2001 uitkwam.

SPANJE - Problemen in Rioja
Na het recordjaar 2001 verwacht Rioja dit jaar een veel kleinere oogst. De reden hiervoor is het aanhoudend slechte weer in de regio, met name in het noordelijke deel ervan. Zowel in  december als in april kreeg het gebied met vorst te maken, gevolgd door een langdurig tekort aan regen. De daling in opbrengst wordt enigszins gecompenseerd door de 3.000 hectare nieuwe wijngaarden die dit jaar in productie zijn gekomen. Het zou daardoor mogelijk kunnen zijn om in 2002 een oogstvolume van rond de 300 miljoen kilo te halen. In 2001 was dat nog 367 miljoen kilo.

Oogstwaarderingen Rioja

Volgens La Prensa del Rioja heeft het gelijknamige gebied in 2001 een ‘vijfsterren’ oogst gehad. De opbrengst lag met 367 miljoen kilo druiven ongeveer 25% lager dan vorigjaar, maar de kwaliteit is van een zelden gezien niveau. Het verloop van de vegetatiecyclus was normaal, hoogstens met iets voorsprong op het langjarig gemiddelde. De rijpheid van de druiven was perfect en de pluk kon in alle ruist worden uitgevoerd. Die pluk begon op 4 september en eindigde pas twee maanden later, op 3 november. De most had veel van alles: kleur, geur, suiker én zuren. Excellent basismateriaal derhalve voor klassieke wijnen. Opvallend dit jaar is de homogeniteit in de kwaliteit. Eerste vergelijkingen wijzen erop dat 2001 wellicht de meest recente topjaren 1995 en 1994 nog gaat overklassen.
De consejo regulador heeft ook enkele andere jaren en het daarmee samenhangende type dat nu op de markt gekomen is van een waardering voorzien. Het gaat om:
Crianza 1998 zeer goed
Reserva 1997 goed
Gran Reserva 1995 uitstekend

Verenigde Staten

VS -  Oogst 2007 in Californië lang en goed

Californië kende in 2007 een van de langst durende oogsten in tijden. De pluk verliep soms met horten en stoten en duurde van begin september tot aan het einde van oktober (vergelijkbaar met een Europees gebied als de Elzas!). In kwalitatief opzicht lijk het een zeer geslaagd jaar te gaan worden. Het wordt gekenmerkt door lagere opbrengsten in tal van gebieden, gecombineerd met de kleinste druiven sinds jaren. Beide factoren hebben een gunstige invloed gehad op de kwaliteit van het fruit. De oogst 2007 heeft naar schatting 3,2 miljoen ton druiven opgeleverd. Dat is ietsje meer dan de 3,1 miljoen ton van 2006, maar een stuk onder 3,7 miljoen van het recordjaar 2005. Een en ander betekent dat de markt na een periode van een overschot aan druiven weer in balans komt.  De vegetatiecyclus zette dit jaar vroeg in, maar de vruchtzetting was verre van overvloedig. Opbrengsten kwamen daardoor 10 tot 35% lager uit dan normaal. Het groeiseizoen was aan de vrij koele kant, maar warm weer aan het einde van augustus gaf een krachtige impuls aan de rijping. Over het algemeen ontwikkelde het fruit intense aroma's en, in het geval van blauwe rassen, rijke tannines.

VS - Oogst 2005 in Californië

Eind goed, al goed in 2005 voor Californië na een verre van 'normaal' groeiseizoen. In tegendeel zelfs. De sunshine state kende juist koel en nat weer. Het jaar begon met extreme neerslag, gevolgd door  plaatselijk vorst in april en warm en vochtig weer in mei en juni dat voor botrytis en meeldauw zorgde. Anders dan in 2002, 2003 en 2004 waren er geen hittegolven. Begin september was het zo mistig en koel dat de rijping bijna volledig stagneerde. Door het ontbreken van hittegolven en door deze koelte was er sprake van een langere hangtijd dan normaal, wat de intensiteit van de aroma's zeer ten goede is gekomen bij een betrekkelijk lage hoeveelheid suikers. Met name de door de film Sideways razend populair geworden pinot noir heeft hier groot voordeel van gehad.

VS - Oogst 2003 in Washington en Oregon

De oogst 2003 is in Washington State lager uitgevallen dan aanvankelijk verwacht: 108,500 ton in plaats van de eind juli nog geraamde 124.000. Reden hiervoor waren het koele jaar en de hete zomer. Ieder nadeel heeft echter z'n voordeel, en in dit geval is dat fruit van een bijzonder hoge kwaliteit met smaakintensiteit. Washington is na Californië de belangrijkste wijn producerende staat binnen de VS. Het telt momenteel ruim 200 wineries en 300 druiventelers. In het naburige Oregon verliep de oogst 2003 niet zonder problemen. Ook hier kreeg men te maken met een warme zomer die gevolgd werd door een periode met regen, juist op het moment van de pluk. Evenals Washington telt Oregon  rond de 200 wijnbedrijven. Maar liefst 75 daarvan zijn pas gedurende de afgelopen twee jaar geopend.

Californië
Californië kende in 2003 geen de wekenlange hittegolven maar eerder wisselende omstandigheden. In het voorjaar was het nu eens warm, dan weer koel en nat. Bloei en vruchtzetting verliepen daardoor onregelmatig. Vooral de merlot had te lijden onder coulure; cabernet en sauvignon in wat mindere mate. Het oogstvoulume werd hiermee al in een vroeg stadium beperkt tot onder het gemiddelde. Ook de zomer was wisselvallig: heet in juli, koel in augustus. Warmte in september zorgde voor een snelle laatste rijpingsfase. Met name in Napa en Sonoma was het tijdens de oogst erg warm. De kwaliteit is over het algemeen goed, zeker gelet op het moeilijke voorjaar. De meeste wijnen beschikken over een prima balans tussen suikers, zuren en rijpe tannines, maar de opbrengst is aan de bescheiden kant - een omstandigheid die de concentratie ten goede is gekomen.
In de Napa Valley is 10 tot 20% minder cabernet sauvignon en chardonnay geoogst. De cabernet had kleinere trossen en kleinere druiven dan normaal. In Sonoma was vooral de zinfandel het slachtoffer van het weer, met in extreme gevallen de helft minder opbrengst dan normaal! Pinot noir in Carneros bleef eveneens achter, zij het niet meer dan 10% 
Meer naar het zuiden, in Santa Barbara en Edna Valley, verliep de vroege pluk zonder grote problemen, maar ook daar was het volume veel kleiner, in het bijzonder bij de pinot noir.
De uitzondering die in 2003 de regel bevestigt is de syrah. Dit ras - sterk in opkomst in Californië - produceerde regelmatig, net zo veel als anders en bovendien fruit van excellente kwaliteit.

USA – Recordoogst verwacht in Californië

Californië zal naar verwachting een recordoogst 2002 realiseren. Eerste ramingen komen uit boven de 3,3 miljoen ton van 1990, de grootste oogst tot nu toe. Ruim 400.000 daarvan zullen uit Napa, Sonoma, Mendocino en Lake counties komen.
De staat als geheel kende een typisch, evenwichtig verlopend groeiseizoen. Dankzij het uitstekende  voorjaar verliep de vruchtzetting over het algemeen probleemloos. Zware regenbuien in het noorden hadden wel een negatief effect op de merlot. In mindere mate was dat ook het geval met chardonnay en pinot noir in Carneros. 
Niet iedereen in Californië is even gelukkig met het vooruitzicht van een grote oogst. Met het in productie komen van duizenden hectaren nieuwe wijngaarden dreigt overproductie een reëel gevaar te gaan vormen, ook bij wijnen in het duurdere marktsegment. Wellicht dat dit zal lijden tot een prijsverlaging.  

Californië - lage opbrengst, hoge kwaliteit

Californië heeft in 2001 precies gekregen wat het hebben wilde: een vroege oogst met een betrekkelijk klein volume en zeer hoge kwaliteit. Hoewel het afgelopen jaar 16.000 hectare nieuwe wijngaarden in productie kwamen, daalde de opbrengst ten opzichte van 2000 met 6%, van 3,3 tot 3,1 miljoen ton. Gelet op de ruime voorraden kwam deze daling als geroepen.   
In kwalitatief opzicht was 2001 een jaar waarvoor geldt: eind goed, al goed. De aanloop was namelijk allesbehalve rimpelloos. In april werden grote delen van de staat zwaar getroffen door nachtvorst, terwijl aan het begin van de zomer een korte maar heftige hittegolf voor zonnebrand zorgde. Beide verschijnselen hebben bijgedragen tot het lage rendement. Afhankelijk van de regio’s en de druivenrassen zijn er dalingen genoteerd tot 20% en in de meest extreme gevallen tot wel 75%. De kwaliteit van het jaar is gemaakt door drie opeenvolgende maanden met mooi weer. Juli, augustus en september waren droog en niet al te warm, waardoor een evenwichtige rijping mogelijk was. Eerste vergelijkingen gaan vooral richting 1997.

In Napa was de vorst de ergste van de afgelopen 30 jaar. Vooral het zuiden had daar onder te lijden. De vroege hitte vormde daar een potentieel gevaar voor de pinot noir (in Carneros), een druif die niet van grote warmte houdt. Echt getroffen door de voorjaarsgrillen werd de merlot. Deze druif produceerde 15 tot 20% minder dan in 2000. Vroegrijpe rassen bleken eind augustus allemaal op hetzelfde moment geplukt te moeten worden, wat voor de nodige uitdagingen in de kelders zorgde. De laat rijpende cabernet sauvignon profiteerde van een vertraagde rijping en langere hangtijd in september. Gevolg: grote concentratie gecombineerd met mooie zuren. Sonoma kende droogte, vorst en hitte. De opbrengsten liggen hier 10 tot 20% lager dan normaal. 2001 was in Sonoma wel een ‘snel’ jaar: drie weken eerder rijp dan in 2000. Midden augustus werden hier al druiven voor mousserende wijnen geplukt. In de koele delen lag de zuurgraad van de chardonnay – naar Californische maatstaven – hoog.
Ook uit Mendocino komen positieve geluiden. Opvallend is wel dat de pluk zich hier over drie maanden uitstrekte, van eind augustus tot eind oktober.
Evenals in Sonoma is in Monterey chardonnay geoogst met een relatief hoge zuurgraad. Monterey kent een sterke maritieme invloed van de Stille Oceaan. Het had een warm voorjaar, gevolgd door een koele zomer. Ook andere druiven dan de chardonnay, zoals bijvoorbeeld pinot noir uit de Santa Lucia Highlands, bereikten ene optimale rijpheid.
De Sierra Foothills in het binnenland beleefden de vroegste pluk sinds 30 jaar. Syrah was hier een beetje wisselend, maar laat geoogste rassen hebben het heel goed gedaan.      
De gebieden die samen de South Central Coast vormen (Edna Valley, Paso Robles, Santa Barbara County etc.) kenden een late oogst, diep in oktober. De omstandigheden waren hier ideaal. Meer zon en minder mist tijdens de zomer dan normaal, en een koele nazomer met een lange hangtijd voor het fruit. Het resultaat: topkwaliteit.

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika - Oogstverwachting 2008

De druivenoogst 2008 zal volgens een schatting van eind november (2007) in totaal 1,35 miljoen ton gaan bedragen. Dit zou een kleine stijging van circa 0,4% ten opzichte van 2007 betekenen. Bij een gemiddelde opbrengst van 776 liter per ton druiven, zou er dat ruim 10 miljoen hectoliter wijn en concentraat moeten opleveren.

Vooral voor gebieden als Oranje Rivier en Stellenbosch is een grotere opbrengst voorspeld, terwijl Klein Karoo en Worcester/Breedekloof het meest zullen inleveren. In alle andere gebieden zal de oogst min of meer gelijk aan die van 2007 uitvallen.
Van positieve invloed zijn onder meer de koele en natte winter, waardoor goede waterreserves ontstonden, een krachtige knopvorming en groei bij vrijwel alle druivenrassen, en een lichtjes toegenomen oppervlakte van de productieve aanplant.
Factoren die de opbrengst negatief beïnvloedden waren o.a. de recordomvang van de oogst 2007 in bepaalde gebieden, met als gevolg een reactie van de stokken, koelte en wind tijdens de bloei in november, en nachtvorst is september en oktober in delen van Klein Karroo.

2007
Gemengde berichten uit Zuid-Afrika over 2007 vanwege een hittegolf op een ongewenst moment. Vooral witte en vroeg rijpende blauwe druiven hadden daar last van. Laat rijpende blauwe druiven deden het daarentegen heel goed. in 2007. Het groeiseizoen begon heel voorspoedig. Net als vorig jaar was er sprake van een koele en natte winter, gunstig voor het opbouwen van reserves voor het uitlopen van de wijnstokken. Eind januari  gooide een hittegolf echter roet in het eten in klassieke gebieden als Stellenbosch en Paarl. Zonnebrand richtte ook de nodige schade aan bij blauwe druiven als merlot en pinot noir. De voor de Kaap nog altijd erg belangrijke chenin, later rijpend en met een dikkere schil, had er veel minder last van. Nogal wat chardonnay en sauvignon blanc is geplukt onder verre van ideale omstandigheden. Delen van Stellenbosch en Paarl kregen een paar dagen achter elkaar te maken met temperaturen tot 40°C. Producenten werden daardoor gedwongen tot plukken, omdat ze anders risico liepen de zuren in hun druiven te verliezen en met te hoge suikerwaarden geconfronteerd te worden. Koelere gebieden langs de kust als Elgin, Walker Bay, Constantia en Cape Point hadden hier overigens veel minder last van. Na de hittegolf van eind januari was februari aan de koele kant. Ook viel er wat welkome regen om de druiven weer wat op te peppen. Tot diep in maart bleven de condities gunstig, wat in het voordeel was van laat rijpende rassen als syrah en cabernet sauvignon. De lange hangtijd zorgde hier voor volle, rijke wijnen.

Zuid-Afrika - 2005

Half januari is in Zuid-Afrika de pluk voor de oogst 2005 van start gegaan, twee weken eerder dan normaal en veel vroeger dan het afgelopen jaar het geval was. De opbrengst wordt in eerste instantie geschat op bijna 1,3 miljoen ton. Dit betekent een kleine daling ten opzichte van 2004, hoewel er sprake is geweest van zowel lang aanhoudende droogte als plaatselijke problemen met schimmelziekten. De daling in opbrengst is eigenlijk groter, maar wordt gecompenseerd door het in productie komen van stokken die tussen 1999 en 2001 op grote schaal zijn aangeplant. Al bij al zou dit bij een ratio van 766 liter per ton druiven een volume van 992 miljoen liter sap moeten opleveren, waaronder ook basiswijn voor distillatie, mostconcentraat etc.
Het groeiseizoen begon met een milde maar droge winter, gevolgd door goed voorjaarsweer met voldoende vochtigheid, weinig wind en aangename temperaturen. Knopvorming, bloei en vruchtzetting verliepen zeer voorspoedig. Een negatieve factor was het lokale optreden van poederige meeldauw in de kustgebieden. Het is echter vooral de zomerdroogte geweest die de omvang van de oogst beperkt heeft, zoals in Robertson, Worcester en Oranjerivier. Op bepaalde plaatsen, met name in de omgeving van Paarl en Constantia, heeft die droogte begin januari geleid tot bosbranden, overigens zonder noemenswaardige schade aan te richten. Een gunstig effect van de droogte was dan weer het op de meeste plaatsen uitblijven van ziekte en rotting. Van groot belang voor de goede kwaliteit van 2005 was het fraaie weer in de weken voorafgaand aan de pluk, waardoor de rijping zeer voorspoedig kon verlopen.Stellenbosch kreeg in de tweede helft van januari welkome regen en wat koelte. Hierdoor kregen niet-geïrrigeerde stokken het broodnodige water werd de snelheid van de rijping een beetje afgeremd. Al bij al een prima jaar voor de Kaap.

Zuid-Afrika - Vroege oogst 2005
Ondanks het wisselvallige weer in de laatste fase van de rijping lijkt Zuid-Afrika dit jaar een goede oogst te gaan realiseren. Was 2004 een extreem laat jaar, 2005 is juist een extreem vroeg jaar dankzij maanden lang warm en droog weer. Hierdoor zal de opbrengst met 1,2 miljoen ton naar verwachting 5% lager komen te liggen dan vorig jaar. In de min zitten vooral regio's als Robertson, Oranje Rivier, Malmesbury en Worcester. De grote uitdaging is dit jaar gekomen van de regen die kort voor de pluk gevallen is. Verder wordt het groeiseizoen getypeerd door een vroege bloei, vruchtzetting en rijping zonder noemenswaardige ziekteproblemen. Wel heeft de droogte hier en daar tot stress geleid. Stellenbosch en omgeving kregen medio januari te maken met een hittegolf, waardoor de rijping nog extra versneld werd. Een week later werd de warmte gevolgd door koeler weer en onweersbuien. Hierdoor werd de rijping weer wat vertraagd. Vooral blauwe druiven van niet geïrrigeerde stokken profiteerden van de neerslag. Anderzijds moest men wel een paar dagen wachten met het plukken van de eerste witte druiven.

Zuid-Afrika 2004 - Late pluk, onverwacht groot volume   

Zelden heeft Zuid-Afrika zo'n ongewone oogst gehad als die in 2004. Het was een oogst met een uitzonderlijke late en langdurige pluk én een onverwacht grote opbrengst. Iedereen rekende vooraf op een bescheiden volume, maar achteraf blijkt juist sprake van een recordomvang. In totaal werd 1,3 miljoen ton fruit geoogst (inclusief druiven voor brandy, concentraat, sap etc.), ruim 6,5% meer dan in 2003. Enige nuance is hier overigens wel geboden. Gebieden als Paarl en Swartland oogstten vanwege de droogte namelijk minder dan vorig jaar, terwijl 'bulkgebieden' als Oranjerivier en Worcester sterk in de plus zaten. Belangrijker is dat de kwaliteit weinig te wensen over liet. 2004 haalt misschien niet hetzelfde niveau als 2003, maar het is alleszins geslaagd en heeft enkele spectaculaire uitschieters bij rood.

De trefwoorden voor de weerscondities van het groeiseizoen 2003/2004 zijn: koel en droog. Na de pluk in 2003 bracht de herfst de nodige neerslag, gevolgd door warm en droog weer. Dit zorgde voor een laat afvallen van de bladeren en een goede opbouw van reserves. De winter was koel en een stuk droger dan gewoonlijk, waardoor de waterreserves onder het normale niveau bleven. Ook het voorjaar was dusdanig koel dat de knopvorming anderhalf tot twee weken later plaaatsvond dan gewoonlijk. Dankzij mooi weer en de goede reserves verliep de groei aanvankelijk voorspoedig. Het koele weer in oktober en november zorgde evenwel voor een lange bloeiperiode en in een later stadium voor een ongelijke vruchtzetting. Dit vereiste het verwijderen van onderontwikkelde trossen teneinde een gelijkmatige rijping te krijgen. De véraison (verkleuring van de druiven) voltrok zich 10 tot 14 dagen later dan gemiddeld. Als gevolg van de droogte verkeerde het fruit vrijwel overal in perfecte conditie. Dit bleek van groot belang, gelet op de lange hangtijd die veroorzaakt werd door de lage temperaturen. Groei en rijping verliepen dusdanig traag dat begin maart het meeste fruit nog aan de stok hing. Normaliter is het meeste dan al geplukt. Voor extra vertraging zorgden zowel een hittegolf in februari als regen begin maart. Pas rond Pasen, d.w.z. in de tweede week van april, werden de laatste druiven geplukt. Van deze lange hangtijd hebben vooral blauwe rassen geprofiteerd, met voorop de laat rijpende cabernet sauvignon (dé ster van 2004!) en als goede tweede de shiraz. Voor wit was het daarentegen zaak om het fruit voor de hittegolf in februari geoogst te hebben. Sauvignon lijkt veelbelovend.

ZUID-AFRIKA: SUCCESVOLLE OOGST 2003
Wat zich aan het begin van de oogst 2003 al aankondigde wordt nu bevestigd: 2003 zal als een zeer geslaagd jaar de boeken ingaan in Zuid-Afrika, zowel kwalitatief als kwantitatief. Het volume wordt geraamd op ruim 1.160.000 ton (inclusief tafeldruiven en druiven bestemd voor distillatie). Dit betekent een stijging met 7,5% ten opzichte van 2002. Verantwoordelijk hiervoor zijn de goede klimatologische omstandigheden tijdens het groeiseizoen en et in productie komen van nieuwe wijngaarden voor rode wijn.

ZUID-AFRIKA: OOGST 2003
Zuid-Afrika verwacht dit jaar een oogst te realiseren die uit zal komen op een volume van een kleine 1.140.000 druiven. Dat is wat minder dan de 1.185.000 ton die nog in december geschat werd. De oogst zal in totaal 874,1 miljoen liter sap opleveren. Dit zal behalve voor wijn ook gebruikt worden druivensap, concentraat en distillaten. Ondanks de bijstelling naar beneden gaat het nog steeds om een grote oogst. In vergelijking met 2002 zal die ruim 5% hoger uitvallen. Naar verwachting zal de kwaliteit goed zijn. Het groeiseizoen kende een koele winter en een koel begin van de zomer. Mede hierdoor verliep op sommige plaatsen de bloei enigszins ongelijkmatig, maar het effect hiervan was slechts marginaal. Ook positief was het uitblijven van ziektes in de wijngaard.

Vrij kleine oogst 2002 in Zuid-Afrika
De ramingen voor de oogst 2002 in Zuid-Afrika zijn naar beneden bijgesteld. Vergeleken met de cijfers van december jongstleden komt het volume minstens 30 miljoen liter lager te liggen. Mogelijk zal het uiteindelijke resultaat nog lager uitkomen vanwege het regenachtige weer tijdens de pluk. Volgens de voorlopige ramingen zou de oogst op 10,4 miljoen ton uitkomen. Dat is weliswaar onder het vijfjarig gemiddelde, maar nog altijd 6,9% meer dan vorig jaar. Bij een gemiddelde hoeveelheid wijn van 761 liter per ton druiven zou dat een volume van 794 miljoen liter betekenen..
Vooral regio’s als Paarl, Malmesbury en Stellenbosch krijgen dit jaar te maken met kleinere oogsten dan normaal. Poederige meeldauw eerder tijdens de vegetatiecyclus en regenval in januari waren de voornaamste boosdoeners. In het district Oranje Rivier, dat traditioneel grote volumes bulkwijn en concentraat produceert, waren de vooruitzichten daarentegen goed.

Zuidelijk Halfrond

OOGSTVERWACHTINGEN OP ZUIDELIJK HALFROND
Op het zuidelijk halfrond staat de oogst 2001 op het punt van beginnen. De verwachtingen zijn daar over het algemeen positief. Australië verwacht dit jaar zelfs een recordoogst. Nog maar weer eens een keer. Naar verwachting zal de oogst 2001 1,3 miljoen ton druiven gaan opleveren. Dit zou een stijging van 0,17 miljoen ton ten opzichte van vorig jaar betekenen. Toen werd de oogst enigszins bemoeilijkt door onstabiele weersomstandigheden. De stijging van het oogstvolume is tekenend voor de snelle ontwikkeling die de Australische wijnbouw de afgelopen 25 jaar heeft doorgemaakt. Medio jaren ’70 werd ‘maar’ 700 duizend ton geoogst. Vooral in het afgelopen decennium zijn op grote schaal nieuwe wijngaarden aangeplant. Tussen 1996 en 1999 alleen al waren dat 40.000 hectare. Een deel daarvan begint nu in productie te komen. Bovendien lijkt het rendement dit jaar vrij hoog te liggen. De uitzondering op deze regel komt uit sommige delen van New South Wales te komen, die met zware regenval te maken kregen.
Na jaren van ongeremde groei dreigt in Australië nu wel het gevaar dat de markt langzaam maar zeker verzadigd begint te raken. Het daarbij gaat overigens alleen maar om de ‘onderkant’ van die markt.  
Ook in Argentinië, qua productie het grootste wijnland op het zuidelijk halfrond, is men optimistisch over de oogst 2001. Evenals in Australië verwacht men daar een hogere opbrengst dan in 2000. De raming voor de twee grootste gebieden, Mendoza en San Juan, komt op dit moment uit op respectievelijk 1,5 en 0,7 miljoen ton fruit. Voor het hele land zou de productie kunnen uitkomen op 17,2 miljoen hectoliter. Vorig jaar was de productie 16,8 miljoen hectoliter.
Zuid-Afrika lijkt eveneens af te stevenen op een succesvolle oogst. Deze zal als gevolg van de droogte tijdens de zomer wel vrij klein uitvallen, met name wat betreft de witte druivenrassen. De lage opbrengst zal, als alles meezit, wel gecompenseerd worden door een hoog extract. Gelukkig is men dit jaar verschoond gebleven van bosbranden. Vorig jaar richtten die nogal wat schade aan in Constantia en Stellenbosch. Bovendien viel er eind december nogal wat regen, waardoor de stilstand in de vegetatie werd opgeheven.

Zwitserland

Zwitserland - 1999 redelijk tot goed
Zwitserse wijnproducenten beginnen steeds meer van zich te laten horen in het buitenland. Voor hun kersverse 1999-ers zullen ze zich zeker niet hoeven schamen, al waren de omstandigheden verre van ideaal.
In belangrijke Franstalige wijngebieden, zoals Valais en Genève, zijn populaire wijnen zoals Chasselas en Fendant wat lichter uitgevallen dan in de voorgaande jaren. Ook de zuurgraad ligt duidelijk hoger. Producenten in het  buiten Zwitserland zelf vrijwel totaal onbekende Duitstalige landsdeel, en dan vooral die in het oosten, realiseerden echter een van de allerbeste oogsten van het decennium. Hetzelfde geldt voor hun collega’s in het Italiaans sprekende en in merlot gespecialiseerde kanton Ticino, wanneer die tenminste het geduld wisten op te brengen om hun fruit pas midden oktober te plukken.