Minder! Minder! Blog door René van Heusden

0

Minder is beter, hoor je vaak verkondigen in politiek correcte wijnkringen. Bij wijn gaat het immers niet om de roes van de alcohol, maar om de finesse. De praktijk leert echter dat de alcoholpercentages van wijnen al maar verder stijgen, niet alleen in uitzonderlijke oogstjaren als 2003, maar structureel. Die ontwikkeling heeft maar zeer ten dele te maken met de klimaatopwarming die nogal eens als excuus daarvoor wordt aangevoerd. Een minstens zo belangrijke factor is het willens en wetens plukken bij een rijpheid die ver boven het normale niveau uitgaat. Met andere woorden: bepaalde producenten doen het er bewust om.

Nog niet zo lang geleden was het al heel wat wanneer een (Europese) wijn zonder hulp boven de 13% alcohol uitkwam. Tegenwoordig is 14% niks bijzonders, terwijl je met een beetje zoeken ook flessen met 15% of meer kunt vinden. Vergeet dus maar heel snel al die achterhaalde uitspraken in cursusboeken dat de gist dat niet aan zou kunnen. Tegenwoordig is technisch gezien alles mogelijk – denk maar aan industriële ‘turbogist’. Alcoholische wijnen zijn daarom lang niet meer het monopolie van zonovergoten landen in de Nieuwe Wereld.

Ook in een klassiek land als Frankrijk, niet toevallig de bakermat van het chaptaliseren (!), is menig producent geobsedeerd geraakt door ‘blockbusters’. Begrijpelijk, want soms bekruipt je het gevoel dat hoe meer alcohol een wijn bevat, des te meer punten hij zal krijgen van zogenaamd invloedrijke critici. Garagistes en hun sympathisanten zullen je zeggen dat het allemaal te maken heeft met optimale rijpheid van het fruit dankzij extreem lage opbrengsten. Maar wat heet nog optimaal wanneer die rijpheid resulteert in heftige wijnen met zo veel alcohol dat je er na één glas al genoeg van hebt? Zoet, warm, machtig en zonder noemenswaardige doordrinkfactor. Wellicht zouden dergelijke wijnen als waarschuwing moeten dragen: enkel geschikt voor alcoholisten.

Dit is geen pleidooi voor een terugkeer naar dunne, onrijpe wijnen. Vroeger was zeker niet alles beter dan nu. Dat chaptaliseren of ‘verrijken’ met geconcentreerde most is niet voor niets in de wereld gekomen. De vraag is enkel hoe functioneel de alcohol in een wijn is voor de genietbaarheid en verteerbaarheid daarvan. Je mag toch hopen dat wijnmakers meer ambities hebben dan alleen flessen met recordpercentages alcohol en overmatige concentratie te produceren en dat ze beseffen dat drinkbaarheid een essentiële eigenschap van hun product zou moeten zijn. Wie toch zo nodig alcohol in zijn of haar wijn wil hebben, kan maar beter naar de Portstreek verhuizen. Als is port paradoxaal en interessant genoeg genietbaarder dan al die droge imitaties ervan die voor ‘tafelwijn’ moeten doorgaan. Wijnen die zo opgeblazen zijn, dat er geen eten tegenop kan. Wellicht zouden de makers ervan zich eens moeten spiegelen aan wat er met fino sherry gebeurd is. Bij dat type wijn is het alcoholpercentage dankzij allerhande keldertechnische verbeteringen omlaag gebracht, met als gevolg een toegenomen verteerbaarheid van de wijn. Of kijk naar de structurele lichtheid van champagne en andere mousserende wijnen. Zo kan het dus ook. Goed nieuws is verder dat men in de Nieuwe Wereld steeds meer gaat inzien dat een beetje vroeger plukken zo gek nog niet is. Jammer voor alcoholisten, goed nieuws voor serieuze wijndrinkers. Wijn kan niet zonder alcohol, maar zijn kwaliteit ontleent hij er niet aan. Minder is dus wel eens beter.

René van Heusden

Blogoverzicht
Plaats een reactie

Plaats reactie